Centrum Spotkania Kultur w Lublinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Centrum Spotkania Kultur
Wschodni fragment fasady północnej, widok z placu Teatralnego
Wschodni fragment fasady północnej, widok z placu Teatralnego
Państwo  Polska
Miejscowość Lublin
Dyrektor Piotr Franaszek
Adres al. Racławickie 8
20-037 Lublin
Położenie na mapie Lublina
Mapa lokalizacyjna Lublina
Centrum Spotkania Kultur
Centrum Spotkania Kultur
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Centrum Spotkania Kultur
Centrum Spotkania Kultur
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Centrum Spotkania Kultur
Centrum Spotkania Kultur
Ziemia51°14′50,9″N 22°33′00,1″E/51,247472 22,550028
Strona internetowa galerii
Koncert w sali koncertowej Filharmonii Lubelskiej
„Teatr w budowie”
Zdjęcie wmurowanego aktu erekcyjnego „Teatru w budowie”
Wiceprezes Rady Ministrów PRL Mieczysław Jagielski przekazuje akt erekcyjny Teatru w Budowie 16 lipca 1974
Symboliczny początek budowy Teatru i Filharmonii w Lublinie 16 lipca 1974, pierwszą kielnię kładzie Mieczysław Jagielski
Fasada południowa, ukończona część budynku – filharmonia lubelska
Rozbiórka „Teatru w budowie”, listopad 2012
Centrum Spotkania Kultur
Iluminacje na północnej fasadzie CSK, kwiecień 2017
Północna fasada CSK

Centrum Spotkania Kultur (CSK) – instytucja kultury w Lublinie. Budowa siedziby CSK rozpoczęła się w 1974, a jej uroczyste zakończenie miało miejsce 22 listopada 2015.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia Centrum Spotkania Kultur sięga roku 1974, kiedy w Lublinie rozpoczęto budowę teatru i filharmonii, mających mieścić się w pokaźnym obiekcie zajmującym docelowo trzy sale widowiskowe o łącznej liczbie około 2300 miejsc. Początkowy zamysł autorstwa między innymi ówczesnego dyrektora Teatru Osterwy w Lublinie Kazimierza Brauna zakładał powstanie niewielkiego teatru, ale w nowoczesnym – jak na ówczesne czasy PRL – stylu. Jednak wskutek decyzji podjętych w PZPR oraz warszawskich planistów zdecydowano się na budowę zdecydowanie większego gmachu[1]. Projektantem został Stanisław Bieńkuński. Decyzję o budowie władze podjęły w 1972 roku, a budowa ruszyła właśnie w 1974[2].

Kubatura nowego teatru przekroczyła 10 tysięcy metrów kwadratowych. Miało tam powstać centrum telewizyjno-teatralne, opera i pomieszczenia dla instytucji kulturalnych. Budowę jednak szybko przerwano i dlatego budynek otrzymał nazwę „Teatru w Budowie”. Przez wiele lat budynek stał niedokończony. Miasto nie otrzymało odpowiednich dotacji finansowych i w latach 80. oraz 90. środki z budżetu państwa wykorzystywane były w większości na utrzymywanie i zabezpieczanie realizowanego obiektu. W latach 1996–2000 ukończono remont części gmachu i przeniesiono lubelski Teatr Muzyczny oraz Lubelską Filharmonię. Część pomieszczeń od strony ulicy Grottgera zaadaptowano na sale ćwiczeniowe Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie[3][4].

Nowy gmach[edytuj | edytuj kod]

Na przełomie października i listopada 2012 przystąpiono do rozbiórki części nieużytkowej gmachu, celem budowy w jej miejsce Centrum Spotkania Kultur. Koniec budowy zaplanowano na 2015 rok. CSK uznano za priorytetową inwestycją kulturalną w Lublinie, a jej założenia programowe opracował związany z Teatrem NN Tomasz Pietrasiewicz. W tej instytucji kultury pozostaną sale Teatru Muzycznego i Filharmonii Lubelskiej, ale powstanie także nowa sala teatralna na 1000 miejsc. Ponadto w gmachu znajdą się sale seminaryjne, konferencyjne, galeria sztuki, multimedialna biblioteka, sale klubowe oraz restauracje. Na dachu mają być zielone ogrody.

22 listopada 2015 odbyło się uroczyste zakończenie budowy połączone z widowiskiem multimedialnym „Upadek Muru Lubelskiego”[5] i odsłonięciem tablicy z nazwą Placu Teatralnego. Plac powstały po rozbiórce ogrodzenia budowy ma ok. 2,5 tys. m², oddziela centrum Lublina od miasteczka akademickiego i ma pełnić te same funkcje, co CSK[6][7].

Według wstępnych założeń instytucja ma być otwarta na małe miasteczka i młodzież, a jej misyjną działalnością ma być w dużej mierze edukacja kulturalna. CSK ma pomóc budować wizerunek Lublina i regionu w oparciu o ekologię, o kulturę bycia we współczesnym świecie i kulturę jego rozumienia. Pietrasiewicz postulował stworzenie medialabu, w którym młodzież będzie mogła eksperymentować z nowoczesną technologią. Instytucja ma być także miejscem, które przyciągnie różne środowiska: od Orkiestry św. Mikołaja, przez fanów fantastyki ze Stowarzyszenia Cytadela Syriusza, nowy cyrk, artystów graffiti i hiphopowców, szachistów, aż po kino niezależne. Lubelskie centrum ma być otwarte także na inne spektakle, wystawy czy festiwale.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]