Dobama Asiayone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dobama Asiayone (z my. Stowarzyszenie My Birmańczycy), jego członków nazywano Thakinami – ruch w Birmie ukierunkowany na odzyskanie niepodległości, działający w latach 30. XX wieku[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Protest zorganizowany przez Dobama Asiayone.

Ruch powstał w latach 1930–1931, jako odpowiedź mieszkańców birmańskich miast (głównie studentów i młodzieży) na powstanie, którym kierował Saya San (tzw. Rebelia San Saya), a które objęło swoim zasięgiem wsie[1].

Thakinowie zyskali rozgłos dzięki strajkom studenckim na Uniwersytecie Rangun w 1936 roku. Dwóch przywódców strajków Thakin Nu (późniejszy premier Birmy) i Thakin Aung San (później generał i przywódca Birmańskiej Armii Narodowej) było członkami ruchu. Działalność ta stała się początkiem ich kariery politycznej[1].

Dobama Asiayone organizowało w późniejszym czasie inne strajki przeciwko Brytyjczykom, np. dokerów i pracowników pól naftowych[1].

Z uwagi na fascynację Indyjskim Kongresem Narodowym Thakinowie starali się rozbroić napięcia, jakie doprowadziły do zamieszek skierowanych przeciw ludności pochodzenia Hinduskiego w roku 1938[1].

Thakin Nu założył w 1937 wydawnictwo Nagani Book Club (Klub Książki Czerwony Smok), które publikowało literaturę socjalistyczną i marksistowską[1].

Ideały niepodległościowe Thakinów są uważane za mentalny początek tworzenia ruchu oporu i późniejszego odzyskania niepodległości[2].

Ideologia[edytuj | edytuj kod]

Początkowo ruch prowadził swoistą edukację Birmańczyków, polegającą na zmienieniu ich mentalności niewolników na mentalność panów. Członkowie Dobama Asiayone zaczęli tytułować się nawzajem Thakinami, dodając przed imieniem i nazwiskiem słowo Thakin. Dotychczas zarezerwowane ono było dla Brytyjczyków, podobnie jak termin sahib w Indiach[1].

Ruch nie posiadał jednolitej ideologii lub programu. Thakinowie znajdowali się pod wpływem socjalizmu, inspirowali się Sun Jat-senem, Indyjskim Kongresem Narodowym, europejskim i japońskim faszyzmem oraz irlandzkim ruchem Sinn Féin[1].

Najważniejszym celem było odzyskanie pełnej niepodległości przez Birmę[1].

Słynni Thakinowie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i British Burma - The Thenkin Movement (ang.). GlobalSecurity.org, 2011-10-08. [dostęp 2016-07-23].
  2. Josef Silverstein: Burma’s struggle for democracy: the army against the people. W: R.J. May, Viberto Selochan: The MILITARY and DEMOCRACY in ASIA and the PACIFIC. Wyd. 2. Canberra: ANU E Press, 2004, s. 73-75. ISBN 1-920942-01-7. [dostęp 2016-07-23]. (ang.)