Kazimierz Opałek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kazimierz Opałek
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 1918
Data śmierci 1995
profesor nauk prawnych
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Doktorat 1946
UJ
Habilitacja 1953
UJ
Profesura 1954
dziekan Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego (1954-1956), prorektor UJ (1962-1964), członek rzeczywisty PAN, członek czynny PAU

Kazimierz Opałek (1918–1995) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, członek rzeczywisty PAN, specjalista w zakresie teorii prawa i państwa[1]. Nauczyciel akademicki, a w latach 1954–1956 dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Życiorys[edytuj]

Był synem Tadeusza, legionisty, i Eugenii. W latach 1928–1936 odbył naukę w Gimnazjum im. B. Nowodworskiego w Krakowie. W 1936 rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego przerwane wybuchem II wojny światowej. Dyplom uzyskał w 1944 w ramach tajnego nauczania. Przed wojną był asystentem prof. Rafała Taubenschlaga, w 1945 funkcję tę objął u boku prof. Jerzego Lande. W 1946 uzyskał stopień naukowy doktora na podstawie rozprawy pt. Hieronim Stroynowski jako filozof prawa. Habilitował się w 1953 na podstawie dorobku naukowego oraz książki pt. Prawo natury u polskich fizjokratów (Warszawa 1953). Rok później został profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Prawa UJ. W 1954 objął stanowisko kierownika Katedry Teorii Państwa i Prawa UJ. Profesorem zwyczajnym został w 1962[2].

W latach 1954-1956 był dziekanem Wydziału Prawa UJ, w latach 1962–1964 prorektorem UJ. W latach 1968-1973 był redaktorem naczelnym „Kwartalnika Historii Nauki i Techniki”[2].

Członkostwo w korporacjach naukowych[edytuj]

Korporacje polskie

Korporacje zagraniczne

  • Academie Internationale d’Historie des Sciences (od 1971)
  • Internationale Vereinigung für Rechts- und Sozialphilosophie (przewodniczący Sekcji Polskiej od 1972, później członek Komitetu Wykonawczego)
  • Instytut Hansa Kelsena w Wiedniu (członek korespondent od 1980)
  • Serbska Akademii Nauk i Sztuk (członek zagraniczny od 1981)
  • Bawarska Akademia Nauk w Monachium (od 1993)[2]

Wypromowani doktorzy[edytuj]

Wybrane publikacje[edytuj]

  • Znaczenie i rozwój nauki polskiej w XVIII wieku, Warszawa 1951
  • Nauka polskiego Oświecenia w walce o postęp, Warszawa 1951
  • Hugona Kołłątaja poglądy na państwo i prawo, Warszawa 1952
  • Prawo natury u polskich fizjokratów, Warszawa 1953
  • Myśl Oświecenia w Krakowie, Kraków 1955
  • Podstawowe prawa i obowiązki obywatelskie w świetle Konstytucji PRL, Warszawa 1955
  • Prawo podmiotowe, Warszawa 1957
  • System prawa socjalistycznego, Warszawa 1958
  • Z zagadnień praworządności socjalistycznej, Warszawa 1958
  • Problemy metodologiczne nauki prawa, Warszawa 1962
  • Współczesna teoria i socjologia prawa w USA (współautor: Jerzy Wróblewski), Warszawa 1963
  • Zagadnienia teorii prawa (współautor: Jerzy Wróblewski), Warszawa 1969
  • Z teorii dyrektyw i norm, Warszawa 1974
  • Überlegungen zu Hans Kelsens. Allgemeine Theorie der Normen, Wien 1980
  • Zagadnienia teorii prawa i teorii polityki, Warszawa 1983, wyd. 2. 1985
  • Theorie der Direktiven und der Normen, Wien – New York 1986
  • Prawo. Metodologia, filozofia, teoria prawa (współautor: Jerzy Wróblewski), Warszawa 1991.
  • Studia z teorii i filozofii prawa (wydanie pośmiertne, oprac. R. Sarkowicz, Jerzy Stelmach), Kraków 1997
  • Selected Papers in Legal Philosophy (wydanie pośmiertne, oprac. J. Woleński), Dordrecht – Boston – Londyn 1998[2]

Przypisy

  1. Kazimierz Opałek w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. a b c d e f Kazimierz Opałek. www.law.uj.edu.pl. [dostęp 20 października 2015].