Neymar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Neymar
Ilustracja
Neymar podczas MŚ 2018
Pełne imię i nazwisko

Neymar da Silva Santos Júnior

Data i miejsce urodzenia

5 lutego 1992
Mogi das Cruzes

Wzrost

175 cm

Pozycja

napastnik

Informacje klubowe
Klub

Paris Saint-Germain

Numer w klubie

10

Kariera juniorska
Lata Klub
2003–2009 Santos FC
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2009–2013 Santos FC 102 (54)
2013–2017 FC Barcelona 123 (68)
2017– Paris Saint-Germain 106 (80)
W sumie: 331 (202)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2009  Brazylia U-17 3 (1)
2011  Brazylia U-20 7 (9)
2012–2016  Brazylia U-23 14 (8)
2010–  Brazylia 121 (75)
W sumie: 145 (93)
  1. Aktualne na: 13 listopada 2022.
  2. Aktualne na: 27 września 2022.
Faksymile
Dorobek medalowy
Copa América
srebro Brazylia 2021
Letnie igrzyska olimpijskie
złoto Rio de Janeiro 2016
srebro Londyn 2012
Puchar Konfederacji
złoto Brazylia 2013
Mistrzostwa Ameryki Południowej U-20
złoto Peru 2011

Neymar, właśc. Neymar da Silva Santos Júnior (ur. 5 lutego 1992 w Mogi das Cruzes) – brazylijski piłkarz, występujący na pozycji napastnika we francuskim klubie Paris Saint-Germain oraz w reprezentacji Brazylii. Najdroższy piłkarz w historii futbolu[1]. Złoty medalista Igrzysk Olimpijskich 2016[2]. Uczestnik Mistrzostw Świata 2014 i 2018. Finalista Copa América 2021, uczestnik edycji z 2011, 2015 i 2016. Zwycięzca Pucharu Konfederacji 2013.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Santos FC[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską zaczynał w Santosie. Od 2009 był podstawowym zawodnikiem pierwszej drużyny. Neymar w wieku 17 lat zadebiutował w meczu przeciwko Oeste 7 marca 2009 roku – Santos wygrał 2:1, kolejny mecz zagrał przeciwko Mogi Mirim tydzień później, podczas którego zdobył swoją pierwszą bramkę w pierwszej drużynie. Został uznany za najbardziej utalentowanego piłkarza z Ameryki Południowej[3]. W półfinale Campeonato Paulista 2009 w pierwszym meczu przeciwko SE Palmeiras na Estádio Vila Belmiro zdobył gola na wagę zwycięstwa[4]. W finale jednak Santos przegrał z Corinthians São Paulo 4:2 w dwumeczu[5]. Występami w Santosie został porównywany do jego idoli takich jak Robinho czy Pelé[6]. Swoimi umiejętnościami przyciągnął uwagę takich europejskich klubów, jak Manchester United[7], Real Madryt[8], FC Barcelona[9] oraz Chelsea[10].

15 kwietnia 2010 zdobył 5 bramek przeciwko Guarani FC w wygranym meczu przez jego drużynę 8:1[11] w Copa do Brasil. Neymar wraz z Santosem wygrał mistrzostwa stanu São Paulo w 2010[12], gdzie strzelił 14 bramek w 19 meczach i otrzymał nagrodę dla najlepszego gracza[13].

Po końcowym gwizdku meczu Ceará – Santos Neymar wdał się w sprzeczkę z obrońcą Ceary João Marcosem. Chwilę później do akcji wkroczyła policja, wtedy też odpychający Neymara kolega z drużyny Marquinhos został uderzony gumową pałką przez jednego z policjantów[14].

15 września 2010 w meczu przeciwko Atlético Goianiense (wygranym 4:2) trener Santosu Dorival Júnior nie pozwolił Neymarowi egzekwować rzutu karnego (zawodnik nie wykorzystał w sezonie już kilku), który został podyktowany po faulu na nim. Neymar głośno wyraził wtedy swoje niezadowolenie z decyzji trenera, a telewizyjne kamery zarejestrowały jego niestosowne zachowanie. Neymar później przeprosił, ale szkoleniowiec chciał go zawiesić na 15 dni. Gwiazdor Santosu nie zagrał w następnej kolejce z Guarani FC, a zarząd klubu zażyczył sobie, by przywrócić go do składu na mecz z Corinthians. Júnior początkowo się zgodził, ale później zmienił zdanie i został zwolniony. Następny trener Santosu Marcelo Martelote przywrócił Neymara do składu[15].

FC Barcelona[edytuj | edytuj kod]

26 maja 2013 Neymar ogłosił, że od nowego sezonu będzie zawodnikiem FC Barcelony. Brazylijczyk podpisał kontrakt na 5 lat[16]. Na konto jego byłego klubu – Santosu ma wpłynąć 55% kwoty transferowej. Resztę otrzymała firma DIS (40%) i TEISA (5%), które były współwłaścicielami karty zawodniczej piłkarza[17]. Podczas konferencji prasowej (24 stycznia 2014) ujawniono, że całkowita kwota transferu wyniosła 86,2 miliona euro. Zadebiutował na PGE Arenie w Gdańsku w towarzyskim meczu z Lechią Gdańsk, zmieniając w 79. minucie Alexisa. Swoją pierwszą bramkę strzelił 21 sierpnia 2013 w zremisowanym meczu o Superpuchar Hiszpanii, w którym jego drużyna zmierzyła się na wyjeździe z Atlético Madryt. Barcelona przegrywała po golu Davida Villi, lecz w 58. minucie spotkania Neymar doprowadził do wyrównania. Ta bramka dała Barcelonie zwycięstwo w dwumeczu (na Camp Nou padł remis 0:0).

13 września 2014, w meczu 3. kolejki La Liga przeciwko Athletic Bilbao (2:0), Neymar strzelił swoje pierwsze dwie bramki w sezonie 2014/2015[18]. 27 września strzelił hat-tricka w spotkaniu przeciwko Granadzie, zakończonym wygraną 6:0. 21 kwietnia 2015 r. Neymar strzelił swoją 30. bramkę w sezonie, trafiając dwukrotnie w meczu ćwierćfinału Ligi Mistrzów UEFA z Paris Saint-Germain. 30 maja zdobył bramkę w finale Pucharu Króla z Athletic Bilbao (3:1)[19]. Z łącznie 7 golami został królem strzelców edycji 2014/2015 Copa del Rey. 6 czerwca wyszedł w podstawowym składzie na finał Ligi Mistrzów UEFA przeciwko włoskiej drużynie Juventusu. Mecz zakończył się zwycięstwem Dumy Katalonii 3:1, a Brazylijczyk strzelił trzeciego gola dla Barçy[20]. Z 10 trafieniami został królem strzelców edycji 2014/2015 ex aequo z Lionelem Messim i Cristiano Ronaldo[21]. Łącznie w sezonie 2014/2015 zdobył 39 goli.

1 lipca 2016, FC Barcelona poinformowała o przedłużeniu kontraktu z Brazylijczykiem do 2021. Klauzula odstępnego miała wynosić w pierwszym roku 200 mln euro, rok później 222 mln, a następnie 250 mln euro. 2 kwietnia 2017 w wygranym meczu 29. kolejki Primera División z Granadą (4:1), zdobył swojego 100. gola w 177. występie dla Barcelony[22].

Paris Saint-Germain[edytuj | edytuj kod]

3 sierpnia 2017 podpisał pięcioletni kontrakt z francuskim klubem Paris Saint-Germain[23]. Kwota transferu wynosiła 222 miliony euro i była najwyższa w historii futbolu[24]. Paryżanie wiązali z nim duże nadzieje w kwestii zdominowania rozgrywek europejskich. To on miał poprowadzić klub z Paryżu do pierwszego w historii triumfu w Lidze Mistrzów. W swoim pierwszym sezonie wygrał mistrzostwo Francji, Puchar Francji i Puchar ligi Francuskiej. Wystąpił wtedy w 30 spotkaniach i zdobył 28 bramek we wszystkich rozgrywkach.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy został powołany przez trenera Lucho na MŚ U-17 2009, gdzie w debiucie strzelił gola[25]. Brazylia odpadła w fazie grupowej[26].

Po dobrym występie na MŚ U-17 2009 byli brazylijscy piłkarze (Pelé i Romário) zasugerowali Dundze by wziął Neymara na Mistrzostwa Świata do RPA[27], jednak ten umieścił go tylko na liście rezerwowej. Kierowca Formuły 1 Felipe Massa publicznie skrytykował posunięcie Dungi mówiąc:

Musisz mieć najlepszych zawodników na mistrzostwa świata, a Dunga tego nie robi[28].

Dunga odparł, że zarówno Neymar i jak jego kolega z klubu Ganso są:

niezwykle utalentowani, ale nie zostali jeszcze dostatecznie sprawdzeni na poziomie międzynarodowym[29].

Reprezentacja Brazylii w piłce nożnej zakończyła turniej na ćwierćfinale przegrywając z Holandią 2:1. Dunga po turnieju podał się do dymisji, a brazylijska federacja ją przyjęła[30]. 26 lipca 2010 nowy menedżer Brazylii Mano Menezes powołał Neymara na mecz towarzyski z USA[31]. W tym meczu Neymar otworzył wynik spotkania. W 29. minucie spotkania lewą flanką boiska pognał Andre Santos, który idealnie dośrodkował na nabiegającego piłkarza Santosu. Neymar strzelił głową w kierunku dłuższego słupka, a Tim Howard mógł tylko popatrzeć jak piłka wpada do bramki[32]. Brazylia wygrała 2:0, a drugą bramkę zdobył Alexandre Pato[33]. W swoim drugim meczu reprezentacji zagrał od początku z Argentyną w Dosze. Zszedł z boiska w 76. minucie, a Brazylia przegrała 1:0, bramkę, po samotnym rajdzie między obrońcami „Canarinhos” w 90. minucie gry zdobył Lionel Messi[34]. Trzecim występem Neymara w reprezentacji było towarzyskie spotkanie ze Szkocją. Napastnik z Brazylii zdobył 2 bramki – jedną po asyście André Santosa, a drugą z rzutu karnego[35]. W 2013 został powołany przez Luiza Felipe Scolariego na Puchar Konfederacji. Neymar otrzymał Złotą piłkę oraz zdobył 4 gole, a sama Brazylia zwyciężyła w finale reprezentację Hiszpanii 3:0 i zdobyła puchar.Na Mistrzostwach Świata w Brazylii, które jego reprezentacja przegrała Neymar doznał kontuzji – pęknięcia 3 kręgu Lędźwiowego w Ćwierćfinale Mistrzostw za sprawą Juana Zúñigi.

18 czerwca 2015, podczas meczu Brazylia – Kolumbia, tuż po końcowym gwizdku sędziego Neymar wykopał mocno piłkę, która trafiła w Pablo Armero. Natychmiast z pretensjami do Brazylijczyka podszedł Jeison Murillo (autor jedynego trafienia) w meczu, ale kapitan Canarinhos uderzył go głową, po czym został powalony na murawę przez Carlosa Baccę. Arbiter ukarał czerwonymi kartkami graczy Barcelony i Sevilli.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Neymar ma syna Daviego Luccę. Jest członkiem chrześcijańskiego Kościoła zielonoświątkowego „Igreja Batista Peniel”, dla którego płaci dziesięcinę i często w wywiadach telewizyjnych mówi o Bogu[36][37].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

aktualne na dzień 13 listopada 2022
Klub Sezon Liga Puchar kraju[a] Puchar Ligi Francuskiej Kontynentalne Inne Łącznie
Występy Gole Występy Gole Występy Gole Występy Gole Występy Gole Występy Gole
Santos 2009 32 10 3 1 11[b] 3 46 14
2010 31 17 8 11 2[c] 0 19[b] 14 60 42
2011 21 13 13[d] 6 13[e] 5 47 24
2012 17 14 14[f] 9 16[b] 20 47 43
2013 1 0 4 1 18[b] 12 23 13
Łącznie 102 54 15 13 29 15 77 54 223 136
FC Barcelona 2013/14 26 9 3 1 10[g] 4 2[h] 1 41 15
2014/15 33 22 6 7 12[g] 10 51 39
2015/16 34 24 5 4 9[g] 3 1[i] 0 49 31
2016/17 30 13 6 3 9[g] 4 0 0 45 20
łącznie 123 68 20 15 40 21 3 1 186 105
Paris Saint-Germain 2017/18 20 19 1 2 2 1 7[g] 6 30 28
2018/19 17 15 3 2 1 1 6[g] 5 1[j] 0 28 23
2019/20 15 13 2 2 3 1 7[g] 3 0 0 27 19
2020/21 18 9 3 1 9[g] 6 1[j] 1 31 17
2021/22 22 13 0 0 6[g] 0 0 0 28 13
2022/23 14 11 0 0 0 0 5 2 1 2 20 15
Łącznie 106 80 9 7 6 3 40 22 3 3 164 115
Łącznie w karierze 331 202 44 35 6 3 109 58 83 58 573 356

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

[38] Neymar trzymający Złotą Piłkę dla najlepszego zawodnika Pucharu Konfederacji.

Santos FC[edytuj | edytuj kod]

FC Barcelona[edytuj | edytuj kod]

Paris Saint-Germain[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Występy w Copa do Brasil, Pucharze Króla i Pucharze Francji.
  2. a b c d Występy Campeonato Paulista.
  3. Występy w Copa Sudamericana.
  4. Występy w Copa Libertadores.
  5. Uwzględniono: Campeonato Paulista – 11 (4), Klubowe mistrzostwa świata – 2 (1).
  6. Uwzględniono: Copa Libertadores – 12 (8), Recopa Sudamericana – 2 (1).
  7. a b c d e f g h i Występy w Lidze Mistrzów UEFA.
  8. Występy w Superpucharze Hiszpanii.
  9. Występy w Klubowych mistrzostwach świata.
  10. a b Występy w Superpucharze Francji.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The 100 most expensive football transfers of all time | Goal.com, goal.com [dostęp 2017-11-25] (ang.).
  2. Telewizja Polska S.A, Neymar dał złoto! Brazylia oszalała ze szczęścia!, sport.tvp.pl, 21 sierpnia 2016 [dostęp 2022-10-27] (pol.).
  3. Who is Neymar da Silva – new wunderkind from Brazil?. soccerpie.com, 2009-03-17. [dostęp 2010-08-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-07-23)]. (ang.).
  4. Neymar dá vantagem ao Santos no duelo com Palmeiras. esportes.terra.com.br, 2009-04-11. [dostęp 2010-08-13]. (port.).
  5. Invicto, Corinthians segura Santos e é campeão paulista. esportes.terra.com.br, 2009-05-03. [dostęp 2010-08-13]. (port.).
  6. Sky Sports Scout – Neymar. Sky Sports, 2010-04-08. [dostęp 2010-08-29]. (ang.).
  7. Man Utd want Neymar. eyefootball.com, 2008-01-19. [dostęp 2010-08-29]. (ang.).
  8. Wraca sprawa Neymara da Silvy. Real Madryt.pl, 2009-12-05. [dostęp 2010-08-29]. (pol.).
  9. Barcelona interested in Keirrison and Neymar. FC Barcelona blog, 2009-03-25. [dostęp 2010-08-29]. (ang.).
  10. Chelsea contemplate £25 million Neymar move. ESPN.com, 2010-07-19. [dostęp 2010-08-29]. (ang.).
  11. Neymar scores 5 goals, Robinho 2 in Santos’ win. etaiwannes.com. [dostęp 2010-08-13]. (ang.).
  12. Santos take the Paulista – but only just!. pitacodrogino.wordpress.com, 2010-05-03. [dostęp 2010-10-04]. (ang.).
  13. Meninos da Vila comandam a festa de encerramento do Paulistão 2010. globo.com, 2010-05-03. [dostęp 2010-10-04]. (port.).
  14. Piłkarz Santosu twierdzi, że uderzył go policjant. sport.pl, 2010-09-13. [dostęp 2010-10-04]. (pol.).
  15. Neymar ważniejszy niż trener. sport.pl, 2010-09-23. [dostęp 2010-10-04]. (pol.).
  16. Neymar da Silva to join FC Barcelona for the next five seasons. fcbarcelona.com. [dostęp 2013-05-26]. (ang.).
  17. Brazylia podaje szczegóły transakcji Neymara. barca.pl, 26 maja 2013.
  18. Barcelona 2-0 Athletic Bilbao, „BBC Sport” [dostęp 2022-10-28] (ang.).
  19. Athletic Bilbao - FC Barcelona, 30 maj 2015 - Puchar Króla, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2022-10-28].
  20. Juventus Turyn - FC Barcelona, 6 cze 2015 - Liga Mistrzów UEFA, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2022-10-28].
  21. UEFA Champions League Scoring Stats 2014-15, ESPN [dostęp 2022-10-28] (ang.).
  22. Jakub Kręcidło: Neymar najlepszy na świecie? „Już teraz jest lepszy od Messiego”. przegladsportowy.pl. [dostęp 2017-04-04]. (pol.).
  23. Neymar Jr au Paris Saint-Germain !. psg.fr. [dostęp 2017-08-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-03)]. (fr.).
  24. Neymar Jr signs with Paris Saint-Germain! – PSG.fr, en.psg.fr [dostęp 2017-11-25] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-03] (ang.).
  25. Brazil edge unlucky Japan. www.fifa.com, 2009-10-24. [dostęp 2010-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-30)]. (ang.).
  26. Perfect Swiss stun Brazil. www.fifa.com, 2009-10-30. [dostęp 2010-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-28)]. (ang.).
  27. Scouts flock to see Brazil’s Neymar. Miami Herald, 2010-04-18. [dostęp 2010-11-21]. (ang.).
  28. Massa slams Dunga over World Cup squad.
  29. Ronaldinho misses Brazil cut. soccernet.espn.go.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-05-14)]..
  30. MŚ 2010. Brazylijska federacja zwolniła Dungę. sports.pl, 2010-07-04. [dostęp 2010-08-11]. (pol.).
  31. 11 debiutantów w kadrze Brazylii. pilka.pl, 2010-07-27. [dostęp 2010-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-07-30)]. (pol.).
  32. USA – Brazylia 0:2 w meczu towarzyskim. Nowe gwiazdy Canarinhos zaczynają sambę. sports.pl, 2010-08-11. [dostęp 2010-08-11]. (pol.).
  33. Pato strzela, Brazylia wygrywa!. acmilan.com.pl, 2010-08-11. [dostęp 2010-08-11]. (pol.).
  34. Argentyna – Brazylia 1:0. Ostrzeliwali słupki i poprzeczki. sport.pl, 2010-11-17. [dostęp 2010-11-21]. (pol.).
  35. Szkocja – Brazylia, 27 mar 2011 – Mecze towarzyskie, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2011-04-21].
  36. Footballers of Faith!. The Southern Cross, 2018. [dostęp 2018-08-12].
  37. Brazylijskie imperium zielonoświątkowców. Polityka.pl, 2014. [dostęp 2018-08-12].
  38. Neymar Jr., Neymar trzymający piłkę.
  39. Ex aequo z Lionelem Messi i Cristiano Ronaldo.
  40. Oficjalna strona FIFA. [dostęp 2012-01-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-10)]. (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]