Cyryl Kozaczewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cyryl Kozaczewski
Ilustracja
C. Kozaczewski (trzeci od lewej)
Data i miejsce urodzenia 1969
Radomsko
Ambasador RP w Japonii
Okres od września 2012
do września 2016
Poprzednik Jadwiga Rodowicz-Czechowska
Następca Jacek Izydorczyk
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

Cyryl Kozaczewski (ur. 1969 w Radomsku) – polski dyplomata, ambasador Rzeczypospolitej Polskiej w Japonii (2012–2016)[1][2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Cyryl Kozaczewski ukończył Instytut Stosunków Międzynarodowych na Uniwersytecie Warszawskim[3] oraz podyplomowe Centrum Polityki Bezpieczeństwa w Genewie.

Karierę zawodową rozpoczął od aplikacji w departamentach instytucji europejskich. W 1995 rozpoczął służbę dyplomatyczną w Ministerstwie Spraw Zagranicznych RP. W latach 1997–2001 pracował jako referendarz, starszy ekspert i w końcu główny specjalista w Departamencie Polityki Bezpieczeństwa MSZ. Zajmował kolejno stanowiska eksperckie w Departamencie Instytucji Europejskich, w ambasadzie RP w Seulu, w Departamencie Polityki Bezpieczeństwa, a następnie w latach 2001–2005 w Stałym Przedstawicielstwie RP przy NATO w Brukseli. Po powrocie do Warszawy pełnił obowiązki naczelnika Wydziału Nieproliferacji Broni Masowego Rażenia, a następnie Wydziału ds. Organizacji Współpracy i Bezpieczeństwa w Europie w Departamencie Polityki Bezpieczeństwa MSZ.

W 2008 został zastępcą dyrektora w Departamencie Unii Europejskiej, pełniąc jednocześnie funkcję Korespondenta Europejskiego w MSZ. W latach 2010–2012 zajmował stanowisko dyrektora Departamentu Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa oraz dyrektora politycznego ds. polityki zewnętrznej UE.

Od września 2012 do września 2016 pełnił funkcję Ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnego RP w Japonii[4]. W latach 2012–2014, na mocy decyzji Rady Północnoatlantyckiej, realizował w tym kraju także zadania tzw. Punktu Kontaktowego NATO, w ramach oficjalnych relacji Sojuszu Północnoatlantyckiego z państwami będącymi partnerami globalnymi organizacji. Po powrocie z Japonii objął funkcję Dyrektora Politycznego MSZ[5]. W 2019 odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[6]

Jest żonaty, ma dwie córki. Zna angielski i francuski[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M.P. z 2012 r. nr , poz. 533
  2. M.P. z 2016 r. nr , poz. 961
  3. Kontrowersje wokół nowego ambasadora w Japonii - Dyplomacja - rp.pl [dostęp 2017-06-30].
  4. Poprzedni ambasadorzy, tokio.msz.gov.pl [dostęp 2018-09-12] [zarchiwizowane z adresu 2018-04-13] (pol.).
  5. Struktura organizacyjna, www.msz.gov.pl [dostęp 2018-09-12] (pol.).
  6. Odznaczenia z okazji Dnia Służby Zagranicznej. prezydent.pl, 2019-11-15. [dostęp 2019-11-17].
  7. Komisja Spraw Zagranicznych /nr 16/ Biuletyn nr 359/VII, 15 marca 2012.