Bronisława Ostrowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bronisława Ostrowska
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1881
Warszawa
Data i miejsce śmierci 1928
Warszawa

Bronisława Ostrowska (z domu Mierz-Brzezicka, pseud. Edma Mierz, Wojciech Chełmski; ur. 16 listopada[1] 1881 roku w Warszawie, zm. 18 maja 1928 roku w Warszawie) - poetka polska okresu Młodej Polski, tłumaczka poezji francuskiej oraz pisarka książek dla dzieci.

Życiorys[edytuj]

Ukończyła warszawskie gimnazjum, w 1901 roku wyszła za mąż za rzeźbiarza Stanisława Kazimierza Ostrowskiego. Mieli córkę Halinę Grabską, wnuczką była historyk sztuki Elżbieta Grabska-Wallis.

Przed I wojną światową kilkukrotnie przebywała we Francji, biorąc udział w pracach Towarzystwa Artystów Polskich. Pobyt we Francji miał duży wpływ na twórczość poetki, gdyż właśnie tam wypracowała oryginalny styl wypowiedzi lirycznej, łączący intelektualizm z nastrojowością. Najczęściej nawiązywała do Słowackiego, Krasińskiego, Konopnickiej.

Lata wojny spędziła w Charkowie, gdzie prowadziła żywą działalność literacką i patriotyczną. Twórczość poetycką rozpoczęła od wierszy symbolistycznych, by później zwrócić się w stronę nurtu klasycyzującego. Poza twórczością liryczną zajmowała się tłumaczeniem tekstów francuskich, pisała też książki dla dzieci.

Tomiki poezji[edytuj]

  • Opale (1902)
  • Poezje (1905)
  • Jesienne liście (1905)
  • Chusty ofiarne (1910)
  • Krysta (1910, poemat dramatyczny)
  • Liryka francuska (1910—11, 2 t., przekłady)
  • Aniołom dźwięku (1913)
  • ABC Polaka pielgrzyma (1916)
  • Z raptularza 1910-1917 (1917)
  • Pierścień życia (1919)
  • Książka jutra (1922)
  • Gwiazdka polskiego dziecka
  • Tartak słoneczny (1928)
  • W starem lustrze (1928)
  • Rozmyślania (1929)

Książki dla dzieci[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Jakubowski J.Z., Poetki Młodej Polski. Wrocław 1963.
  • Jastrun M., Antologia poezji Młodej Polski. Wrocław 1982.

Linki zewnętrzne[edytuj]