Direct3D

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Direct3D - komponent, część biblioteki DirectX firmy Microsoft, zajmująca się wyświetlaniem grafiki trójwymiarowej. Umożliwia wykorzystanie funkcji rysowania obiektów 3D oferowanych przez karty graficzne.

DirectX i OpenGL[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie struktura Direct3D różniła się od standardu OpenGL, ale z biegiem czasu jej budowa coraz bardziej zaczynała go przypominać[potrzebne źródło]. Direct3D jak i cały pakiet DirectX jest oparty na interfejsach COM, co oznacza, że programista musi tworzyć wskaźniki do klas i potem z nich korzystać. Jest to dość zawiła operacja, która dodatkowo zmniejsza czytelność kodu programu. Microsoft odchodzi od modelu COM i chce przyjąć rozwiązania zawarte w OpenGL[potrzebne źródło], które opierają się na funkcjach i „przepuszczaniu” przez nie zmiennych. Takie rozwiązanie daje znacznie bardziej czytelny kod, co wpływa na zmniejszenie liczby trudno wykrywalnych drobnych błędów, ale również na niewielki spadek wydajności[potrzebne źródło].

Wieloplatformowość[edytuj | edytuj kod]

Direct3D jest użyteczny przede wszystkim przy pisaniu aplikacji pracujących na platformach Windows oraz Xbox i Xbox 360 ze względu na brak wersji DirectX firmy Microsoft dla innych systemów operacyjnych. Mimo to możliwe jest uruchamianie aplikacji Direct3D pod systemami operacyjnymi z rodziny Unix, dzięki implementacji kluczowych API Microsoftu dla tych systemów. Możliwości takie oferują m.in. projekty Wine i Cedega.