Egalitaryzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Egalitaryzm (od fr. égalitairé – dążący do równości) – pogląd społeczno-polityczny uznający za podstawę sprawiedliwego ustroju społecznego zasady całkowitej równości między ludźmi pod względem ekonomicznym, społecznym i politycznym (w odróżnieniu od elitaryzmu)[1].

Egalitaryzm występował już u przedstawicieli renesansu m in. Tomasza Morusa i Tommaso Campamelli, a w XVIII i XIX wieku u Jana Mesliera, Gabriela Mably, Gabriela Morelly, Francoisa Babeufa, Charlesa Fouriera, Roberta Owena. Zwolennikami egalitaryzmu byli też twórcy socjalistyczni: Karol Marks i Fryderyk Engels[2].

Egalitaryzm występuje jako element wielu ideologii i systemów politycznych, często znacznie różniących się od siebie pod względem znaczenia i sposobu realizacji. W doktrynie liberalnej (Milton Friedman) równość jest rozumiana jako równość szans. W doktrynie komunistycznej miał polegać na równym, mierzonym według potrzeb podziale dóbr, urzeczywistnionym przez zniesienie panowania klasowego we wszystkich dziedzinach życia, po przebudowie ustroju i struktury społecznej w oparciu o wspólną własność środków produkcji[3].

Przypisy

  1. egalitaryzm - Słownik SJP. Słownik języka polskiego. [dostęp 2014-11-27].
  2. Praca zbiorowa 1970 ↓, s. 101.
  3. Praca zbiorowa 1970 ↓, s. 102.

Bibliografia[edytuj]

  • Praca zbiorowa: Słownik wiedzy obywatelskiej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970.