Jędrzej Tucholski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jędrzej Tucholski
Data i miejsce urodzenia 24 marca 1932
Poznań
Data i miejsce śmierci 21 maja 2012
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz w Starej Miłośnie
Zawód elektryk, historyk
Narodowość polska
Tytuł naukowy inżynier
Alma Mater Politechnika Warszawska
Rodzice Tadeusz, Zofia
Krewni i powinowaci Hanna (siostra)
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Jędrzej Tucholski (ur. 24 marca 1932 w Poznaniu, zm. 21 maja 2012 w Warszawie[1]) – polski pisarz zajmujący się tematyką historii II wojny światowej, m.in. cichociemnych i zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem por. rez. doc. dra Tadeusza Tucholskiego (1898-1940), naukowca w chemii fizycznej, ofiary zbrodni katyńskiej i Zofii z domu Osuchowskiej (zm. 1988); miał siostrę Hannę[2].

Absolwent Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej z 1954 z tytułem inżyniera elektryka. Był pracownikiem Instytutu Elektrotechniki w Warszawie-Międzylesiu. W 1972 zainteresował się bliżej historią Cichociemnych i rozpoczął pracę badawczą na ten temat. Ponadto badał tematykę zbrodni katyńskiej. W 1989 współzałożyciel Niezależnego Komitetu Historycznego Badania Zbrodni Katyńskiej[3]. Uczestniczył w ekshumacji ofiar katyńskich w Charkowie i Miednoje w 1991 roku oraz w Katyniu w 1994 roku[4]. W 1993 był w Komitecie Organizacyjnym Federacji Rodzin Katyńskich[5]. Działał w Stowarzyszeniu Rodzina Katyńska w Warszawie, był także przewodniczącym Zarządu Polskiej Fundacji Katyńskiej[6]. Członek Rady Programowej półrocznika „Pamięć i Sprawiedliwość” Instytutu Pamięci Narodowej. W latach 1995–2000 wicedyrektor Centralnego Archiwum MSWiA. W latach 2000-2005 zastępca szefa Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów IPN, a następnie do 2008 roku – główny specjalista w tym biurze[6].

Został pochowany 29 maja 2012 na cmentarzu w Starej Miłośnie[1].

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Cichociemni 1941–1945: sylwetki spadochroniarzy, Warszawa 1984
  • Powracali nocą, Warszawa 1988, ​ISBN 83-05-11760-X
  • Spadochronowa opowieść czyli o żołnierzach generała Sosabowskiego i cichociemnych, Warszawa 1991, ​ISBN 83-206-0838-4
  • Mord w Katyniu. Kozielsk – Ostaszków – Starobielsk. Lista ofiar, Warszawa 1991, ​ISBN 83-211-1408-3
  • Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego, Warszawa 2003 (jako współautor), ​ISBN 83-916663-5-2
  • Cichociemni i spadochroniarze 1941–1956, Warszawa 2009, ​ISBN 978-83-7399-371-6

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

8 kwietnia 2008 roku rada Polskiej Fundacji Katyńskiej nadała mu Medal Dnia Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej[7], a 24 marca 2011 roku Prezydent RP Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w upowszechnianiu prawdy katyńskiej[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zmarł Jędrzej Tucholski. ipn.gov.pl, 3 kwietnia 2014. [dostęp 11 kwietnia 2014].
  2. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego: Katyń. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2000. s. 654. [dostęp 11 kwietnia 2014].
  3. Komunikat o powstaniu Komitetu Historycznego Badania Zbrodni Katyńskiej, [w:] Zeszyty Katyńskie (nr 1), Warszawa 1990, str. 4
  4. Zmarł Jędrzej Tucholski. rp.pl, 24 maja 2012. [dostęp 11 kwietnia 2014].
  5. Federacja Rodzin Katyńskich. muzeumkatynskie.pl. [dostęp 25 grudnia 2013].
  6. a b Zmarł Jędrzej Tucholski. rp.pl, 2012-05-24. [dostęp 2012-05-24].
  7. Pierwsze nadanie Medalu Dnia Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej 8 kwietnia 2008 r., [w:] Zeszyty Katyńskie (nr 24), Warszawa 2008, str. 253–255
  8. Rej. 153/2011: Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 marca 2011 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2011 r. Nr 64, poz. 635)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]