Dekoder

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dekoder należy do klasy układów kombinacyjnych. Jest to układ posiadający n wejść oraz k=2n wyjść. Jego działanie polega na zamianie naturalnego kodu binarnego (o długości n), lub każdego innego kodu, na kod "1 z k" (o długości k). Działa odwrotnie do kodera, tzn. zamienia kod binarny na jego reprezentację w postaci tylko jednego wybranego wyjścia. W zależności od ilości wyjść nazywa się go dekoderem 1zN.

Niektóre źródła podają, że dekoderem jest także układ, który zamienia dowolny kod cyfrowy na kod wyświetlacza siedmiosegmentowego (poprawnie taki układ powinien być nazwany transkoderem).

Dekoder z 2-bitowego kodu dwójkowego na kod 1 z 4
Tablica prawdy dekodera z 2-bitowego kodu dwójkowego na kod 1 z 4
Wejścia Wyjścia
A1 A0 D0 D1 D2 D3
0 0 1 0 0 0
0 1 0 1 0 0
1 0 0 0 1 0
1 1 0 0 0 1

Elektroniczne układy cyfrowe[edytuj]

Dekodery różnych kodów na kod 1 z n są produkowane w formie układów scalonych w technologiach TTL oraz CMOS. W układach TTL serii 7400 są to m. in.:

  • 7442 – dekoder z 4-bitowego kodu BCD na kod 1 z 10
  • 7443 – dekoder z 4-bitowego kodu Excess-3 na kod 1 z 10
  • 7444 – dekoder z 4-bitowego kodu Graya na kod 1 z 10

W układach CMOS serii 4000 jest to:

  • 4028 – dekoder z 4-bitowego kodu BCD na kod 1 z 10

Zobacz też[edytuj]