Cory Monteith

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cory Monteith
Ilustracja
Cory na premierze Glee w Santa Monica, w 2009 r.
Imię i nazwisko Cory Allan Michael Monteith
Data i miejsce urodzenia 11 maja 1982
Calgary, w prowincji Alberta, Kanada
Data i miejsce śmierci 13 lipca 2013
Vancouver, w prowincji Kolumbia Brytyjska, Kanada
Zawód aktor
piosenkarz
Lata aktywności 2004–2013

Cory Allan Michael Monteith (ur. 11 maja 1982 w Calgary, zm. 13 lipca 2013 w Vancouver[1][2][3]) – kanadyjski aktor i muzyk, najbardziej znany jako odtwórca Finna Hudsona w serialu "Glee". Urodzony w Calgary i wychowany w Victorii, Monteith przeszedł trudny okres dojrzewania przez problemy z uzależnieniami od alkoholu i narkotyków (zaczęły się one już gdy skończył 12 lat). Opuścił szkołę będąc szesnastolatkiem. Trzy lata później udał się na odwyk.

Początkowo zdobywał niewielkie role w takich serialach jak "Gwiezdne wrota: Atlantyda", "Tajemnice Smallville" czy "Nie z tego świata", zanim dostał największy angaż w karierze – miał wystąpić w Glee. Zaprezentował się wtedy szerokiej publiczności jako rozgrywający licealnej drużyny futbolowej, który z niechęcią dołącza do szkolnego klubu wokalnego. W późniejszych sezonach postać ukończyła szkołę, ale powróciła jako trener śpiewu. Po sukcesie w Glee, prace filmowe Monteitha obejmowały m. in. film "Monte Carlo" i główną rolę w Sisters & Brothers. W wywiadzie dla magazynu Parade w 2011 roku, omówił swoją historię uzależnień jako nastolatek, a w marcu 2013 roku ponownie stawił się na leczenie. 13 lipca 2013 r., zmarł przez toksyczne połączenie heroiny i alkoholu w pokoju hotelowym w Vancouver.

Wczesne życie[edytuj | edytuj kod]

Był młodszym synem Ann McGregor, dekoratorki wnętrz i Joe Monteith, żołnierza służącego w Kanadyjskiej lekkiej piechocie im. księżnej Katarzyny[4]. Jego starszy brat ma na imię Shaun. Rodzice Cory'ego rozwiedli się w 1989 roku[5]. Od tego czasu młodszy Monteith rzadko widywał swojego ojca, zajętego służbą w wojsku. Od 13. roku życia zaczął brać narkotyki[6].

Wychowywany był razem z bratem od czasu rozstania rodziców w mieście Victoria, stolicy Kolumbii Brytyjskiej[7]. Uczęszczał do 16 szkół, co zostało powiedziane w programie "Za drzwiami Actors Studio"[8]. Był nawet objęty programem dla kłopotliwych nastolatków, ale zrezygnował z niego i szkoły w wieku 16 lat. Dopiero trzy lata później, po interwencji matki i jej przyjaciół, poddał się specjalistycznemu leczeniu[7].

Zanim wkroczył do show biznesu, pracował jako osoba witająca klientów w sklepie Walmart, kierowca taksówki oraz autobusu szkolnego i dekarz[6][9][10][11].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Monteith rozpoczął karierę aktorską w Vancouver. Grał niewielkie role w "Oszukać przeznaczenie 3", "Zabójczy szept" i "Wesołych Świąt". Miał stałą rolę w serialu Kyle XY jako Charlie Tanner. Gościnnie występował m.in. w "Tajemnicach Smallville", "Nie z tego świata", "Flash Gordon", "Gwiezdne wrota: Atlantyda" i "Stargate SG-1". W 2005 roku pojawił się w filmie "Killer Bash", opowiadającym o udręczonej duszy kujona, który zemścił się na dzieciach swojego mordercy, przejmując ciało jednej z bliźniaczek. Rok później zaliczył krótki występ w "Urban Legend: a Bloody Mary". W 2007 roku zagrał w serialu MTV "Kaya" jako Gunnar.

W kwietniu 2010 r., Monteitha wybrano do roli Owena w komedii romantycznej "Monte Carlo". Pięć miesięcy później ogłoszono, że aktor miał wystąpić we współprodukowanej przez siebie komedii dla Fox 2000. W styczniu 2011 roku nakręcił film Sisters & Brothers, który miał swoją premierę na Toronto International Film Festival w dniu 11 września 2011. W filmie kanadyjskiej reżyser Gii Milani, All the Wrong Reasons, Monteith portretuje "kierownika dużego sklepu, którego żona walczy z zespołem stresu pourazowego." Milani powiedziała, że Cory był podekscytowany graniem „ciężkiej roli” osoby w swoim wieku. Brał udział w zdjęciach do filmu w dni powszednie, latając jednocześnie do Los Angeles w weekendy, by promować "Glee".                

Glee[edytuj | edytuj kod]

W 2009 r. Monteith został obsadzony w serialu Glee, nadawanym przez telewizję Fox, jako Finn Hudson. W trakcie castingów agentka aktora, Elena Kirschner, wysłała producentom film prezentujący Cory’ego grającego na prowizorycznej perkusji wykonanej z tępych ołówków i plastikowych pojemników Tupperware. Twórca serialu – Ryan Murphy zainteresował się chłopakiem, ale podkreślił, że powinien on zaśpiewać, gdyż aktorzy bez żadnego doświadczenia pretendujący do ról musieli pokazać, że potrafią zarówno śpiewać i tańczyć, jak i odgrywać postacie. Monteith dosłał drugą taśmę, na której wykonał "głupawą wersję" Can’t Fight This Feeling REO Speedwagon w „stylu teledysków z lat 80.”. Następnie wziął udział w castingu w Los Angeles. Zaśpiewał na nim "Honesty" Billy’ego Joela. Jego umiejętności wokalne zostały uznane za słabe, jednak później dał świetny występ przed jednym z kierowników castingu do Glee, który powiedział, że jego przesłuchanie zawarło w sobie najbardziej nieuchwytną cechę Finna: jego "naiwną, ale nie głupią, słodycz". W wywiadzie z Ellen DeGeneres, Monteith wspominał, że pół godziny po przesłuchaniach poinformowano go o tym, że wygrał casting. Aktor powiedział także: Byłem jak wiele dzieciaków, szukających sobie zainteresowania. Czegoś, w czym można by pokładać pasję. Wszystko czego potrzeba to zgoda. Nie tylko na Glee, ale na wszystko w życiu.

Finn jest rozgrywającym szkolnej drużyny piłkarskiej i zarazem jej gwiazdą. Ryzykuje alienację od przyjaciół poprzez przyłączenie się do chóru. Choć jest niezwykle popularny i stoi na samym szczycie szkolnej hierarchii społecznej, kiedy zostaje zmuszony do wstąpienia do chóru, niezwykle przypada mu to do gustu. Historia Finna pokazuje go walczącego z decyzją „być albo nie być” w klubie, postrzeganym jako „totalne dno”, chcąc jednocześnie zachować reputację „popularnego luzaka”. Postać musi radzić sobie z uczuciami skierowanymi zarówno w stronę czołowej cheerleaderki Quinn Fabray (Dianna Agron), jak i największej gwiazdy chóru Rachel Berry (Lea Michele). Z czasem fabuła coraz bardziej koncentruje się na relacjach Finna z obydwoma dziewczynami. Monteith czuł, że Finn musiał dorosnąć w ciągu serialu. Powiedział: "Finn zaczął jako stereotypowy, przygłupawy luzak, ale wraz z trwaniem Glee, Finn przestał być głupi, naprawdę, pozostał tylko trochę naiwny".

Wczesne opinie krytyków telewizyjnych na temat postaci były mieszane;. Todd VanDerWerff z The AV Klub powiedział, że on i Michele byli "przyjemni i trochę zdesperowani, by się pokazać" w odcinku pilotowym. Komentując piąty odcinek pierwszego sezonu, Eric Goldman z IGN napisał: "Udało nam się zobaczyć trochę ciemniejszą stronę Finna [...] to było dobre posunięcie, bo aż do teraz Finn był zbyt ułożony, by móc całkowicie ‘wgryźć się’ w niego”. Po ósmym odcinku drugiego sezonu – "Furt", Tim Stos z Entertainment Weekly zauważył, że "Minęło trochę czasu,odkąd serial skupił się mocniej na Finnie, i myślę, że po prostu brakowało mi Cory’ego Monteitha. Zapomniałem też, jak dobrym, naturalnym aktorem może być". Monteith jako Finn wygrał Teen Choice Award dla aktora komediowego w serialu TV w 2011 – był nominowany w tej samej kategorii rok wcześniej. Mimo, że nie był piosenkarzem zanim wybrano go na odtwórcę Finna, Monteith śpiewał główne partie w dużej liczbie utworów z serialu.

W maju 2010 r., obsada Glee udała się na dwutygodniową trasę koncertową z przystankami w Los Angeles, Phoenix, Chicago i Nowym Jorku. Aktorzy wykonywali hity z serialu oraz odgrywali po kilka skeczy między utworami. Następnego maja, obsada odbyła drugą trasę z nowymi piosenkami i skeczami. Trwała ona cztery tygodnie w USA i Kanadzie, a następnie na 11 dni gościła w Anglii i Irlandii.

Postać odgrywana przez Monteitha pojawiła się we wszystkich odcinkach sezonów 1-3, natomiast w czwartej transzy Finna możemy zobaczyć w piętnastu epizodach. Finalnym utworem nagranym przez Cory’ego na potrzeby show był duet z Markiem Sallingiem – "(You Gotta) Fight for Your Right (To Party!)". Jego ostatnim występem było przesłuchanie Rachel do musicalu wraz z piosenką "Don’t Stop Believin'", wykonaną przez oryginalnych członków New Directions (Rachel, Finn, Kurt, Mercedes, Artie, Tina) w odcinku "Sweet Dreams". Wspomniany utwór został pierwotnie zaśpiewany w tym samym składzie w epizodzie pilotowym.

W dniu 20 lipca 2013 r., Ryan Murphy ogłosił, że trzeci odcinek sezonu piątego będzie dotyczyć śmierci postaci Cory’ego i jednocześnie zawrze on hołd dla aktora.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Monteith rozpoczął pracę u boku amerykańskiej aktorki Lei Michele w 2009 roku, kiedy obsadzono ich jako zakochanych w Glee. Na początku 2012 roku potwierdził, że spotyka się z aktorką również poza planem. Aktorzy pozostali parą aż do śmierci Monteitha 18 miesięcy później. Wcześniej plotkowano, że Monteith spotykał się z piosenkarką country Taylor Swift, jednak sam zainteresowany rozwiał wątpliwości podczas programu Ellen DeGeneres w 2010 r., mówiąc, że "on i Taylor są jedynie przyjaciółmi"[12].

W dniu 31 marca 2013 r., publicysta Monteitha ogłosił, że ten stawił się w placówce odwykowej. Cory poprzednio leczył się z uzależnień ponad dekadę wcześniej. Zgodnie z wypowiedzią współtwórcy Glee, Ryana Murphy, zgłoszenie się gwiazdy na odwyk wynikało z nagłej interwencji w budynku Paramount, podczas której Murphy i członkowie obsady Glee i załogi wezwali Monteitha do udania się na terapię. Ten wyraził zgodę. Jego postać została usunięta z dwóch ostatnich odcinków czwartego sezonu Glee, po zapewnieniu aktora, że będzie mógł wrócić do pracy po leczeniu. Dziewczyna, Lea Michele, wspierała go przez cały czas[13]. W dniu 26 kwietnia 2013 r., ogłoszono, że Monteith zakończył terapię.

W chwili śmierci Monteith mieszkał w Los Angeles, gdzie Glee jest filmowane.

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

W dniu 13 lipca 2013 r., w wieku 31 lat, Monteitha znaleziono martwego w hotelu Fairmont Pacific Rim w Vancouver. Miał on wymeldować się stamtąd o godzinie 12.00 po siedmiodniowym pobycie. Kiedy tego nie zrobił, personel hotelowy wszedł do pokoju i odkrył jego ciało wczesnym popołudniem. Vancouver Police Department stwierdził, że przyczyna śmierci nie była od razu widoczna, ale wykluczono samobójstwo i morderstwo.  Sekcja zwłok została zakończona 15 lipca. Koroner prowincji Kolumbia Brytyjska poinformował, że sekcja zwłok wykazała śmierć z powodu zatrucia mieszanką heroiny i alkoholu oraz że wydaje się ona być przypadkowa[14]

Ciało Monteitha zostało poddane kremacji w Vancouver w dniu 17 lipca, po prywatnym obejrzeniu przez jego najbliższą rodzinę i dziewczynę, Leę Michele. 25 lipca, Michele i Ryan Murphy zorganizowali uroczystość upamiętniającą Monteitha, w której to uczestniczyła obsada, załoga i twórcy serialu "Glee", a także koledzy z telewizji FOX. Po konsultacji z Michele, która gra partnerkę Monteitha również w serialu, twórcy przełożyli produkcję "Glee" na sierpień. W związku z tym, sezon piąty miał premierę tydzień później niż to planowano. Trzeci odcinek był hołdem dla Monteitha. Po nim nastąpiła przerwa, podczas której scenarzyści zadecydowali, jak dalej potoczą się losy bohaterów. 

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Film Postać Serial Postać
2004 Gwiezdne wrota: Atlantyda (Stargate Atlantis) Genii Private
2005 Killer Bash Douglas Waylan Hart Młodzi muszkieterowie (Young Blades) Marcel Le Rue
Nie z tego świata (Supernatural) Gary
Tajemnice Smallville (Smallville) Kowboj Frat
Instynkt mordercy (Killer Instinct) windsurfer Bob
2006 Bloody Mary Paul Zuckerman Whistler Lip Ring
Zabójcze wody (Kraken: Tentacles of the Deep) Michael Gwiezdne wrota (Stargate SG-1) młody Mitchell
Wesołych Świąt (Deck the Halls) randka Madison Kyle XY Charlie Tanner
Oszukać przeznaczenie 3 (Final Destination 3) Kahill
2007 Hybryda (Hybrid) Aaron Scates Flash Gordon Ian Finley
Głosy 2 (White Noise: The Light) Scooter Kaya Gunnar
Droga donikąd (Gone) Davis Calder
Niewidzialny (The Invisible) Jimmy
Zabójczy szept (Whisper) Punk
Wannabe Macks Stu
2008 The Boy Next Door Jason Oblicza strachu (Fear Itself) James
2009 Mistresses Jason (pilot)
The Assistants Shane Baker
2009 do 2013 Glee Finn Hudson
2010 Simpsonowie (The Simpsons) Flynn
2011 Breaking the Girl The Cleveland Show Finn Hudson
Monte Carlo Owen
Sisters and Brothers Justin
Glee: The 3D Concert Movie Finn Hudson
2012 The Glee Project on sam
2013 All the Wrong Reasons James Ascher
McCanick Simon Weeks 2013 Kids' Choice Awards on sam
MasterChef

Nagrody i nominacje[15][edytuj | edytuj kod]

Rok Nagroda Kategoria Tytuł Wynik
2009 16. ceremonia wręczenia nagród Gildii Aktorów Ekranowych Wybitny występ zespołu aktorskiego w serialu komediowym Glee Wygrana
Teen Choice Awards 2009 Telewizyjny przełomowy męski występ aktorski Nominacja
2010 Hollywood Style Awards 2010 Male Future Style Icon Award Wygrana
17. ceremonia wręczenia nagród Gildii Aktorów Ekranowych Wybitny występ zespołu aktorskiego w serialu komediowym Glee Nominacja
Teen Choice Awards 2010 Ulubiony aktor w serialu komediowym Nominacja
2011 18. ceremonia wręczenia nagród Gildii Aktorów Ekranowych Wybitny występ zespołu aktorskiego w serialu komediowym Nominacja
53. ceremonia wręczenia nagród Grammy Najlepsza ścieżka dźwiękowa do wizualnego medium oraz Najlepszy występ popowy w duecie/grupie Nominacja
Teen Choice Awards 2011 Ulubiony aktor w serialu komediowym Wygrana
Aktor lata Monte Carlo Nominacja
2012 Do Something Awards 2012 TV Star: Male Glee Wygrana
People's Choice Awards 2012 Ulubiony telewizyjny aktor komediowy Nominacja
19. ceremonia wręczenia nagród Gildii Aktorów Ekranowych Wybitny występ zespołu aktorskiego w serialu komediowym Nominacja
54. ceremonia wręczenia nagród Grammy Najlepsza ścieżka dźwiękowa do wizualnego medium Nominacja

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]