Pistolet maszynowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pistolet maszynowy – indywidualna broń strzelecka, strzelająca amunicją pistoletową, zasilana z wymiennych magazynków. Najczęściej samoczynna, rzadziej samoczynno-samopowtarzalna. Przeznaczona do zwalczania siły żywej na odległościach do 200 m.[1] Działanie oparte najczęściej na zasadzie odrzutu zamka swobodnego rzadziej półswobodnego.

Zaletami pistoletów maszynowych są ich niewielkie rozmiary i odrzut, poręczność, wysoka szybkostrzelność i pojemne magazynki. Cechy te zapewniają dużą siłę ognia na krótkich dystansach. Z tego powodu wykorzystywane są najczęściej do walki w ciasnych przestrzeniach (okopy, budynki), oraz jako broń do samoobrony dla załóg pojazdów. Wadą pistoletów maszynowych jest ich nieduży zasięg, co w kontekście wojskowym wymaga uzupełniania ich inną bronią (karabinami / karabinkami).

Pierwszą bronią maszynową, zasilaną nabojem pistoletowym był opracowany w 1914 r. włoski podwójnie sprzężony Villar-Perosa. Używany w czasie I wojny światowej jako wyposażenie strzeleckie samolotów, nie sprawdził się w tej roli ze względu na zbyt słabą amunicję. Przeniesiono go na wyposażenie piechoty, gdzie używany był w roli broni zespołowej (podobnie do ręcznych karabinów maszynowych). Innym przykładem broni z tego okresu, zbliżonej do współczesnych pistoletów maszynowych był opracowany w 1916 r. austro-węgierski pistolet automatyczny Steyr M1912/P16[2][3].

Pierwszym klasycznym pistoletem maszynowym był niemiecki MP 18, skonstruowany pod koniec I wojny światowej. Został jednak wprowadzony zbyt późno i wyprodukowany w zbyt małej ilości aby odegrać istotną rolę podczas tego konfliktu[4]. Szczyt popularności pistoletów maszynowych przypadł na II wojnę światową, po czym zaczął stopniowo maleć ze względu na spopularyzowanie karabinków automatycznych na amunicję pośrednią. Współcześnie w wojsku pistolety maszynowe używane są w ograniczonym zakresie, mimo to broń tego typu nadal cieszy się dużą popularnością w formacjach policyjnych oraz na rynku cywilnym (np. w firmach ochroniarskich).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. pistolet maszynowy, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-02-15].
  2. A.B. Zhuk, John Walter: The Illustrated Encyclopedia of Handguns, Pistols and Revolvers of the World, 1870 TO 1995, translated by N.N. Bobrov. Londyn: Greenhill Books, 1995, s. 176.
  3. David Nicolle: The Italian Army of World War I. Osprey Publishing, 2003-03-25, s. 33, seria: Men-at-Arms 387. ISBN 978-1-84176-398-9.
  4. Chris Bishop: "MP 18 and MP28". The Encyclopedia of Weapons of World War II. Orbis publishing, 1998, s. 258. ISBN 1-58663-762-2.