Bounty Killer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bounty Killer
Ilustracja
Bounty Killer podczas koncertu
Imię i nazwisko Rodney Basil Price
Pseudonim Bounty Killer, The General, Warlord, Five Star General, Ghetto Gladiator, Poor People Governor, Grung Gad (Ground God), Seven Star Salvation Army Genera
Data i miejsce urodzenia 12 czerwca 1972
Kingston
Gatunki Reggae, Dancehall
Aktywność od 1980
Wydawnictwo VP Records
Zespoły
Alliance, No Doubt
Strona internetowa

Bounty Killer, właściwie Rodney Basil Price (ur. 12 czerwca 1972 w Kingston[1]) – jamajski muzyk reggae, dancehall i didżej. Założyciel grupy The Alliance.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i początek kariery[edytuj | edytuj kod]

Price urodził się w Kingston na Jamajce, ale szybko przeprowadził się do Riverton City wraz z matką i ośmiorgiem rodzeństwa[2]. Jego ojciec prowadził wytwórnię Black Scorpio i tak Price jako nastolatek rozpoczął swoją karierę jako didżej sound system[2]. W wieku 14 lat został postrzelony podczas walki dwóch rywalizujących ze sobą partii politycznych, a podczas rekonwalescencji w szpitalu przyjął pseudonim Bounty Killer[2].

1990 – 2000[edytuj | edytuj kod]

Na początku lat 90. Bounty Killer został zaproszony przez swojego przyjaciela Boom Dandymite do współpracy z producentem King'iem Jammy'm. Price ostatecznie nagrał album na wiosnę 1992[3]. Jednym z pierwszych utworów był "Coppershot", którego Jammy nie zezwolił wydać ze względu na jego tekstu gloryfikujące Gun Culture[2]. Brat Jammy'ego, Uncle T wydał singiel jako swój, który stał się hitem jamajce i szybko został zauważony przez nowojorskiego rapera Johnny'ego Wonder'a.[2]

W 1993 roku Bounty Killer wziął udział w corocznym festiwalu Sting, który odbył się dzień przed Bożym Narodzeniem. On i piosenkarz Merciless wdali się bójkę podczas Festiwalu Sting w 1997 roku. Trafił również na pierwsze strony gazet w całej jamajce po tym jak oskarżył Beenie Mana o kradzież jego tekstów[2]

W połowie lat 90. Price nagrał takie utwory jak "Defend the Poor", "Mama", "Book, Book, Book", "Babylon System" i "Down in the Ghetto", dzięki którym stał się popularny nie tylko na Jamajce ale też w USA i całej Europie, co pozwoliło mu nagrywać z takimi artystami jak Busta Rhymes, Masta Killa, The Fugees, Wyclef Jean, Capone-N-Noreaga, Swizz Beatz czy AZ. Nagrywał również z takimi grupami jak Wu-Tang Clan czy Mobb Deep[2].

2000 – teraz[edytuj | edytuj kod]

W 2001 roku współpracował z No Doubt, z którym wydał singiel "Hey Baby"[2]. W 2002 roku wydał albumy Ghetto Dictionary Volume I: Art of War i Ghetto Dictionary Volume II: Mystery, które zostały nominowane do nagrody grammy[2].

W 2006 podpisał kontrakt z VP Records i jeszcze w tym samym roku wydał kompilacyjny album Nah No Mercy – The Warlord Scrolls, który miał na celu wypromować młodych artystów takich jak Vybz Kartel, Mavado i Elephant Man, którzy zostali nowymi członkami The Alliance.

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Bounty Killer został dwa razy aresztowany na dorocznym Reggae Sumfest, lecz wyszedł na wolność za kaucją. W 2001 roku za sprzeczkę z innym artystą został aresztowany i oskarżony w 2008 roku.

3 lutego 2009 został zatrzymany za nieprzepisową jazdę i odmowę podjęcia się badaniu alkomatem[4].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1994: Roots, Reality & Culture
  • 1994: Jamaica’s Most Wanted
  • 1994: Guns Out
  • 1994: Face To Face
  • 1994: Down In The Ghetto
  • 1995: No Argument
  • 1996: My Xperience
  • 1997: Ghetto Gramma
  • 1998: Next Millennium
  • 1992: 5th Element
  • 2002: Ghetto Dictionary – The Mystery
  • 2002: Ghetto Dictionary – The Art of War
  • 2006: Nah No Mercy – The Warlord Scrolls

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Informacje o Bounty Killer na answers.com [Dostęp 20 grudnia 2009] (ang.)
  2. a b c d e f g h i David V. Moskowitz: Caribbean Popular Music: an Encyclopedia of Reggae, Mento, Ska, Rock Steady, and Dancehall. Greenwood Press, 2006, s. 39 – 40. ISBN 0-7535-0242-9. (ang.)
  3. Colin Larkin: The Virgin Encyclopedia of Reggae. Virgin Books, s. 35. ISBN 0-7535-0242-9. (ang.)
  4. Associated Press: 'Bounty Killer' accused of running 7 red lights (ang.). Newsvine, 2009-02-03. [dostęp 2012-03-20].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]