Beenie Man

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Beenie Man
Ilustracja
Beenie Man (2008)
Imię i nazwisko Anthony Moses Davis
Data i miejsce urodzenia 22 sierpnia 1973
Kingston
Gatunki dancehall, reggae
Aktywność od późnych lata 70. XX w.
Powiązania Chali 2na
Strona internetowa

Beenie Man, właśc. Anthony Moses Davis (ur. 22 sierpnia 1973 w Kingston) – jamajski wokalista, wykonawca muzyki reggae i dancehall, młodszy brat innego wokalisty reggae, Kirka "Little Kirk" Davisa.

Kariera[edytuj]

Wczesna kariera[edytuj]

Davis urodził się w Waterhouse – dzielnicy Kingston, w 1973 roku. Od najmłodszych lat był związany z przemysłem muzycznym, wspierany przez swojego wujka – Sydneya Wolfa, który grał na perkusji dla Jimmy’ego Cliffa. W roku 1981 wygrał konkurs Teeny Talent, a DJ radiowy Barry G przedstawił go lokalnej grupie sound system, która pomogła mu zaistnieć, jako młody deejay, znany pod pseudonimem Beenie Man. Nagrał swój debiutancki singel, Too Fancy, z producentem Henrym "Junjo" Lawesem, w 1981 roku. Pierwszy albumThe Invincible Beenie Man: The Ten Year Old DJ Wonder, został wyprodukowany przez Bunny’ego Lee i wypuszczony na rynek w roku 1983. W tym roku powstał także pierwszy singiel, który odniósł sukces – Over the Sea, produkcji Winstona Holnessa. W 1984 Beenie Man nagrał trochę materiału z Barringtonem Levym (wypuszczono 10 lat później), ale karierę muzyczną odłożył wraz z zakończeniem szkoły, przeznaczając czas na podróże do Wielkiej Brytanii, USA oraz Kanady.

Powrót w latach '90[edytuj]

Beenie Man kontynuował występowanie i udoskonalając jednocześnie swój talent przy czołowych artystach muzyki dancehall, między innymi: Ninjaman, Admiral Bailey i Shabba Ranks. Swój artystyczny dom odnalazł w studio Shocking Vibes, gdzie kontynuował nagrywanie singli, odnosząc tylko jeden umiarkowany sukces we wczesnych latach '90. Jego kariera nabrała rozpędu po występie na festiwalu Reggae Sunsplash w 1992 roku oraz rywalizacja z Bounty Killerem rozpoczęta w następnym roku. Rywalizacja została ujęta w albumie z 1994 roku Guns Out, na której dwóch artystów rozstrzygało waśń poprzez muzykę.

Kariera Beenie Mana ucierpiała podczas występu w powitalnym show dla Nelsona Mandeli na Jamajce, gdzie wykonał piosenkę powszechnie potępioną, jako zupełnie niestosowną, został wygwizdany poza sceną, a kontrowersje skłoniły go do opuszczenia Jamajki na rok.

Dyskografia[edytuj]

Albumy[edytuj]

  • 1983: The Invincible Beenie Man: The Incredible Ten Year Old DJ Wonder
  • 1992: Cool Cool Rider
  • 1994: Dis Unu Fi Hear
  • 1994: Defend It
  • 1994: Guns Out
  • 1995: Blessed
  • 1995: Maestro
  • 1995: Mad Cobra Meets Lt. Stitchie & Beenie Man
  • 1997: Many Moods Of Moses
  • 1999: Y2K
  • 1999: Ruff N Tuff
  • 1999: The Doctor
  • 2000: Art and Life
  • 2001: Black Liberty
  • 2001: Youth Quake
  • 2002: Tropical Storm
  • 2004: Back to Basics
  • 2006: Concept Of Life
  • 2006: Hundred Dollar Bag
  • 2006: Undisputed
  • 2007: Monsters of Dancehall
  • 2009: The Legend Returns

Single[edytuj]

  • 1995: Slam
  • 1995: Romie
  • 1995: Old Dog
  • 1997: Dancehall Queen
  • 1998: Who Am I (Sim Simma)
  • 1998: Tell Me
  • 2000: Dungle Boogie (feat. Sly & Robbie)
  • 2000: Love Me Now (feat. Wyclef Jean)
  • 2000: Girls Dem Suga (feat. Mýa)
  • 2002: Fresh From Yard (feat. Lil' Kim)
  • 2002: Feel It Boy (feat. Janet Jackson)
  • 2003: Street Life (feat. Assia)
  • 2003: Bossman (feat. Sean Paul & Lady Saw)
  • 2004: Dude (feat. Ms. Thing & Shawnna)
  • 2004: King of the Dancehall
  • 2005: Specialists (feat. Vybz Kartel)
  • 2006: Girls (feat. Akon)
  • 2006: Hmm Hmm
  • 2008: Wine Gyal
  • 2008: Pickney Nah Hold Yah Dung
  • 2008: Gimme Gimme