Delta Boötis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Delta Boötis A/B
δ Boo A/B
Położenie w gwiazdozbiorze
Położenie w gwiazdozbiorze
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Wolarz
Rektascensja 15h 15m 30,163s[1]
Deklinacja +33° 18′ 53,39″[1]
Paralaksa (π) 0,02678 ± 0,00016[1]
Odległość 121,79 ± 0,73 ly
37,34 ± 0,22 pc
Wielkość obserwowana 3,49[1] / 7,81[2]m
Ruch własny (RA) 84,74 ± 0,10[1] mas/rok
Ruch własny (DEC) −111,58 ± 0,13[1] mas/rok
Prędkość radialna −12,2 ± 0,16[1] km/s
Charakterystyka fizyczna
Typ widmowy G8 IIIFe-1[1] / G0 Vv[2]
Masa 2,5 M[3] /?
Promień 11,2 / 0,87 R[3]
Jasność 59 / 0,8[3] L
Temperatura 4840 K / 5900[3] K
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 49 Boo
Bonner Durchmusterung: BD+40 2840
Cordoba Durchmusterung: J15153015+3318537
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 563
Boss General Catalogue: GC 20523
Katalog Henry’ego Drapera: HD 135722
Katalog Hipparcosa: HIP 74666
Katalog jasnych gwiazd: HR 5681
SAO Star Catalog: SAO 64589

Delta Boötis (δ Boo) – gwiazda podwójna w gwiazdozbiorze Wolarza. Znajduje się około 122 lata świetlne od Słońca.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Gwiazda ta nie ma tradycyjnej nazwy własnej[4], choć w astrologii jest znana pod nazwą Princeps (z łac. „Książę”)[5]. Dla Chińczyków był to jeden z „siedmiu książąt” – chiń. 七公; pinyin: Qī gōng[4].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jaśniejszy składnik Delta Boötis to żółty olbrzym, należący do typu widmowego G8. Ma temperaturę 4840 K i jasność 59 razy większą niż jasność Słońca, promień 11,2 raza większy niż promień Słońca i masę 2,5 raza większą niż Słońce. Metaliczność tej gwiazdy jest niska, równa 40% słonecznej, ma ona także słabe linie absorpcyjne cyjanu[3].

Olbrzymowi towarzyszy w ruchu w przestrzeni gwiazda podobna do Słońca, żółty karzeł Delta Boötis B o jasności 7,8m, o temperaturze 5900 K, jasności równej 80% słonecznej i promieniu równym 87% promienia Słońca. Ma wysoką temperaturę jak na gwiazdę o tej jasności, może być w istocie podkarłem, co pasowałoby do niskiej metaliczności składnika A[3]. Składniki dzieli 106,3 sekundy kątowej (pomiar z 2015 r.)[6], a w przestrzeni co najmniej 3800 au[3]. Okres obiegu to co najmniej 120 tysięcy lat[3].

Delta Boötis A ma także słabszego optycznego towarzysza, składnik C o wielkości 14,3m oddalony o 92,4″ (pomiar z 2013 r.)[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Delta Boötis w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b BD+33 2562 w bazie SIMBAD (ang.)
  3. a b c d e f g h Jim Kaler: Delta Boötis (ang.). STARS. [dostęp 2017-10-03].
  4. a b Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 97. ISBN 0-486-21079-0. (ang.)
  5. Vivian E. Robson: The Fixed Stars and Constellations in Astrology. S. Weiser, 1923, s. 112. ISBN 978-0-87728-232-7.
  6. a b Mason et al.: WDS J15155+3319A. W: The Washington Double Star Catalog [on-line]. VizieR, 2014.