Carl Neumann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Carl Neumann, niemiecki historyk kultury i sztuki, (ur. 1860 w Mannheim, zm. 1934 w Heidelbergu) profesor w Getyndze, Kolonii i od 1911 w Heidelbergu. Napisał: „Griechische Geschichtsschreiber und Geschichtsquellen im 12. Jh.” (1888), „Die Weltstellung des byzantinischen Reiches vor den Kreuzzügen” (1894), dzieła o Rembrancie (1902, 1906 i 1918), „Jac. Burckhardt. Deutschland und die Schweiz” (1919), „Hans Thoma” (1925).

Bibliografia[edytuj]