Doktryna polityczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Doktryna polityczna – wynikający z danej ideologii uporządkowany zbiór poglądów na życie polityczne danego społeczeństwa z zagadnieniami władzy i ustroju państwa na czele.

Przedmiotem doktryn politycznych są poglądy na istotę, organizację i funkcję państwa oraz koncepcje zasad współżycia pomiędzy ludźmi[1].

Zawiera wskazania teoretyczne i praktyczne jak zrealizować te poglądy w określonym czasie i przestrzeni. Jest instrumentalną wersją ideologii i zbiorem poglądów określających przebieg i cel działań wyraźnie określonych w czasie i przestrzeni.

Stanowi konkretyzację systemu ideologicznego ideologia - doktryna polityczna - program polityczny.

Badania nad doktrynami[edytuj | edytuj kod]

Doktrynami politycznymi zajmują się dziedziny naukowe z pogranicza politologii, prawa i historii, takie jak historia doktryn politycznych (historia doktryn politycznych i prawnych), historia teorii politycznych, myśli politycznej, filozofii politycznej, a nawet historia idei politycznych szerzej traktująca przedmiot badań[2].

Na uczelniach wykłada się historię doktryn politycznych; od strony teoretycznej doktryny są też przedmiotem zainteresowania nauki o państwie i polityce.

Podział doktryn politycznych[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Na podstawie: G. L. Seidler, Doktryny prawne imperializmu, Warszawa 1957, za: Kazimierz Opałek, Problemy metodologiczne nauki prawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1962, strona 321.
  2. Kazimierz Opałek, Problemy metodologiczne nauki prawa, Państwowe wydawnictwo naukowe, Warszawa 1962, strony 318-319.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Kazimierz Opałek, Problemy metodologiczne nauki prawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1962.