Buczyny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

51°36′16″N 14°46′54″E

- błąd

38 m

WD

51°36'15"N, 14°46'45"E

- błąd

38 m

Odległość

185 m

Buczyny
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 lubuskie

Powiat

żarski

Gmina

Trzebiel

Strefa numeracyjna

68

Tablice rejestracyjne

FZA

SIMC

0915722

Położenie na mapie gminy Trzebiel
Mapa konturowa gminy Trzebiel, po lewej znajduje się punkt z opisem „Buczyny”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Buczyny”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Buczyny”
Położenie na mapie powiatu żarskiego
Mapa konturowa powiatu żarskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Buczyny”
Ziemia51°36′16″N 14°46′54″E/51,604444 14,781667

Buczyny (do 1945 niem. Buckoka) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żarskim, w gminie Trzebiel.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego. Obecna nazwa została administracyjnie zatwierdzona 12 listopada 1946[1].

Największą atrakcją turystyczną wsi jest założony przez Centrum Sorabistyczne Łużyc Wschodnich skansen z oryginalnymi chatami łużyckimi oraz drewnianą karczmą, w której podawane są regionalne potrawy (chleb i ser)[2].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[3]:

  • zagroda nr 7, z końca XVIII wieku, XIX wieku
    • dom, drewniany
    • szopa, drewniana
    • szopa, gliniana.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  2. POLSKA - Nawigator turystyczny, Tomasz Kaliński, wyd. Wyd. 4, Warszawa: Carta blanca, 2009, ISBN 978-83-61444-46-6, OCLC 460867887.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 134. [dostęp 2013-03-14].