Burak pastewny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Burak pastewny
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd goździkowce
Rodzina szarłatowate
Rodzaj burak
Gatunek burak zwyczajny
Podgatunek Beta vulgaris L. subsp. vulgaris
Plantacja buraka pastewnego.

Burak pastewny – grupa kultywarów podgatunku buraka zwyczajnego (Beta vulgaris L. subsp. vulgaris). W Polsce jest pastewną rośliną uprawną.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Ma grubą, mięsistą bulwę hypokotylową. Od innych odmian buraka różni się tym, że bulwa jest jasna i wystaje górną częścią z ziemi.

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się trzy jego typy:

  1. półcukrowy – najbliższy do buraka cukrowego pod względem wyglądu i zawartości cukru (15-16%),
    ma stosunkowo długi korzeń i krótką szyję korzeniową,
    zanurzony w glebie 2/3,
    ma wyższe wymagania odnośnie do opadów,
  2. mamut – korzeń długi, wrzecionowaty, do ½ tkwi w glebie, lekko skręcony korzeń, kolorowe, głowa dłuższa, zawartość cukru do 10%, plon korzeni wyższy niż półcukrowego, jakość gorsza – więcej wody,
  3. walcowaty – walec zakończony małym szpicem, żółty, czerwony, krótka część korzeniowa – 1/3 korzenia, szyja bardzo długa, część korzeniowa tkwi w glebie, można uprawiać na najpłytszych glebach, potrzebuje dużo opadów, bardzo wysoki plon, 6% cukru.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina wykorzystywana jest jako pastewna – na paszę dla zwierząt.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Caryophyllales (ang.). Angiosperm Phylogeny Website, 2001–. [dostęp 2009-10-07].