Dekanat Bytom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dekanat Bytom
Diecezja gliwicka
Dziekan ks. Dariusz Grzeszczak[1]
Wicedziekan ks. Krzysztof Andryszkiewicz[1]
Dane statystyczne
Liczba wiernych 59 721
Liczba kapłanów
• w tym diecezjalnych
• w tym zakonnych
40
16
24
Liczba parafii 10
Liczba klasztorów 8
Położenie na mapie Bytomia
Mapa lokalizacyjna Bytomia
Japanese Map symbol (Church).svg
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Japanese Map symbol (Church).svg
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Japanese Map symbol (Church).svg
Ziemia50°20′51,35″N 18°55′21,38″E/50,347597 18,922606

Dekanat Bytomdekanat katolicki wchodzący w skład diecezji gliwickiej.

Parafie[edytuj | edytuj kod]

W skład dekanatu wchodzi 10 parafii[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dekanat bytomski powstał w 1331 w wyniku wydzielenia części parafii dekanatu sławkowskiego[2]. Oba dekanaty podlegały diecezji krakowskiej. Sprawozdanie z poboru świętopietrza z lat 1334-1342 w diecezji krakowskiej sporządzone przez Galharda z Cahors w dekanacie bytomskim (decanatus Bithomiensis) wymienia następujące parafie (lista ta była niepełna, zawierała jedynie dłużników)[3]: Wojkowice Kościelne (Woycowicz), Będzin (Bandin/Bandzen), Grodziec (Grodzecz/Grozecz), Koziegłowy (Cosseglow/Cosseglov), Mikulczyce (Niculczicz/Niculcicz), Siemonia (Symuna), Chorzów (Stary) (Cargow), Siewierz (Sevor), Bytom (św. Małgorzaty) (sancta Margareta), Ciągowice (Sancovicz), Kamień (Camen), Biskupice (Biscupicz), Czeladź (Czelacz);

W XV w. stworzono dekanat sławkowsko-bytomski (Decanatus Slawkoviensis alias in Bithom), liczący 25 parafii i opisany przez Jana Długosza w Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis[4]. W okresie późniejszym siedzibę dekanatu przeniesiono ze Sławkowa do Bytomia, a w 1748 podzielono go na dekanaty bytomski i siewierski.

Po soborze trydencki pierwszej wizytacji dokonał archidiakon krakowski Krzysztof Kazimirski na zlecenie biskupa Jerzego Radziwiłła w listopadzie 1598. Wiele kościołów w śląskiej części dekanatu była w rękach luteran. Wizytator spotkał się z wrogim przyjęciem w Bytomiu, pomimo że w rękach katolików znajdowały się dwa kościoły bytomskie św. Ducha i św. Małgorzaty, a ponadto kościoły w Chorzowie, Kamieniu, Michałkowicach, Bogucicach, Mysłowicach i Dziećkowicach. Część siewierska dekanatu pozostawała katolicka[5].

Od 1811 roku dekanat znajdował się pod zarządem diecezji wrocławskiej a ostatecznie przyłączony do niej został na mocy bulli papieża Piusa VII De salute animarum z 16 lipca 1821. Diecezję katowicką utworzono w 1925.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Dekanat Bytom (pol.). Diecezja Gliwicka. [dostęp 2009-08-26].
  2. B. Kumor, Dzieje diecezji krakowskiej do roku 1795, Kraków 2000, s. 145.
  3. Jan Ptaśnik: Monumenta Poloniae Vaticana T.1 Acta Camerae Apostolicae. Vol. 1, 1207-1344. Cracoviae: Sumpt. Academiae Litterarum Cracoviensis, 1913, s. 353-354.
  4. Johannis Długosz Seniori Canonici Cracoviensis Opera Omnia, wyd. A. Przezdziecki, Kraków, t. VIII [1]
  5. M. Wojtas, 1938, s. 20

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]