Czesław Chludziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czesław Chludziński
podporucznik piechoty podporucznik piechoty
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1905
Pniewy
Data i miejsce śmierci 1940
Charków
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Straż Graniczna II RP Straż Graniczna II RP
Jednostki 151. kompania forteczna „Węgierska Górka”
Stanowiska dowódca schronu „Wąwóz”
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa

Czesław Chludziński (ur. 22 czerwca[1][2] 1905 w Pniewach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podporucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, aspirant Straży Granicznej[3][4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Pniewie, w rodzinie Aleksandra i Marii z Kozłowskich[5].

Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 i 1018. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty[6]. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Tarnowskie Góry. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas grupie oficerów „pełniących służbę w Straży Granicznej”[7].

W pierwszych dniach kampanii wrześniowej 1939 brał udział w bitwie pod Węgierską Górką, dowodząc schronem „Wąwóz” 151 kompanii fortecznej „Węgierska Górka”[4].

Był więziony w radzieckim obozie jenieckim w Starobielsku, padł ofiarą zbrodni katyńskiej[4].

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień kapitana[8]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 67, 916.
  2. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 60, tu 9 czerwca.
  3. Istnieją rozbieżności co do imienia, przynależności do formacji oraz stopnia. Dane za źródłami wskazanymi w przypisach.
  4. a b c A. K. Kunert, Z. Walkowski, Kronika kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Edipresse Polska, Warszawa 2005, ​ISBN 83-60160-99-6​, s. 16.
  5. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓.
  6. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 67.
  7. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 916.
  8. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
  • Jerzy Ciesielski, Zuzanna Gajowniczek, Grażyna Przytulska, Wanda Krystyna Roman, Zdzisław Sawicki, Robert Szczerkowski, Wanda Szumińska: Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Jędrzej Tucholski (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003. ISBN 83-916663-5-2.