Mieczysław Jagielski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mieczysław Jagielski
Mieczyslaw Jagielski.jpg
Data i miejsce urodzenia 12 stycznia 1924
Kołomyja
Data i miejsce śmierci 27 lutego 1997
Warszawa
Wiceprezes Rady Ministrów
Okres od 30 czerwca 1970
do 31 lipca 1981
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Przewodniczący Komisji Planowania przy Radzie Ministrów
Okres od 26 października 1971
do 23 października 1975
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Stanisław Majewski
Następca Tadeusz Wrzaszczyk
Minister rolnictwa
Okres od 27 października 1959
do 30 czerwca 1970
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Edward Ochab
Następca Józef Okuniewski
Odznaczenia
Order Budowniczych Polski Ludowej (1960–1990) Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia)

Mieczysław Zygmunt Jagielski (ur. 12 stycznia 1924 w Kołomyi, zm. 27 lutego 1997 w Warszawie[1]) – polski komunistyczny działacz polityczny, ekonomista, profesor SGPiS, minister rolnictwa w latach 1959–1970. Członek Komitetu Centralnego PZPR (1959–1981, od 1971 także Biura Politycznego KC PZPR).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Grób Mieczysława Jagielskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Syn Franciszka i Zofii. Ukończył studia magisterskie w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie i studia w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR. W 1962 został doktorem nauk ekonomiczno-rolniczych w Instytucie Kształcenia Kadr Naukowych przy KC PZPR.

W latach 1946–1949 wchodził w skład zarządu głównego Związku Samopomocy Chłopskiej, następnie do centralnego zarządu Państwowych Gospodarstw Rolnych do 1950.

W 1946 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, następnie należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1952 był zastępcą kierownika, a w latach 1953–1956 pełnił funkcję kierownika Wydziału Rolnego Komitetu Centralnego PZPR. Od 1954 do 1959 był zastępcą członka, a w latach 1959–1981 członkiem KC PZPR. W latach 1964–1971 pełnił funkcję zastępcy członka, a w okresie 1971–1981 członka Biura Politycznego KC PZPR.

W latach 1957–1959 wiceminister (podsekretarz stanu), a następnie do 1970 minister rolnictwa, wicepremier (1970–1981) i przewodniczący Komisji Planowania przy Radzie Ministrów (1971–1975). Przewodniczący komisji rządowej prowadzącej negocjacje z Międzyzakładowym Komitetem Strajkowym w Gdańsku w sierpniu 1980. W 1971 został stałym przedstawicielem Polski przy Radzie Wzajemnej Pomocy Gospodarczej w Moskwie.

Pełnił mandat poselski na Sejm PRL II, III, IV, V, VI, VII i VIII kadencji (1957–1985). Został odznaczony m.in. Orderem Budowniczych Polski Ludowej (1969)[2], Krzyżem Komandorskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[3] oraz Orderem Sztandaru Pracy I (1964[4]) i II klasy.

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera C 2 rz. 5 m. 2).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]