Czesław Jeśman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czesław Jeśman (ur. 1 września 1912 w majątku Karabanówka, zm. 29 października 1987 w Hove) – polski prawnik, prozaik, publicysta emigracyjny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Stefana Batorego, w latach 1937-1939 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W latach 1939-1943 służył w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie, m.in. w Wojskowym Biurze Propagandy i Oświaty, następnie, w latach 1942-1950 w armii brytyjskiej, w Afryce Zachodniej. W latach 1950-1955 był wykładowcą University College w Addis-Abebie, od 1956 mieszkał i pracował jako niezależny dziennikarz w Londynie. Współpracował z polską prasą emigracyjną, prasą brytyjską i Sekcją polska BBC. Był wydawca pisma Afro-Asian Reviev.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Północne podróże podhalańskie, Londyn 1940.
  • Klejnot srebrzystych mórz, Londyn 1941.
  • The Russians in Ethiopia : an essay in futility, London: Chatto and Windus 1958 (wyd. 2 - Westport, Conn.: Greenwood Press 1975).
  • The Ethiopian paradox, London: Oxford University Press 1963.
  • Listy z Ameryki, Londyn: Polska Fundacja Kulturalna 1968.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Literatura polska na obczyźnie 1940-1960, praca zbiorowa, t. 1, red. Tymon Terlecki, Londyn: B. Świderski 1964, s. 541.
  • Bolesław Klimaszewski, Ewa R. Nowakowska, Wojciech Wyskiel Mały słownik pisarzy polskich na obczyźnie, 1939–1980, wyd. Warszawa 1992