Hanni Wenzel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hanni Wenzel
Hanni Wenzel
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1956
Straubing, RFN
Klub Skiclub Schaan
Debiut w PŚ Sezon 1971/1972
Pierwsze punkty w PŚ 1.03 1972, Heavenly Valley (10. miejsce – gigant)
Pierwsze podium w PŚ 20.12 1972, Saalbach
(3. miejsce – gigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Liechtenstein
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Lake Placid 1980 Gigant
Złoto
Lake Placid 1980 Slalom
Srebro
Lake Placid 1980 Zjazd
Brąz
Innsbruck 1976 Gigant
Mistrzostwa świata
Złoto
Sankt Moritz 1974 Slalom
Złoto
Lake Placid 1980 Slalom
Złoto
Lake Placid 1980 Gigant
Złoto
Lake Placid 1980 Kombinacja
Srebro
Sankt Moritz 1974 Kombinacja
Srebro
Ga-Pa 1978 Kombinacja
Srebro
Lake Placid 1980 Zjazd
Brąz
Innsbruck 1976 Slalom
Brąz
Innsbruck 1976 Kombinacja
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1977/1978
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1979/1980
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1974/1975
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1978/1979
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1982/1983
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1983/1984
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1973/1974
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1980/1981
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1979/1980
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1983/1984
Puchar Świata (Slalom)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1977/1978
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1974/1975
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1979/1980
Puchar Świata (Gigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1973/1974
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1979/1980
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1977/1978
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1978/1979
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1972/1973
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1980/1981
Puchar Świata (Kombinacja)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1979/1980
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1982/1983
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1980/1981

Hannelore "Hanni" Weirather z d. Wenzel (ur. 14 grudnia 1956 w Straubing, RFN) – reprezentantka Liechtensteinu w narciarstwie alpejskim, czterokrotna medalistka olimpijska, wielokrotna medalistka mistrzostw świata oraz dwukrotna zdobywczyni Pucharu Świata. Jedna z najbardziej utytułowanych zawodniczek w historii, wygrywała zawody we wszystkich konkurencjach[1].

Kariera[edytuj]

Hanni Wenzel urodziła się w Niemczech Zachodnich, jednak rok po jej urodzinach rodzina przeprowadziła się do Liechtensteinu[2][3]. Jej pierwszym trenerem był jej ojciec, Hubert Wenzel[4]. W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała w sezonie 1971/1972, pierwsze punkty zdobywając 1 marca 1972 roku w Heavenly Valley, gdzie zajęła 10. miejsce w slalomie gigancie. Były to jej jedyne punkty w tym sezonie, w klasyfikacji generalnej zajęła 40. miejsce.

Już na początku kolejnego sezonu po raz pierwszy stanęła na podium, 20 grudnia 1972 roku w Saalbach zajmując trzecie miejsce w gigancie. W zawodach tych wyprzedziły ją jedynie dwie Austriaczki: Annemarie Moser-Pröll i Monika Kaserer. Została tym samym pierwszą w historii narciarką z Liechtensteinu, która stanęła na podium zawodów tego cyklu. W kolejnych startach wielokrotnie plasowała się w czołowej dziesiątce, w tym jeszcze raz stanęła na podium: 13 marca 1973 roku w Naeba była druga w slalomie. Sezon ten ukończyła na piątej pozycji w klasyfikacji generalnej, trzeciej w klasyfikacji giganta i szóstej w slalomie. Sezon 1973/1974 zaczęła od zajęcia drugiego miejsca w slalomie 7 grudnia 1973 roku w Val d'Isère. Trzynaście dni później w Zell am See odniosła pierwsze pucharowe zwycięstwo, wygrywając giganta. Na podium stawała także 9 stycznia Les Gets i 14 stycznia w Grindelwald, gdzie była odpowiednio trzecia i druga w gigancie oraz 8 marca 1974 roku w Wysokich Tatrach, gdzie była trzecia w slalomie. W klasyfikacji generalnej była trzecia za Pröll i Kaserer, a w klasyfikacji giganta wywalczyła pierwszą w karierze Małą Kryształową Kulę. W 1974 roku wystartowała także na mistrzostwach świata w Sankt Moritz, gdzie zdobyła swój pierwszy medal na międzynarodowej imprezie. Zwyciężyła tam w slalomie, wyprzedzając bezpośrednio Francuzkę Michèle Jacot oraz Lise-Marie Morerod ze Szwajcarii. Na tej samej imprezie była też druga w kombinacji, rozdzielając Fabienne Serrat z Francji i Monikę Kaserer.

W sezonie 1974/1975 zajęła drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, ulegając tylko Pröll. Drugie miejsce zajęła także w klasyfikacji slalomu, w której lepsza była Morerod. Wenzel na podium stawała dziewięciokrotnie, odnosząc dwa zwycięstwa: 21 lutego w Naeba oraz 14 marca 1975 roku w Sun Valley wygrywała slalom. W następnym sezonie nie odniosła jednak żadnego zwycięstwa. Na podium znalazła się tylko dwa razy: 9 stycznia w Meiringen była trzecia w kombinacji, a 17 stycznia 1976 roku w Berchtesgaden była trzecia w slalomie. W klasyfikacji generalnej była tym razem dziewiąta, a w poszczególnych konkurencjach najlepiej wypadła w kombinacji, zajmując szóstą pozycję. W lutym 1976 roku brała udział w igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku, zdobywając brązowy medal w slalomie. Po pierwszym przejeździe zajmowała szóste miejsce, tracąc do prowadzącej Pameli Behr z RFN 1,07 sekundy. W drugim przejeździe osiągnęła trzeci czas, co dało jej trzeci łączny wynik. Wyprzedziły ją tylko Niemka Rosi Mittermaier oraz Włoszka Claudia Giordani. Zajęła tam także jedenaste miejsce w zjeździe i dwudzieste w gigancie. Igrzyska w Innsbrucku były równocześnie mistrzostwami świata, jednak kombinację rozegrano tylko w ramach drugiej z tych imprez. W konkurencji tej Wenzel także zajęła trzecie miejsce, ustępując jedynie Mittermaier i Francuzce Danièle Debernard.

Kolejne zwycięstwo odniosła 19 stycznia 1977 roku w Schruns, gdzie okazała się najlepsza w kombinacji. W sezonie 1976/1977 na podium stawała jeszcze pięciokrotnie: 11 grudnia w Courmayeur była trzecia w gigancie, 16 grudnia w Cortina d'Ampezzo była druga w slalomie i trzecia w kombinacji, 3 stycznia w Oberstaufen zajęła drugie miejsce w slalomie, a 26 stycznia 1977 roku w Crans-Montana ponownie była trzecia w kombinacji. Sezon ten ukończyła na piątej pozycji w klasyfikacji generalnej i klasyfikacji slalomu, a w gigancie była ósma. W kombinacji jako jedyna zawodniczka stanęła na podium wszystkich trzech zawodów, jednak nie wywalczyła Małej Kryształowej Kuli, gdyż w sezonie 1976/1977 nie prowadzono oficjalnej klasyfikacji kombinacji.

W sezonie 1977/1978 Wenzel odniosła więcej zwycięstw niż we wszystkich poprzednich sezonach razem wziętych. Do tej pory odniosła cztery zwycięstwa, w tym sezonie jednak najlepsza była sześciokrotnie: 15 grudnia w Madonna di Campiglio, 10 stycznia w Les Mosses i 2 marca w Stratton Mountain wygrywała giganta, a 22 stycznia w Mariborze oraz 24 i 25 stycznia 1978 roku w Berchtesgaden była najlepsza w slalomie. Zajęła także trzecie miejsce w slalomie 10 grudnia w Cervinii i 5 marca w Stratton Mountain, drugie w tej konkurencji 19 stycznia w Bad Gastein oraz drugie w gigancie 9 stycznia w Les Mosses. Dało jej to zwycięstwo w klasyfikacji generalnej, pierwsze w historii wywalczone przez narciarza z tego kraju. Wenzel zwyciężyła także w klasyfikacji slalomu, a w gigancie była druga, za Lise-Marie Morerod. W 1978 roku wzięła udział w mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen, zdobywając srebrny medal w kombinacji. Uplasowała się tam o nieco ponad 16 pkt za Annemarie Moser-Pröll, a o 1,64 punktu przed Fabienne Serrat. W pozostałych konkurencjach była piąta w gigancie, szósta w slalomie, a w zjeździe zajęła 29. miejsce. W sezonie 1978/1979 jedenaście razy stawała na podium, w tym cztery razy na najwyższym stopniu: 12 grudnia w Piancavallo wygrała giganta, 3 i 4 grudnia w Pfronten była najlepsza w slalomie i kombinacji, a 8 lutego 1979 roku w Mariborze ponownie zwyciężyła w slalomie. W klasyfikacji generalnej jednak nie zwyciężyła, przegrywając o 3 punkty z Moser-Pröll. Była ponadto druga w klasyfikacji giganta za Christą Kinshofer z RFN, piąta w klasyfikacji slalomu oraz dziesiąta w klasyfikacji zjazdu.

Najlepsze wyniki osiągała w sezonie 1979/1980, kiedy zgromadziła 318 punktów i po raz drugi zdobyła Kryształową Kulę. W najlepszej trójce zawodów plasowała się osiemnastokrotnie, przy czym dziewięć razy zwyciężała: 8 i 14 grudnia w Limone Piemonte wygrywała giganta i kombinację, 10 stycznia w Berchtesgaden i 16 stycznia w Arosa wygrała dwa kolejne giganty, 21 i 23 stycznia była najlepsza w slalomie i kombinacji, 23 stycznia w Mariborze zwyciężyła w slalomie, a 26 stycznia w Saint-Gervais i 28 lutego 1980 roku w Waterville Valley po raz kolejny triumfowała w slalomie gigancie. W efekcie wygrała klasyfikacje giganta i kombinacji, w slalomie była druga, a w klasyfikacji zjazdu zajęła trzecie miejsce. W lutym 1980 roku startowała na igrzyskach olimpijskich w Lake Placid, gdzie w trzech startach zdobyła trzy medale. Najpierw wywalczyła srebro w zjeździe, rozdzielając na podium Annemarie Moser-Pröll oraz Marie-Theres Nadig ze Szwajcarii. Cztery dni później zwyciężyła w gigancie, osiągając najlepszy czas pierwszego przejazdu i trzeci czas w drugim przejeździe. Był to pierwszy w historii złoty medal olimpijski wywalczony przez sportowca z Liechtensteinu[5]. Następnie Wenzel zwyciężyła w slalomie, osiągając najlepsze czasy w obu przejazdach. Jej łączny wynik był lepszy od srebrnej medalistki, Christy Kinshofer o 1,41 sekundy. Zwyciężyła także w kombinacji, ponownie rozgrywanej tylko w ramach mistrzostw świata. W konkurencji tej o blisko 90 punktów wyprzedziła Cindy Nelson z USA, a o blisko 97 punktów pokonała Austriaczkę Ingrid Eberle.

Na podium klasyfikacji generalnej stanęła także w sezonie 1980/1981, zajmując trzecie miejsce. Tym razem wyprzedziły ją jedynie dwie Szwajcarki: Marie-Theres Nadig oraz Erika Hess. Była także druga w klasyfikacji kombinacji, trzecia w gigancie, szósta w slalomie i dziewiąta w klasyfikacji biegu zjazdowego. Na podium znalazła się siedem razy, dwukrotnie wygrywając: 27 stycznia w Les Gets oraz 8 lutego 1981 roku w Zwiesel była najlepsza w kombinacji. Sezon 1981/1982 zaczęła od dziewiątego miejsca w gigancie w Val d'Isère. Następnie była druga w gigancie 10 grudnia we włoskiej miejscowości Pila, a 12 i 13 grudnia w Piancavallo była pierwsza i druga w slalomie. Sezon zakończyła jednak przedwcześnie, z powodu kontuzji kolana[6]. Kontuzja ta wykluczyła ją również ze startów podczas rozgrywanych na początku 1982 roku mistrzostw świata w Schladming.

Przez dwa kolejne sezony zajmowała drugie miejsce w klasyfikacji generalnej. W tym czasie szesnaście razy stawała na podium, z czego siedem razy wygrywała: 30 stycznia w Les Diablerets była najlepsza w kombinacji, 18 marca 1983 roku w Furano wygrała giganta, 21 i 22 grudnia w Haus oraz 13 i 14 stycznia w Bad Gastein zwyciężała w zjeździe i gigancie, a 20 marca 1984 roku w Zwiesel była najlepsza w slalomie. Triumf w Zwiesel był jej ostatnim pucharowym zwycięstwem oraz ostatnim miejscem na podium. W sezonie 1982/1983 zwyciężyła w klasyfikacji kombinacji, a w sezonie 1983/1984 była trzecia w klasyfikacji zjazdu. Wywalczonych w Lake Placid tytułów nie mogła obronić na rozgrywanych w 1984 roku igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, ponieważ Międzynarodowy Komitet Olimpijski uznał ją za profesjonalistkę, po tym jak podpisała kontrakty sponsorskie z firmami, które nie były sponsorami reprezentacji narodowej[7][8]. Z tego samego powodu na igrzyskach w 1984 roku nie wystartował reprezentant Szwecji Ingemar Stenmark. W 1984 roku zakończyła karierę.

W 1980 roku otrzymała nagrodę Skieur d’Or, przyznawaną przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Dziennikarzy Narciarskich[9]. W 1980 roku otrzymała także nagrodę sportsmenki roku, przyznawaną przez United Press International[10]. W latach 1971, 1973, 1975, 1976, 1978, 1979, 1980, 1983 i 1984 była wybierana sportsmenką roku w Liechtensteinie. Z ośmioma triumfami Wenzel jest rekordzistką pod względem wygranych zawodów Pucharu Świata w kombinacji[11]. Jest także szósta w klasyfikacji wszech czasów pod względem miejsc na podium wywalczonych w zawodach pucharowych[12].

Jej siostra: Petra Wenzel, brat Andreas Wenzel, mąż Harti Weirather i siostrzenica Jessica Walter również uprawiali narciarstwo alpejskie. Ponadto córka Hanni Wenzel i Hartiego Weirathera, Tina Weirather także reprezentuje Liechtenstein w narciarstwie alpejskim.

Osiągnięcia[edytuj]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
11. 8 lutego 1976 Austria Innsbruck Zjazd 1:46,16 min +3,01 s Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Rosi Mittermaier
3.Bronze medal.svg 11 lutego 1976 Austria Innsbruck Slalom 1:30,54 min +1,66 s Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Rosi Mittermaier
20. 13 lutego 1976 Austria Innsbruck Gigant 1:29,13 min +2,70 s Kanada Kathy Kreiner
2.Silver medal.svg 17 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Zjazd 1:37,52 min +0,70 s Austria Annemarie Moser-Pröll
1.Gold medal.svg 21 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:41,66 min - -
1.Gold medal.svg 23 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:25,09 min - -

Mistrzostwa świata[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
7. 3 lutego 1974 Szwajcaria Sankt Moritz Gigant 1:43,18 min +2,37 s Francja Fabienne Serrat
13. 7 lutego 1974 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 1:50,84 min +2,96 s Austria Annemarie Moser-Pröll
1.Gold medal.svg 8 lutego 1974 Szwajcaria Sankt Moritz Slalom 1:34,63 min - -
2.Silver medal.svg 8 lutego 1974 Szwajcaria Sankt Moritz Kombinacja 20,14 pkt +5,17 pkt Francja Fabienne Serrat
11. 8 lutego 1976 Austria Innsbruck Zjazd 1:46,16 min +3,01 s Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Rosi Mittermaier
3.Bronze medal.svg 11 lutego 1976 Austria Innsbruck Slalom 1:30,54 min +1,66 s Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Rosi Mittermaier
20. 13 lutego 1976 Austria Innsbruck Gigant 1:29,13 min +2,70 s Kanada Kathy Kreiner
3.Bronze medal.svg 13 lutego 1976 Austria Innsbruck Kombinacja 0,84 pkt +45,16 pkt Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Rosi Mittermaier
29. 1 lutego 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Zjazd 1:48,31 min +8,43 s Austria Annemarie Moser-Pröll
6. 3 lutego 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Slalom 1:24,85 min +1,24 s Austria Lea Sölkner
5. 4 lutego 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Gigant 2:41,15 min +1,28 s Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Maria Epple
2.Silver medal.svg 4 lutego 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Kombinacja 2460,39 pkt +16,41 pkt Austria Annemarie Moser-Pröll
2.Silver medal.svg 17 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Zjazd 1:37,52 min +0,70 s Austria Annemarie Moser-Pröll
1.Gold medal.svg 21 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:41,66 min - -
1.Gold medal.svg 23 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:25,09 min - -
1.Gold medal.svg 23 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Kombinacja 5,57 pkt - -

Puchar Świata[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Miejsca na podium[edytuj]

Sezon 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce   Razem  
1971/1972 - - - -
1972/1973 - 1 1 2
1973/1974 1 2 2 5
1974/1975 2 4 3 9
1975/1976 - - 2 2
1976/1977 1 2 3 6
1977/1978 6 2 2 10
1978/1979 4 4 3 11
1979/1980 9 3 6 18
1980/1981 2 2 3 7
1981/1982 1 2 0 3
1982/1983 2 3 4 9
1983/1984 5 - 2 7
suma 33 25 31 89

Zwycięstwa w zawodach[edytuj]

  1. Austria Zell am See20 grudnia 1973 (gigant)
  2. Japonia Naeba21 lutego 1975 (slalom)
  3. Stany Zjednoczone Sun Valley14 marca 1975 (slalom)
  4. Austria Schruns19 stycznia 1977 (kombinacja)
  5. Włochy Madonna di Campiglio15 grudnia 1977 (gigant)
  6. Szwajcaria Les Mosses10 stycznia 1978 (gigant)
  7. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Maribor22 stycznia 1978 (slalom)
  8. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Berchtesgaden24 stycznia 1978 (slalom)
  9. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Berchtesgaden25 stycznia 1978 (slalom)
  10. Stany Zjednoczone Stratton Mountain2 marca 1978 (gigant)
  11. Włochy Piancavallo12 grudnia 1978 (gigant)
  12. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Pfronten3 lutego 1979 (slalom)
  13. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Pfronten4 lutego 1979 (kombinacja)
  14. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Maribor8 lutego 1979 (slalom)
  15. Włochy Limone Piemonte8 grudnia 1979 (gigant)
  16. Włochy Limone Piemonte14 grudnia 1979 (kombinacja)
  17. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Berchtesgaden10 stycznia 1980 (gigant)
  18. Szwajcaria Arosa16 stycznia 1980 (gigant)
  19. Austria Bad Gastein21 stycznia 1980 (slalom)
  20. Austria Bad Gastein21 stycznia 1980 (kombinacja)
  21. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Maribor23 stycznia 1980 (slalom)
  22. Francja Saint-Gervais26 stycznia 1980 (gigant)
  23. Stany Zjednoczone Waterville Valley28 lutego 1980 (gigant)
  24. Francja Les Gets27 stycznia 1981 (kombinacja)
  25. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Zwiesel8 lutego 1981 (kombinacja)
  26. Włochy Piancavallo12 grudnia 1981 (slalom)
  27. Szwajcaria Les Diablerets30 stycznia 1983 (kombinacja)
  28. Japonia Furano18 marca 1983 (gigant)
  29. Austria Haus21 grudnia 1983 (zjazd)
  30. Austria Haus22 grudnia 1983 (gigant)
  31. Austria Bad Gastein13 stycznia 1984 (zjazd)
  32. Austria Bad Gastein14 stycznia 1984 (kombinacja)
  33. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Zwiesel20 marca 1984 (slalom)
  • 33 zwycięstwa (12 gigantów, 11 slalomów, 8 kombinacji i 2 zjazdy)

Pozostałe miejsca na podium[edytuj]

  1. Austria Saalbach20 grudnia 1972 (gigant) – 3. miejsce
  2. Japonia Naeba13 marca 1973 (slalom) – 2. miejsce
  3. Francja Val d'Isère7 grudnia 1973 (slalom) – 2. miejsce
  4. Francja Les Gets9 stycznia 1974 (gigant) – 3. miejsce
  5. Szwajcaria Grindelwald14 stycznia 1974 (gigant) – 2. miejsce
  6. Czechosłowacja Wysokie Tatry8 marca 1974 (slalom) – 3. miejsce
  7. Szwajcaria Grindelwald9 stycznia 1975 (gigant) – 2. miejsce
  8. Szwajcaria Grindelwald10 stycznia 1975 (kombinacja) – 3. miejsce
  9. Szwajcaria Grindelwald11 stycznia 1975 (gigant) – 3. miejsce
  10. Austria Schruns15 stycznia 1975 (kombinacja) – 2. miejsce
  11. Austria Schruns16 stycznia 1975 (slalom) – 3. miejsce
  12. Francja Saint-Gervais29 stycznia 1975 (slalom) – 2. miejsce
  13. Francja Chamonix31 stycznia 1975 (kombinacja) – 2. miejsce
  14. Szwajcaria Meiringen9 stycznia 1976 (kombinacja) – 3. miejsce
  15. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Berchtesgaden17 stycznia 1976 (slalom) – 3. miejsce
  16. Włochy Courmayeur11 grudnia 1976 (gigant) – 3. miejsce
  17. Włochy Cortina d'Ampezzo16 grudnia 1976 (slalom) – 2. miejsce
  18. Włochy Cortina d'Ampezzo16 grudnia 1976 (kombinacja) – 3. miejsce
  19. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstaufen3 stycznia 1977 (slalom) – 2. miejsce
  20. Szwajcaria Crans-Montana26 stycznia 1977 (kombinacja) – 3. miejsce
  21. Włochy Cervinia10 grudnia 1977 (slalom) – 3. miejsce
  22. Szwajcaria Les Mosses9 stycznia 1978 (gigant) – 2. miejsce
  23. Austria Bad Gastein19 stycznia 1978 (slalom) – 2. miejsce
  24. Stany Zjednoczone Stratton Mountain5 marca 1978 (slalom) – 3. miejsce
  25. Francja Val d'Isère18 grudnia 1978 (kombinacja) – 3. miejsce
  26. Francja Val d'Isère18 grudnia 1978 (gigant) – 2. miejsce
  27. Francja Les Gets7 stycznia 1979 (gigant) – 2. miejsce
  28. Szwajcaria Meiringen19 stycznia 1979 (kombinacja) – 3. miejsce
  29. Austria Schruns26 stycznia 1979 (kombinacja) – 3. miejsce
  30. Stany Zjednoczone Heavenly Valley11 marca 1979 (gigant) – 2. miejsce
  31. Japonia Furano18 marca 1979 (slalom) – 2. miejsce
  32. Francja Val d'Isère6 grudnia 1979 (kombinacja) – 2. miejsce
  33. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Pfronten6 stycznia 1980 (zjazd) – 3. miejsce
  34. Szwajcaria Arosa15 stycznia 1980 (zjazd) – 3. miejsce
  35. Szwajcaria Arosa16 stycznia 1980 (kombinacja) – 2. miejsce
  36. Austria Bad Gastein20 stycznia 1980 (zjazd) – 3. miejsce
  37. Stany Zjednoczone Waterville Valley29 lutego 1980 (slalom) – 3. miejsce
  38. Kanada Mont-Sainte-Anne2 marca 1980 (gigant) – 3. miejsce
  39. Czechosłowacja Wysokie Tatry9 marca 1980 (slalom) – 2. miejsce
  40. Austria Saalbach11 marca 1980 (slalom) – 3. miejsce
  41. Szwajcaria Crans-Montana21 stycznia 1981 (slalom) – 3. miejsce
  42. Szwajcaria Nendaz22 stycznia 1981 (gigant) – 2. miejsce
  43. Francja Les Gets24 stycznia 1981 (gigant) – 3. miejsce
  44. Japonia Furano13 marca 1981 (gigant) – 2. miejsce
  45. Szwajcaria Wangs25 marca 1981 (gigant) – 3. miejsce
  46. Włochy Pila10 grudnia 1981 (gigant) – 2. miejsce
  47. Włochy Piancavallo13 grudnia 1981 (slalom) – 2. miejsce
  48. Francja Val d'Isère8 grudnia 1982 (gigant) – 3. miejsce
  49. Włochy Limone Piemonte10 grudnia 1982 (slalom) – 3. miejsce
  50. Włochy Piancavallo17 grudnia 1982 (kombinacja) – 3. miejsce
  51. Szwajcaria Verbier9 stycznia 1983 (supergigant) – 2. miejsce
  52. Szwajcaria Les Diablerets30 stycznia 1983 (slalom) – 2. miejsce
  53. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Maribor9 lutego 1983 (slalom) – 2. miejsce
  54. Stany Zjednoczone Waterville Valley8 marca 1983 (slalom) – 3. miejsce
  55. Francja Val d'Isère11 grudnia 1983 (gigant) – 3. miejsce
  56. Francja Val d'Isère11 grudnia 1983 (kombinacja) – 3. miejsce

Bibliografia[edytuj]

Przypisy