Dom Studencki Jowita w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dom Studencki Jowita
Widok od wschodu
Widok od wschodu
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Miejscowość Poznań
Adres ul. Zwierzyniecka 7
Typ budynku Dom studencki
Styl architektoniczny modernizm
Architekt Witold Milewski, Zygmunt Skupniewicz
Ukończenie budowy 1964
Właściciel Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Dom Studencki Jowita
Dom Studencki Jowita
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Dom Studencki Jowita
Dom Studencki Jowita
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dom Studencki Jowita
Dom Studencki Jowita
Ziemia52°24′27,3″N 16°54′36,3″E/52,407583 16,910083
Strona internetowa

Dom Studencki Jowita (potocznie: Akumulatory, od reklamy Centry na zwieńczeniu lub Sezam, od Seksualne Zaplecze Merkurego[1]) – modernistyczny dom studencki należący do Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, mieszczący się na Jeżycach, przy ul. Zwierzynieckiej. Stanowi jedną z dominant architektonicznych otoczenia Ronda Kaponiera, będąc przeciwwagą dla zlokalizowanego po drugiej stronie ul. Zwierzynieckiej hotelu Merkury. Oddany do użytku w 1964 w ramach długofalowego planu rozwoju UAM na lata 1959-1965.

13-kondygnacyjny budynek z dwiema kondygnacjami podziemnymi zaprojektowano w poznańskim Miastoprojekcie, a jego autorami byli Witold Milewski i Zygmunt Skupniewicz. Obiekt mieści segmenty grupujące pokoje dwuosobowe o podwyższonym standardzie (w okresach wakacyjnych miał przyjmować gości targowych - tereny MTP są zlokalizowane w pobliżu). Obok stoi dwupiętrowe skrzydło z programem socjalnym, mieszczące m.in. sklepy, stołówkę, klub studencki Akumulatory i galerię sztuki. Jowitę zaprojektowano w ten sposób, by w dzień ze śnieżnobiałą elewacją kontrastowały ciemne otwory okienne, a w nocy prezentował się negatyw tego wzoru. Białą elewację tworzą odpady poprodukcyjne - potłuczona ceramika. Jej pozyskanie w latach 60. XX wieku stanowiło poważny problem, gdyż była to technologia niestandardowa, co wymagało wprowadzenia projektu do planu sześcioletniego oraz uzyskania świadectwa Instytutu Techniki Budowlanej. Wszystko to opóźniłoby poważnie budowę. Dzięki działaniom administracyjnym udało się jednak pokonać opory biurokratyczne w tym zakresie i pozyskać stłuczkę w Fabryce Porcelany w Chodzieży. W pierwszej fazie projektu Jowita miała mieć formę dwóch 18-kondygnacyjnych wieżowców, ale od tego pomysłu odstąpiono (obowiązywała zasada, że w miastach wojewódzkich buduje się do 11 kondygnacji, a wyżej tylko w Warszawie)[2][3].

W pobliżu budynku znajduje się drukarnia Concordia, Osiedle Vesty oraz hotel Sheraton Poznań, do 2003 zlokalizowane było kino „Bałtyk”.

Przypisy

  1. Po fyrtlach Poznania, Ulica Zwierzyniecka
  2. Praca zbiorowa, Atlas architektury Poznania, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2008, s.330, ​ISBN 978-83-7503-058-7
  3. Henryk Marcinkowski, Witold Milewski, Edmund Pawłowicz, Regina Pawuła-Piwowarczyk, Zygmunt Skupniewicz, Lidia Wejchert, Projekt - Miasto. Wspomnienia poznańskich architektów 1945-2005, Wydawnictwo Miejskie Posnania, Poznań, 2013, s.134, 146-149, ​ISBN 978-83-7768-069-8