Bruno César

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bruno César
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Bruno César Zanaki
Data i miejsce urodzenia 3 listopada 1988
Santa Bárbara d’Oeste, Brazylia
Wzrost 177 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Sporting CP
Numer w klubie 11
Kariera juniorska
Lata Klub
2005–2006 EC Bahia
2007 São Paulo FC
2007 SE Palmeiras
2008 Grêmio
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2009 Ulbra 6 (2)
2009 Noroeste 12 (1)
2009–2010 Santo André 3 (1)
2010–2011 Corinthians Paulista 31 (14)
2011–2013 SL Benfica 32 (10)
2013–2015 Al-Ahli Dżudda 26 (8)
2014 SE Palmeiras (wyp.) 15 (0)
2015 GD Estoril Praia 10 (1)
2015– Sporting CP 20 (4)
W sumie: 155 (41)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2011  Brazylia 2 (0)
  1. Aktualne na: 13 września 2016.

Bruno César, właśc. Bruno César Zanaki (ur. 3 listopada 1988 w Santa Bárbara d’Oeste) – brazylijski piłkarz, występujący na pozycji pomocnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Bruno César piłkarską karierę rozpoczął w Ulbra Canoas w 2009. W barwach zespołu z Canoas zadebiutował 21 stycznia 2009 w zremisowanym 0-0 meczu w lidze stanowej Rio Grande do Sul z Avenidą Santa Cruz do Sul[1]. Dobra gra (2 bramki w 6 meczach) spowodowały, że trzy tygodnie później Bruno César trafił do Noroeste Bauru. W Noroeste 18 lutego 2009 w przegranym 0-1 meczu z Ituano Itu zadebiutował w lidze stanowej São Paulo[2]. Już kilka tygodni później Bruno César został zawodnikiem pierwszoligowego EC Santo André. W Santo André 15 maja 2009 w wygranym 4-2 meczu z Coritiba zadebiutował w lidze brazylijskiej, zastępując w 63 min. Pablo Escobara. Był to udany debiut, gdyż Bruno César w 84 min. zdobył bramkę ustalającą wynik meczu[3].

Z Santo André Bruno César spadł do drugiej ligi na koniec 2009 roku. Dobra gra w lidze stanowej wiosną 2010 (7 bramek w 21 meczach) zaowocowała transferem do Corinthians Paulista. W Corinthians zadebiutował 27 maja 2010 w zremisowanym 2-2 meczu z Grêmio Prudente. Był to wyśmienity debiut, gdyż Bruno César zastąpił w 73 min. Eliasa i kilkanaście sekund później ustalił wynik meczu[4].

W pierwszym swoim sezonie w Corinthians wystąpił w 31 meczach, w których strzelił 14 bramek, stając się trzecim strzelcem w lidze, ustępując tylko Jonasowi i Neymarowi. Wiosna 2011 była słaba w wykonaniu Bruno Césara (tylko jedna zdobyta bramka w 18 spotkaniach ligi stanowej), ale jego gra została zauważona przez Benfikę.

16 czerwca 2011 Bruno César został zawodnikiem Benfiki. Suma transferu wyniosła 5,3 mln €. W barwach Orłów Bruno César zadebiutował 27 lipca 2011 w wygranym 2-0 meczu III rundy eliminacji Ligi Mistrzów z Trabzonsporem[5]. W lidze portugalskiej zadebiutował 12 sierpnia 2011 w zremisowanym 2-2 meczu z Gil Vicente[6].

21 stycznia 2013 roku został zawodnikiem Al-Ahli Dżudda[7].

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2009 Ulbra Brazylia  Campeonato Gaúcho 1ª divisão 6 2
2009 Noroeste Bauru Brazylia  Campeonato Paulista Série A1 12 1
2009 Santo André Brazylia  Campeonato Brasileiro Série A 3 1
2010 Corinthians Paulista Brazylia  Campeonato Brasileiro Série A 31 14
2011/12 SL Benfica Portugalia  Primeira Liga 26 10
2012/13 SL Benfica Portugalia  Primeira Liga 6 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Bruno César w reprezentacji Brazylii zadebiutował 10 listopada 2011 w wygranym 2-0 towarzyskim meczu z reprezentacją Gabonu[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Avenida 0 – 0 Ulbra (ang.). soccerway.com. [dostęp 8 grudnia 2011].
  2. Noroeste 0 – 1 Ituano (ang.). soccerway.com. [dostęp 8 grudnia 2011].
  3. Coritiba 2 – 4 Santo André (ang.). guardian.touch-line.com. [dostęp 8 grudnia 2011].
  4. Prudente 2 – 2 Corinthians (ang.). soccerway.com. [dostęp 8 grudnia 2011].
  5. Benfica 2 – 0 Trabzonspor (ang.). soccerway.com. [dostęp 8 grudnia 2011].
  6. Gil Vicente 2 – 2 Benfica (ang.). soccerway.com. [dostęp 8 grudnia 2011].
  7. Bruno César deixa o Benfica e acerta com Al-Ahli, da Arábia Saudita (port.). Gazeta Esportiva. [dostęp 2013-09-15].
  8. Gabon 0 – 2 Brasil (ang.). www.soccerway.com. [dostęp 8 grudnia 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]