Cmentarz żydowski w Oświęcimiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz żydowski
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Miejscowość Oświęcim
Wyznanie judaizm
Powierzchnia cmentarza 1,17 ha
Data otwarcia w połowie XVIII wieku
Data ostatniego pochówku 2000
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Cmentarz żydowski”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Cmentarz żydowski”
50,039013°N 19,233670°E/50,039013 19,233670

Cmentarz żydowski w Oświęcimiucmentarz żydowski znajdujący się w Oświęcimiu, u zbiegu ulic Dąbrowskiego i Wysokie Brzegi. Cmentarz zajmuje powierzchnię 1,7 ha[1], znajduje się na nim ponad 1000 macew, z których najstarsza pochodzi z 1757 roku. Ostatni pochówek odbył się w 2000 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kirkut w Oświęcimiu został założony w połowie XVIII wieku[2]. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali cmentarz. Po zakończeniu wojny mimo powrotu do miasta małej grupy ocalonych Żydów na cmentarzu nie odbył się żaden pochówek. Wówczas uporządkowano go i odnowiono okalający go mur. W latach 70. i 80. XX wieku cmentarz był wielokrotnie dewastowany przez okolicznych wandali.

W 1980 roku cmentarz został odnowiony i uporządkowany. Wkrótce na grobach rodziny Sharfów wystawiono ohel, który ufundował Asher Scharf z Nowego Jorku. W latach 90. Fundacja Rodziny Nissenbaumów zainstalowała światło w ohelu oraz doprowadziła bieżącą wodę przy wejściu na cmentarz. W 2000 r. na cmentarzu odbył się pochówek ostatniego żydowskiego mieszkańca Oświęcimia, Szymona Klugera (zm. 26 maja 2000). Jego ciało złożone zostało w specjalnie zbudowanym ohelu. W latach 2003–2004 cmentarz został ponownie uporządkowany.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Burchard podaje powierzchnię wynoszącą 1,17 ha
  2. Burchard podaje nieznaną datę powstania cmentarza, spekulując przy tym, iż być może powstał w XVI lub XVII w.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Przemysław Burchard: Pamiątki i zabytki kultury żydowskiej w Polsce. Warszawa: 1990, s. 201.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]