Czobanidzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Czobanidzi
سلسله امرای چوپانی
1335–1357
Stolica

Tebriz

Ustrój polityczny

Monarchia

Data powstania

1335

Data likwidacji

1357

Mapa
Podział terytorium Ilchanidów

Czobanidzi (pers. Čūpānīān) – dynastia wywodząca się z mongolskiego klanu Suldus, który zasłynął w XIV-wiecznej Persji. Początkowo jej członkowie służyli u Ilchanidów, po upadku Ilchanatu de facto przejęli kontrolę nad terytorium Persji[1].

Dynastia panowała w latach 1335–1357 na terenach środkowo-zachodniej Persji, obecnego Azerbejdżanu, Arranu, częściowej Azji mniejszej i Mezopotamii[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Abu Bakr al Qutbi al-Ahri, Johannes Baptist van Loon, Ta’rīkh-i Shaikh Uwais: History of Shaikh Uwais, 1954 (ang.).
  2. Chobanids, Encyclopaedia Iranica Foundation [dostęp 2023-07-17] (ang.).