Christa Kinshofer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Christa Kinshofer
Christa Kinshofer
Data i miejsce urodzenia 24 stycznia 1961
Monachium, RFN
Klub SC Miesbach
Debiut w PŚ Sezon 1976/77
Pierwsze punkty w PŚ 3.01 1977, Oberstaufen (10. miejsce – slalom)
Pierwsze podium w PŚ 18.12 1978, Val d'Isère
(1. miejsce – gigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  RFN
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Lake Placid 1980 Slalom
Brąz
Calgary 1988 Gigant
Brąz
Calgary 1988 Slalom
Mistrzostwa świata
Srebro
Lake Placid 1980 Slalom
Puchar Świata (Gigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1978/1979
Puchar Świata (Kombinacja)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1980/1981

Christa Kinshofer-Güthlein (ur. 24 stycznia 1961 w Monachium) – niemiecka narciarka alpejska, trzykrotna medalistka igrzysk olimpijskich, wicemistrzyni świata oraz zdobywczyni Małej Kryształowej Kuli Pucharu Świata w gigancie.

Kariera[edytuj]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Christa Kinshofer pojawiła się w sezonie 1976/1977. Pierwsze punkty w zawodach Pucharu Świata zdobyła 3 stycznia 1977 roku w Oberstaufen, zajmując dziesiąte miejsce w slalomie. W klasyfikacji generalnej dało jej to 40. miejsce. W kolejnym sezonie nie zdobyła żadnego punktu, jednak już w swoim pierwszym starcie sezonu 1978/1979, 18 grudnia 1978 roku w Val d'Isère, odniosła pierwsze w karierze zwycięstwo, wygrywając giganta. W zawodach tych wyprzedziła Hanni Wenzel z Liechtensteinu i Marie-Theres Nadig ze Szwajcarii. W kolejnych startach jeszcze pięciokrotnie stawała na podium, odnosząc cztery zwycięstwa: 7 stycznia w Les Gets, 6 lutego w Berchtesgaden, 8 marca w Aspen i 11 marca 1979 roku w Heavenly Valley ponownie była najlepsza w gigantach. W klasyfikacji generalnej była ósma, a w klasyfikacji giganta zdobyła Małą Kryształową Kulę.

Pierwszy medal w karierze wywalczyła podczas rozgrywanych w 1980 roku igrzysk olimpijskich w Lake Placid. Po pierwszym przejeździe slalomu Kinshofer zajmowała drugie miejsce, tracąc do prowadzącej Hanni Wenzel 0,24 sekundy. W drugim przejeździe również osiągnęła drugi czas, dało to jej drugi łączny wynik i srebrny medal. Ostatecznie straciła 1,41 sekundy do Wenzel, a o 1,49 sekundy wyprzedziła Szwajcarkę Erikę Hess. Na tych samych igrzyskach wystartowała także w gigancie, który ukończyła na piątej pozycji. W zawodach pucharowych punktowała wielokrotnie, jednak na podium stanęła tylko raz: 11 marca 1980 roku w Saalbach-Hinterglemm była druga w slalomie. Sezon 1979/1980 ukończyła na jedenastej pozycji w klasyfikacji generalnej i dziewiątej w gigancie. Kolejne zwycięstwo odniosła 21 stycznia 1981 roku w Crans-Montana, gdzie okazała się najlepsza w kombinacji. Oprócz tego jeszcze sześć razy plasowała się w najlepszej trójce i sezon 1980/1981 zakończyła na dziewiątej pozycji. Była również trzecia w klasyfikacji kombinacji i ósma w gigancie.

Przez pięć kolejnych lat osiągała słabsze wyniki, na podium stanęła tylko raz: 18 grudnia 1981 roku w Piancavallo była trzecia w kombinacji. Od sezonu 1983/1984 do sezonu 1986/1987 reprezentowała barwy Holandii, jednak punktowała sporadycznie. W tym czasie wystąpiła na mistrzostwach świata w Schladming w 1982 roku, gdzie byłą dziewiąta w gigancie, a rywalizacji w slalomie nie ukończyła. Nie wystąpiła jednak na rozgrywanych dwa lata później igrzyskach w Sarajewie.

Od sezonu 1987/1988 ponownie reprezentowała RFN i znalazła się w kadrze tego kraju na igrzyska olimpijskie w Calgary. Kinshofer rozpoczęła starty od kombinacji, której jednak nie ukończyła. Następnie zajęła dziesiąte miejsce w supergigancie, a trzy dni później zdobyła srebrny medal w gigancie. W zawodach tych rozdzieliła na podium dwie Szwajcarki: Vreni Schneider oraz Marię Walliser. W swoim ostatnim starcie zdobyła brązowy medal w slalomie, uzyskując piaty czas pierwszego przejazdu i trzeci wynik drugiego przejazdu. Ostatecznie wyprzedziły ją tylko Vreni Schneider i Mateja Svet z Jugosławii. W zawodach pucharowych dwukrotnie stawała na podium: 19 grudnia 1987 roku w Piancavallo wygrała slalom, a 24 stycznia 1988 roku w Bad Gastein w tej samej konkurencji była druga. W marcu 1988 roku zakończyła karierę.

Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw RFN, w tym złote: w gigancie w latach 1979-1981, slalomie w latach 1980-1981 oraz supergigancie w 1988 roku. W 1979 roku została wybrana sportowcem roku w RFN. Po zakończeniu kariery zajmuje się organizowaniem zawodów sportowych.

Osiągnięcia[edytuj]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
5. 21 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:41,66 min +0,97 s Liechtenstein Hanni Wenzel
2.Silver medal.svg 23 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:25,09 min +1,41 s Liechtenstein Hanni Wenzel
DNF 21 lutego 1988 Kanada Calgary Kombinacja 29,25 pkt - Austria Anita Wachter
10. 22 lutego 1988 Kanada Calgary Supergigant 1:19,03 min +1,95 s Austria Sigrid Wolf
2.Silver medal.svg 24 lutego 1988 Kanada Calgary Gigant 2:06,49 min +0,93 s Szwajcaria Vreni Schneider
3.Bronze medal.svg 26 lutego 1988 Kanada Calgary Slalom 1:36,69 min +1,71 s Szwajcaria Vreni Schneider

Mistrzostwa świata[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
5. 21 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:41,66 min +0,97 s Liechtenstein Hanni Wenzel
2.Silver medal.svg 23 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:25,09 min +1,41 s Liechtenstein Hanni Wenzel
9. 2 lutego 1982 Austria Schladming Gigant 2:37,17 min +2,56 s Szwajcaria Erika Hess
DNF 6 lutego 1982 Austria Schladming Slalom 1:41,60 min - Szwajcaria Erika Hess

Puchar Świata[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Miejsca na podium[edytuj]

  1. Francja Val d'Isère - 18 grudnia 1978 (gigant) – 1. miejsce
  2. Francja Les Gets - 7 stycznia 1979 (gigant) – 1. miejsce
  3. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Berchtesgaden - 6 lutego 1979 (gigant) – 1. miejsce
  4. Włochy Piancavallo - 19 grudnia 1979 (slalom) – 2. miejsce
  5. Stany Zjednoczone Aspen - 8 marca 1979 (gigant) – 1. miejsce
  6. Stany Zjednoczone Heavenly Valley - 11 marca 1979 (gigant) – 1. miejsce
  7. Austria Saalbach-Hinterglemm11 marca 1980 (slalom) – 2. miejsce
  8. Francja Val d'Isère4 grudnia 1980 (gigant) – 3. miejsce
  9. Francja Val d'Isère4 grudnia 1980 (kombinacja) – 3. miejsce
  10. Austria Altenmarkt18 grudnia 1980 (slalom) – 2. miejsce
  11. Szwajcaria Crans-Montana - 19 stycznia 1981 (zjazd) – 3. miejsce
  12. Szwajcaria Crans-Montana - 21 stycznia 1981 (kombinacja) – 1. miejsce
  13. Francja Val d'Isère24 stycznia 1981 (gigant) – 2. miejsce
  14. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Zwiesel4 lutego 1981 (gigant) – 2. miejsce
  15. Włochy Piancavallo - 18 grudnia 1981 (kombinacja) – 3. miejsce
  16. Austria Bad Gastein24 stycznia 1988 (slalom) – 2. miejsce

Bibliografia[edytuj]