Budynek Centrum Kształcenia Ustawicznego w Toruniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Budynek Centrum Kształcenia Ustawicznego w Toruniu
Obiekt zabytkowy nr rej. 2113 (gminna ewidencja zabytków)
Ilustracja
Widok od strony południowej
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Miejscowość Toruń
Adres plac św. Katarzyny 8
Typ budynku szkoła
Styl architektoniczny neogotyk
Architekt Otto Schulz
Ukończenie budowy 1901
Położenie na mapie Torunia
Mapa lokalizacyjna Torunia
Budynek Centrum Kształcenia Ustawicznego w Toruniu
Budynek Centrum Kształcenia Ustawicznego w Toruniu
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Budynek Centrum Kształcenia Ustawicznego w Toruniu
Budynek Centrum Kształcenia Ustawicznego w Toruniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Budynek Centrum Kształcenia Ustawicznego w Toruniu
Budynek Centrum Kształcenia Ustawicznego w Toruniu
Ziemia53°00′48″N 18°36′43″E/53,013333 18,611944
Strona internetowa

Budynek Centrum Kształcenie Ustawicznego w Toruniu – dawny budynek Szkoły Średnie dla Chłopców, obecnie siedziba Centrum Kształcenia Ustawicznego w Toruniu.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Szkoła znajduje się w centrum miasta, na placu św. Katarzyny, w sąsiedztwie Zespołu Staromiejskiego, kościoła św. Katarzyny, Biblioteki Pedagogicznej, przychodni wojskowej oraz X Liceum Ogólnokształcącego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budynek widziany z ul. Jęczmiennej

Prace wykonawcze budynku, na potrzeby Szkoły Średniej dla Chłopców (Knaben Mittelschule), według projektu Ottona Schulza, rozpoczęto w 1899 roku, a oddano go do użytku w 1901 roku[1].

W okresie międzywojennym władze polskie zorganizowały w nim Koedukacyjną Szkołę Wydziałową, a od 1922 roku także Dokształcającą Szkołę Zawodową, w ramach której organizowano kursy handlowe wspierane przez Izbę Przemysłowo-Handlową[2].

W czasie II wojny światowej był on siedzibą niemieckiej szkoły średniej, a także szkoły powszechnej. W 1942 roku obiekt zaczął pełnić funkcję lecznicy dla żołnierzy niemieckich, a od stycznia 1945 roku, po wkroczeniu Armii Czerwonej do Torunia, zorganizowano w nim szpital polowy dla żołnierzy radzieckich[3].

Od października 1945 roku budynek ponownie zaczął pełnić funkcje oświatowe, będąc siedzibą m.in.: Państwowej Szkoły Powszechnej dla Dorosłych nr 1 (1945-1948), IV Liceum Ogólnokształcącego im. T. Kościuszki (1948-1961), Liceum Wieczorowego dla Pracujących im. Stefana Żeromskiego (1948 - 1961), Szkoły Podstawowej nr 24 oraz II Liceum Ogólnokształcącego (1973-1980).

Mieściła się tu także Wojewódzka Poradnia Wychowawczo-Zawodowa, a od 1978 roku w budynku działa Centrum Kształcenia Ustawicznego[4].

Obiekt wpisany jest do gminnej ewidencji zabytków (nr 2113)[5].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Budynek, w stylu neogotyckim, na rzucie litery „H” przetrwał do czasów współczesnych w niezmienionej formie architektonicznej. Jego charakterystycznym elementem jest arkadkowa attyka ze sterczynami na narożach, zwieńczająca fasadę główną, przerwana schodkowym szczytem. Na uwagę zasługują także glazurowane zielonkawe cegły, które tworzą na wysokości parteru dekorację pasową oraz dekorują obramowania okienne i łuki nadprogowe[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. stotom - zabytki - Galeria zdjęć: Toruń - dawna średnia szkoła męska, www.stotom.pl [dostęp 2018-06-02] (pol.).
  2. Historia Centrum, www.cku.torun.pl [dostęp 2018-06-02] (pol.).
  3. Toruń w czasie II wojny światowej | www.torun.pl, www.torun.pl [dostęp 2018-06-01] (pol.).
  4. Witamy na stronie głównej Centrum Kształcenia Ustawicznego w Toruniu, www.cku.torun.pl [dostęp 2018-06-02] (pol.).
  5. GMINNA EWIDENCJA ZABYTKÓW GMINA MIASTA TORUŃ stan na I kwartał 2015 r. - PDF, docplayer.pl [dostęp 2018-05-05].
  6. Joanna Kucharzewska, Architektura i urbanistyka Torunia w latach 1871 - 1920, Warszawa 2004, s. 284, ISBN 978-83-88973-69-7.