Broń sportowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Broń sportowabroń znajdująca zastosowanie w sporcie. Zasadniczo w celach sportowych korzysta się z następujących rodzajów broni:

Broń pneumatyczna jest stosowana do strzelań dokładnych oraz do tarczy ruchomej. Do strzelań dokładnych korzysta się z pistoletu oraz karabinu pneumatycznego. Do tarczy ruchomej korzysta się z karabinu.

Broń kulowa jest wykorzystywana w różnorodnych dyscyplinach, w tym:

  • strzelaniach dokładnych (pistolet, karabin sportowy, karabin centralnego zapłonu)
  • biatlonie (karabin sportowy)
  • strzelaniach szybkich (pistolet)
  • strzelaniach do tarczy ruchomej (karabin sportowy)
  • strzelaniach praktycznych (pistolet, karabin centralnego zapłonu, strzelba gładkolufowa).

Broń śrutowa jest stosowana do strzelań pozorujących polowanie na ptactwo, są to strzelania do tzw. rzutek, które należy rozbić trafieniem w powietrzu (skeet i trap) oraz do strzelań praktycznych (tzw. strzelba praktyczna).

Łuk jest stosowany w strzelaniach dokładnych i dyscyplinach tradycyjnych.

Oszczep jest aktualnie stosowany w dyscyplinie zaliczanej do lekkiej atletyki i rzut rozpatruje się wyłącznie w kategoriach odległości, a nie celności. Jest to odejście od idei stosowania broni.

Broń biała znajduje zastosowanie w szermierczych dyscyplinach klasycznych (szabla, szpada, floret), ale także w dyscyplinach bazujących na wschodnich stylach walki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Torecki: 1000 słów o broni i balistyce. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982, s. 44-45. ISBN 83-11-06699-X.
  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 40. ISBN 83-86028-01-7.