Collegium Minus w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Collegium Minus
Obiekt zabytkowy nr rej. A-10 z 16.04.1966[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres ul. Wieniawskiego 1
Styl architektoniczny neorenesans
Architekt Edward Fürstenau
Rozpoczęcie budowy 1909
Ukończenie budowy 1910
Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, w centrum znajduje się punkt z opisem „Collegium Minus”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Collegium Minus”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Collegium Minus”
Ziemia52°24′29,84″N 16°54′56,50″E/52,408289 16,915694

Collegium Minus w Poznaniu – zabytkowy, neorenesansowy gmach zlokalizowany w obrębie poznańskiej Dzielnicy Cesarskiej przy placu Mickiewicza.

Historia i architektura[edytuj | edytuj kod]

Obiekt wybudowany został na potrzeby Akademii Królewskiej w Poznaniu w 1909 według projektu Edwarda Fürstenaua. Uroczyste otwarcie nastąpiło 18 stycznia 1910. Obecnie mieści przede wszystkim Aulę Uniwersytecką i Rektorat UAM, a także siedzibę SAUAM, Małą Aulę i inne agendy uniwersyteckie.

Elewację dominują dwa potężne portyki z wysokimi szczytami. Okrągła wieża od strony torowisk kolejowych, budowana była, jako platforma dla obserwatorium astronomicznego. W Małej Auli, na centralnej ścianie, umieszczona jest kopia obrazu Jana Matejki Założenie Akademii Lubrańskiego (oryginał mieści Muzeum Narodowe w Poznaniu). Hol i korytarze zdobią liczne tablice i popiersia ludzi zasłużonych dla Uniwersytetu i kultury narodowej, takich jak m.in. Fryderyk Chopin, Heliodor Święcicki, czy Edward Taylor. Przed Collegium w maju 2010 postawiono Ławeczkę Heliodora Święcickiego.

Sąsiedztwo[edytuj | edytuj kod]

Z budynkiem sąsiadują inne okazałe gmachy Dzielnicy Cesarskiej, m.in.: Collegium Iuridicum, Akademia Muzyczna i Zamek Cesarski. Przed Collegium Minus stoją pomniki: Ofiar Czerwca 1956 i Adama Mickiewicza. Architekturę XX wieku reprezentuje natomiast gmach NOT. Aula jest miejscem corocznych uroczystych absolutoriów, a także najbardziej prestiżowych koncertów w Poznaniu, gdyż słynie ze znakomitej akustyki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Atlas architektury Poznania, Janusz Pazder (red.), Aleksandra Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 307, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366.
  2. Praca zbiorowa, Poznań – spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, s.29, ​ISBN 83-89525-07-0
  3. Witold Gostyński, Na Trakcie, w: IKS Poznański Informator Kulturalny, Sportowy i Turystyczny nr maj/2010, s.83, ISSN 1231-9139
  4. Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ​ISBN 978-83-7445-018-8