Charles Brandon (1. książę Suffolk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Charles Brandon
Ilustracja
Charles Brandon, 1. książę Suffolk około 1516 roku
Data urodzenia 1484
Data i miejsce śmierci 22 sierpnia 1545
Zamek Guildford
Lord Steward
Okres od 1541
do 1544
Poprzednik George Talbot
Następca William Paulet
Odznaczenia
Order Podwiązki (Wielka Brytania)

Charles Brandon (ur. 1484, zm. 22 sierpnia 1545) – angielski arystokrata.

Urodził się jako syn Williama Brandona i Elżbiety Wingfield (Bruyn). Był przyjacielem króla Henryka VIII.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Dorastał na dworze Henryka VII Tudora. W roku 1513 został masztalerzem dworu (Master of the Horse). W latach 1514–1515 i powtórnie w 1529 był ambasadorem Królestwa Anglii we Francji. Przygotowywał uroczystości związane z mariażem księżniczki angielskiej Marii Tudor z królem Francji Ludwikiem XII w 1514 roku.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

W 1506 r. poślubił Małgorzatę Mortimer (Neville). Małżeństwo to od samego początku było nieudane, dlatego też anulowano je rok później. Nie mieli dzieci. W 1508 ożenił się z Anną Browne, córką Eleonory Oughtread i sir Antoniego Browne'a. Z tego związku narodziły się dwie córki:

Jego żona zmarła w 1511 r. Dwa lata później poznał i pokochał siostrę swego najlepszego przyjaciela, Marię Tudor. Ta jednak została przeznaczona na żonę króla Francji, Ludwika XII, Karol zaś podpisał kontrakt przedmałżeński z Elżbietą Grey (1505–1519), a dokładniej z jej rodzicami, ponieważ przyszła panna młoda miała zaledwie osiem lat. Miało to miejsce 15 maja 1513 r. Kontrakt anulowano, zaś Maria po trzech miesiącach została wdową. Jej brat – Henryk VIII – planował ślub siostry z kolejnym królem Francji, Franciszkiem I. Charles Brandon i Maria pobrali się więc wbrew woli Henryka w domu wdów. To rozwścieczyło władcę, lecz ze względu na przyjaźń z Brandonem i miłość do siostry zezwolił im na legalny ślub, który miał miejsce 13 maja 1515 r. w Greenwich. Z tego związku przyszło na świat czworo dzieci:

Franciszka Brandon wyszła za mąż za Henryka Greya, 3. markiza Dorset. Ze związku tego narodziła się ich córka Jane – królowa Anglii, zwana "dziewięciodniową królową".

Czwartą żoną Charlesa została Katarzyna Willoughby (1519–1580). Urodziło się im dwóch synów:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]