Dom Kereta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dom Kereta
Ilustracja
Widok od ul. Żelaznej
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Typ budynku instalacja artystyczna
Architekt Jakub Szczęsny
Inwestor Fundacja Polskiej Sztuki Nowoczesnej
Kondygnacje 3
Rozpoczęcie budowy 2012
Ukończenie budowy 2012
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Dom Kereta
Dom Kereta
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Dom Kereta
Dom Kereta
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dom Kereta
Dom Kereta
Ziemia52°14′15,73″N 20°59′20,67″E/52,237703 20,989075
Strona internetowa

Dom Kereta (pełna nazwa: Ermitaż – Dom Kereta) – instalacja artystyczna zaprojektowana przez architekta Jakuba Szczęsnego z grupy projektowej Centrala, zbudowana w 2012 w pobliżu skrzyżowania ulic Chłodnej i Żelaznej na warszawskiej dzielnicy Wola. Obiekt został otwarty 20 października 2012[1]. Znajduje się on w 152-centymetrowej szczelinie pomiędzy powojennym blokiem mieszkalnym przy ul. Chłodnej 22 i przedwojenną kamienicą przy ul. Żelaznej 74. Instalacja posiada wewnątrz trzy poziomy i zaprojektowana jest jako obiekt mieszkalny.

Inwestorem jest Fundacja Polskiej Sztuki Nowoczesnej, generalnym wykonawcą spółka Awbud. Instalacja została zaprojektowana jako pracownia dla izraelskiego pisarza Etgara Kereta i przeznaczona na miejsce działań kulturalnych.

Przesłanie[edytuj | edytuj kod]

Minimalny rozmiar mieszkania ma według niektórych interpretacji nawiązywać do zwięzłości opowiadań artysty, które cenione są przez więźniów i czytane podczas przejścia z celi do łazienki[1].

Lokalizacja w pobliżu kładki łączącej w czasach okupacji niemieckiej dwie części warszawskiego getta częściowo wiąże się z losami rodziny Kereta, która pochodzi z Warszawy i którą w czasie II wojny światowej uwięziono w getcie[1]. Ojciec Kereta ukrywał się podczas okupacji przez wiele miesięcy w tak ciasnym pomieszczeniu, że nie można było ani wstać ani leżeć, tylko siedzieć. Gdy został wydobyty spod ziemi, nie mógł chodzić i miał zaniki mięśniowe.

Dom jest również próbą wypełnienia przestrzennej pustki powstałej w wyniku powojennego rozczłonkowania miasta przez przypadkową zabudowę[2].

Dom Kereta opisywany jest jako jeden z najwęższych na świecie[3], jednak formalnie nie jest budynkiem mieszkalnym. Nie spełnia polskich przepisów dla lokalu mieszkalnego, przez co nie jest obiektem stałym, i m.in. nie można w nim uzyskać zameldowania[1].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Domy przy Żelaznej 74 (z lewej) i Chłodnej 22 (z prawej), pomiędzy którymi znajduje się Dom Kereta
Szczelina przed powstaniem instalacji
Widok od strony podwórka

Dom ma przeszklony dach i kształt zbliżony do trójkąta prostokątnego. Konstrukcję instalacji stanowi stalowy szkielet. Elewację wykonano z poliwęglanu, a frontową ścianę zabezpiecza siatka ze stali. Ściany wykonane z pływ warstwowych chronią przed utratą ciepła, zapewniając jednocześnie ognioodporność[2]. Dom jest ogrzewany elektrycznie[2]. W najszerszym miejscu ma on 152 cm, a w najwęższym 92 cm[1].

Do salonu wchodzi się przez klapę w podłodze, po metalowych schodach[2]. W salonie znajdują się stolik z dwoma siedzeniami oraz wypełniony kulkami worek pełniący funkcję sofy[2]. W kuchni znajduje się jednokomorowy zlew i ceramiczna płyta grzewcza na dwa garnki[2]. Łazienka to kabina prysznicowa połączona z WC[2].

Do sypialni wchodzi się po drabinie. Znajdują się tam łóżko, stolik do pracy oraz krzesło[2]

Instalacja jest udostępniana odpłatanie do zwiedzania w wybrane weekendy[2].

Mieszkańcy[edytuj | edytuj kod]

Keret był pierwszym mieszkańcem Domu; projekt przewiduje, że kolejnymi lokatorami będą artyści wyłonieni przez jury z Keretem na czele[1].

W maju 2015 Keret przyjechał do Warszawy i odwiedził dom z całą rodziną. Zmieścili się: Etgar Keret z matką Orną Keret (ocalałą z getta) i żoną Shirą Geffen, synem Lvem oraz bratem Nimrodem. Zmieścił się tam także znajomy Keretów Sarmen Beglarian[4].

Do 2018 w Domu Kereta mieszkało ponad 40 artystów z różnych krajów[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Dariusz Bartoszewicz. Dom, który ściska. „Gazeta Wyborcza”. 7617 (245), s. 27, 2012-10-19. Agora (pol.). 
  2. a b c d e f g h i j Norbert Frątczak. Skarby Warszawy pod szczególnym nadzorem. „Gazeta Stołeczna”, s. 6, 2 lipca 2018. 
  3. Check Out The Skinniest House In The World (ang.). fastcodesign.com. [dostęp 2012-07-25].
  4. Dariusz Bartoszewicz. Najwęższy dom pomieścił Kereta z rodziną. „Gazeta Stołeczna”, s. 5, 1 czerwca 2015. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]