Starobielsk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Starobielsk
Старобільськ
ilustracja
Herb Flaga
Herb flaga Starobielska
Państwo  Ukraina
Obwód Obwód ługański
Data założenia 1686[1]
Prawa miejskie 1797[1]
Powierzchnia 13,32 km²
Populacja (2019)
• liczba ludności

16 753[2]
Nr kierunkowy +380 6461
Kod pocztowy 92700
Położenie na mapie obwodu ługańskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu ługańskiego
Starobielsk
Starobielsk
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Starobielsk
Starobielsk
Ziemia49°17′N 38°55′E/49,283333 38,916667
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Starobielsk (ukr. Старобільськ, ros. Старобельск) – miasto na Ukrainie, w obwodzie ługańskim.

Stacja kolejowa[3][1].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Starobielsk leży nad rzeką Ajdar (dopływ Dońca)[3], na południowy wschód od Charkowa[4]. W przeszłoci należał do obłastii (obwodu) woroszyłowgradzkiej, a obecnie do obwodu ługańskiego[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Katyn.png
Tablica pamiątkowa w Starobielsku

Miasto powstało w 1686 roku, ale już w 1650 roku na wyspie między rozlewiskami rzeki Ajdar zbudowano placówkę dla ochrony południowych granic Rosji i drewniany kościół Matki Bożej Pokrowskiej.

W latach 1939–1940 w Starobielsku na obszarze byłego klasztoru mieścił się obóz jeniecki dla Polaków, oficerów (także podchorążych) służby stałej i rezerwy Wojska Polskiego, wziętych do niewoli przez Związek Radziecki po zajęciu wschodnich obszarów Polski po 17 września 1939 roku[4].

W 1940 roku zostali oni przewiezieni do Charkowa i rozstrzelani przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Charkowie oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 roku (część zbrodni katyńskiej). Zamordowani jeńcy są pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie w Piatichatkach. 48 Polaków zmarło w obozie starobielskim i zostało pochowanych na starym cmentarzu miejskim, w 1995 roku przeniesiono ich ciała na cmentarz czmirowski.

 Z tym tematem związana jest kategoria: Jeńcy polscy obozu NKWD w Starobielsku (1939–1940).

Demografia[edytuj | edytuj kod]

  • Według spisu powszechnego z 1897 roku Starobielsk liczył 13 123 osób.
  • 1975 – 22,7 tys. mieszkańców[3]
  • 1989 – 25 053 mieszkańców[5][1]
  • 2013 – 18 297 mieszkańców[6]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Старобельск // Большой энциклопедический словарь (в 2-х тт.). / редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. том 2. М., "Советская энциклопедия", 1991. стр.408
  2. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2019 року. Державна служба статистики України. Київ, 2019. стор.48
  3. a b c Старобельск // Большая Советская Энциклопедия. / под ред. А. М. Прохорова. 3-е изд. том 24 (кн.1). М., «Советская энциклопедия», 1976.
  4. a b c W świetle 1982 ↓, s. 16.
  5. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
  6. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України. Київ, 2013. стор.78

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]