Ogólnopolski Związek Zawodowy „Inicjatywa Pracownicza”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ogólnopolski Związek Zawodowy „Inicjatywa Pracownicza”
Ilustracja
Logo OZZ „Inicjatywa Pracownicza”
Państwo  Polska
Siedziba Poznań
Data założenia 2002[1]
Rodzaj stowarzyszenia związek zawodowy
Zasięg Polska
Sekretarz Komisji Krajowej Jakub Marek Grzegorczyk
Nr KRS 0000215247
Data rejestracji 23 sierpnia 2004
brak współrzędnych
Strona internetowa

Ogólnopolski Związek Zawodowy „Inicjatywa Pracownicza” (OZZ „IP”) – anarchosyndykalistyczna centrala związków zawodowych działająca na terenie całej Polski. W swojej deklaracji ideowej określa się jako „oddolny, samorządny związek zawodowy” i koncentruje się na zasadach samorządności, spółdzielczości, federalizmu i demokracji bezpośredniej[2].

Cele OZZ „Inicjatywa Pracownicza”[edytuj | edytuj kod]

Głównym celem działalności Inicjatywy Pracowniczej jest obrona praw pracowniczych i obywatelskich osób zrzeszonych w związku oraz promocja spółdzielczości, samorządności i solidarności w stosunkach międzyludzkich. Organizacja w swoich działaniach odwołuje się do tradycji anarchosyndykalizmu oraz syndykalizmu[2]. Wysuwa też szereg postulatów o charakterze legislacyjnym i socjalnym[3].

  1. Reprezentowanie i obrona praw oraz interesów pracowniczych, obywatelskich i socjalnych pracowników i innych osób zrzeszonych w Związku oraz ich rodzin.
  2. Kształtowanie aktywności społecznej, etyki zawodowej oraz ochrona godności ludzi pracy.
  3. Działanie na rzecz sprawiedliwych relacji społecznych i ekonomicznych w wymiarze lokalnym krajowym i międzynarodowym.
  4. Zwalczanie niegospodarności i nadużyć.
  5. Współdziałanie z organizacjami związkowymi, organizacjami i ruchami społecznymi w kraju i za granicą na zasadach partnerskich.
  6. Działanie na rzecz poprawy poziomu życia związkowców i ich rodzin.
  7. Oddziaływanie na rzecz samorządności, demokratyzmu, sprawiedliwości społecznej i solidarności w stosunkach międzyludzkich.
  8. Promowanie spółdzielczości pracy oraz społecznych form własności środków produkcji.
  9. Walka o poprawę warunków pracy, jej bezpieczeństwa oraz o godne wynagrodzenie wszystkich zatrudnionych.
  10. Działanie na rzecz ochrony zdrowia i powszechnego, darmowego, równego do niej dostępu oraz na rzecz ochrony środowiska naturalnego człowieka.

Działalność OZZ „Inicjatywa Pracownicza”[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze przed oficjalną rejestracją związku zawodowego działacze Inicjatywy Pracowniczej zaangażowani byli w szereg akcji protestacyjnych przeciwko likwidacji miejsc pracy oraz uelastycznianiu prawa pracy[4][5]. W 2002 związek między innymi wziął udział w akcjach protestacyjnych przeciwko grupowym zwolnieniom w poznańskich zakładach H. Cegielski[6], gdzie w 2004 zorganizowano komisję zakładową związku, a jednym z jej założycieli był były członek Solidarności oraz Solidarności 80Marcel Szary[7]. Jednym z pierwszych działań Inicjatywy Pracowniczej było wezwanie zarządu do rozmów płacowych. W świetlicy zakładowej stawiło się ok. 200 osób, przedstawiciele zarządu jednak nie przybyli. Zdenerwowani robotnicy zorganizowali "płytę" – wiec załogi, a następnie przeszli ulicami pod budynek zarządu. Podobnych akcji w ciągu dwóch lat związek przeprowadził kilkanaście, trwały od 20 minut do 3 godzin. Drugą, niezwykle spektakularną inicjatywą związku, który oficjalnie zrzeszał 12 pracowników (nieoficjalnie ponad 800), było wezwanie do manifestacyjnego brania urlopu na żądanie. 16 kwietnia 2007 90% pracowników zakładów H. Cegielski nie stawiło się do pracy, przybyli za to pod siedzibę zarządu, żądając podwyżek[8].

Inicjatywa Pracownicza uczestniczyła w protestach organizowanych przez Ogólnopolski Komitet Protestacyjny[9] oraz współorganizował obchody rocznicy Poznańskiego Czerwca wraz z Solidarnością 80 i OPZZ „Konfederacja Pracy”[10].

W 2003 Inicjatywa Pracownicza była organizatorem pierwszej Ogólnopolskiej Konferencji Pracowniczej[11], która dała początek serii spotkań działaczy pracowniczych w następnych latach[12][13][14][15][16].

W kolejnych latach związek angażował się w wiele akcji protestacyjnych w całym kraju, m.in. na Poczcie Polskiej[17][18], w marketach Auchan[19] i Kaufland[20], w zakładach H. Cegielski – Poznań[21][22][23] oraz w służbie zdrowia[24][25][26][27].

Baner Inicjatywy Pracowniczej w czasie manifestacji w Poznaniu (2008).

W styczniu 2006 związek przystąpił do Komitetu Pomocy i Obrony Represjonowanych Pracowników, który miał na celu przeciwdziałać stosowaniu represji wobec związkowców. Inicjatywa Pracownicza, razem z WZZ „Sierpień`80„ i Związkiem Zawodowym Metalowców stanowiła trzon organizacji. Natomiast Inicjatorami Komitetu byli Krzysztof Łabądź, przewodniczący Wolnego Związku Zawodowego „Sierpień`80„ w kopalni „Budryk„, Dariusz Skrzypczak, szef zakładowej organizacji NSZZ „Solidarność„ w poznańskiej Goplanie oraz Sławomir Kaczmarek z Ogólnopolskiego Związku Zawodowego „Inicjatywa Pracownicza” w Uniontex w Łodzi[28].

W czerwcu 2012 Inicjatywa Pracownicza była jednym z organizatorów kampanii pod hasłem „Chleba zamiast igrzysk” przeciwko organizacji w Polsce Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej[29][30].

W maju 2015 związek włączył się w kampanię „Chcemy więcej zarabiać!”, zainicjowaną przez Wolny Związek Zawodowy Sierpień 80. Jej organizatorzy domagali się podniesienia płacy minimalnej do 2800 zł brutto i stawki godzinowej nie mniejszej niż 15 zł. IP wsparła kampanię przeprowadzając akcje informacyjne na temat postawionego postulatu. Odbyły się one w kilku miastach m.in. Warszawie, Poznaniu, Wrocławiu, Zielonej Górze, Lublinie, Bydgoszczy, na Śląsku. W tym samym roku związek przystąpił również do koalicji przeciwko umowom TTIP i CETA. Włączył się w przygotowanie materiałów informacyjnych i ich dystrybucję, samodzielną organizację szeregu pikiet, a także uczestniczenie w demonstracjach innych organizacji (m.in. demonstracja przeciw CETA w Warszawie)[31][32].

W lutym 2016 związek rozpoczął akcje informacyjną „Dość śmieciowym kontraktom. Żądamy naszych etatów i praw!”. Jej celem było nagłośnienie procesu o ustanowienie stosunku pracy członkini Inicjatywy Pracowniczej w szpitalu w Gorzowie Wielkopolskim, sytuacji pielęgniarek zatrudnianych na umowach cywilnoprawnych, a także wezwanie do wspólnego organizowania się na rzecz bardziej stabilnych warunków pracy. w Toruniu, Gorzowie Wielkopolskim, Ostrowie, Poznaniu, Wrocławiu, Warszawie i wielu innych miejscowościach rozdawano ulotki oraz informowano o skutkach przymusowego samozatrudnienia i możliwościach oporu[32].

2020 w Warszawie powstało Koło Młodzieżowe OZZ IP, której celem organizowanie młodych pracowników i pracownic. W założeniu, struktura ta miała dać osobom studiującym i uczącym się możliwość dołączenia do związku zawodowego bez konieczności zapisywania się do struktur zakładowych czy międzyzakładowych[33].

Publicystyka[edytuj | edytuj kod]

Inicjatywa Pracownicza wydaje ogólnopolskie pismo związkowe „Biuletyn Inicjatywa Pracownicza”, które dostępne jest w pełni za darmo w formie papierowej oraz elektronicznej[34]. Oddzielne komisje związkowe wydają również niekiedy swoje publikacje, jak miało to miejsce w przypadku „Na pierwszej linii” (Volskwagen Poznań)[35] czy „Głos Załogi Amazona” (Amazon Polska)[36]. Na stronie związku również regularnie ukazują się artykuły publicystyczne[37].

Związek zawodowy wydaje niekiedy broszury informacyjne na różne tematy (m.in. prawo[38], warunki pracy w Polsce, imigiracja) lub krótkie publikacje dotyczące historii ruchu pracowniczego w Polsce i na świecie[39].

Działalność międzynarodowa[edytuj | edytuj kod]

W 2012 przedstawiciele związku z Kostrzyna wzięli udział w blokadzie marszu neonazistów we Frankfurcie nad Odrą[40][41].

1 marca 2016 razem z pracownikami z różnych zakładów, sektorów i krajów, studentami, bezrobotnymi oraz migrantami Inicjatywa Pracownicza wzięła udział w szeregu skoordynowanych działań przeciwko prekaryzacji i zaostrzaniu prawa do swobodnego przemieszczania się. Protesty odbyły się w wielu miastach we Włoszech, Niemczech, Anglii, Szkocji, Szwecji, Słowenii, Francji i Austrii. w Polsce zorganizowano pikiety pod agencjami pracy tymczasowej nawiązując do sytuacji pracowników tymczasowych, na przemian zatrudnianych i zwalnianych, w firmie Amazon. Odbyły się one pod hasłem „Tymczasowy nie oznacza pokorny”. Był to jeden z wielu protestów Inicjatywy Pracowniczej odnoszących się do pracy tymczasowej[32].

W lutym 2017 Inicjatywa Pracownicza przeprowadziła w Poznaniu i Warszawie akcje wzywające do solidarności ze strajkującymi pracownikami w Niemczech. Wydarzenie motywowane było działaniami sieci Starbucks, która oferowała polskim pracującym wyjazd do Niemiec na okres od 1 do 4 dni i pracę za niemiecką stawkę minimalną. Celem oferty było zastąpienie tamtejszych pracownic i pracowników w przypadku planowanego strajku. Ostatecznie operator sieci kawiarni Starbucks wycofał się z realizacji powyższej oferty[32].

W marcu 2020 Inicjatywa Pracownicza dołączyła do międzynarodowej organizacji Amazon Workers International, która jest koalicją pracowników i pracownic magazynów Amazon z różnych organizacji zakładowych i różnych krajów, w tym z Niemiec, Polski, Hiszpanii, Francji, Słowacji i Stanów Zjednoczonych[42][43]. W tzw. „Czarny Piątek”, 27 listopada 2020, pracownicy Amazon, związki zawodowe, w tym Inicjatywa Pracownicza w ramach koalicji Amazon Workers International oraz obywatele z całego świata, wspierani przez szeroką koalicję sojuszników, m.in. Uniglobal, ITUC, IndustriALL, Oxfam, Greenpeace, Progressive International, Amnesty International, rozpoczęli kampanię #MakeAmazonPay[44].

OZZ jest jednym ze współzałożycieli powstałej w 2018 Międzynarodowej Konfederacji Pracy, razem z Krajową Konfederacją Pracy (CNT), Freie Arbeiterinnen- und Arbeiter-Union (FAU), Unione Sindacale Italiana (USI), Robotnikami Przemysłowymi Świata (IWW), ESE oraz FORA[45].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bartłomiej Kacper Przybylski, „Poznań: Nowy związek zawodowy”, (lewica.pl), [1].
  2. a b Kim jesteśmy?, Inicjatywa Pracownicza [dostęp 2021-04-07] (pol.).
  3. Statut Ogólnopolskiego Związku Zawodowego „Inicjatywa Pracownicza”, ozzip.pl, 2019 (pol.).
  4. Walka trwa. Protesty pracownicze w 2002 roku, www.rozbrat.org [dostęp 2021-04-10] [zarchiwizowane z adresu 2020-12-15] (pol.).
  5. Jarosław Urbański, Pikieta w Poznaniu, lewica.pl [dostęp 2021-04-10] [zarchiwizowane z adresu] (pol.).
  6. Jarosław Urbański, Cegielski - będzie protest?, lewica.pl, 26 czerwca 2002 [dostęp 2021-04-10] [zarchiwizowane z adresu] (pol.).
  7. Biuletyn Inicjatywa Pracownicza - numer specjalny, www.ozzip.pl, 2020, ISSN 2353-4974 [dostęp 2021-04-10] [zarchiwizowane z adresu 2021-02-10] (pol.).
  8. Konrad Malec, O pracę i płacę - Wiadomości, wiadomosci.onet.pl, 3 lipca 2015 [dostęp 2021-04-10] [zarchiwizowane z adresu 2015-07-03] (pol.).
  9. Paweł Kończyk, Pikiety OKP w miastach wojewódzkich, lewica.pl, 23 lipca 2002 [dostęp 2021-04-10] [zarchiwizowane z adresu] (pol.).
  10. Adam Sochaczewski, Dość zwolnień! Pracy i chleba!, lewica.pl, 12 czerwca 2002 [dostęp 2021-04-10] [zarchiwizowane z adresu] (pol.).
  11. „Ogólnopolska konferencja ruchu pracowniczego” (www.ozzip.pl),[2].
  12. „II Ogólnopolska Konferencja Pracownicza” (www.attac.pl),[3].
  13. Piotr Ciszewski, „III Ogólnopolska Konferencja Pracownicza” (lewica.pl),[4].
  14. Paweł Kończyk, „IV Ogólnopolska Konferencja Pracownicza” (lewica.pl),[5].
  15. Piotr Ciszewski, „Łódź: V Ogólnopolska Konferencja Pracownicza” (lewica.pl),[6].
  16. „1 Maja w Poznaniu” (lewica.pl),[7].
  17. „Listonosz ma dość, więc strajkuje” (gazetapraca.pl),[8]
  18. „Poczta Polska ma pieniądze na wycieczki do Watykanu ale nie ma na podwyżki” (wiadomosci.wp.pl),[9]
  19. „Protest pod Auchan przeciwko łamaniu praw pracowniczych” (www.gazetalubuska.pl) [10]
  20. Szymon Marty, „PZS i OZZ IP przeciw Kauflandowi” (lewica.pl) [11]
  21. „Jest zgoda na zwolnienia w Cegielskim” (money.pl),[12]
  22. „Wiec pracowników w zakładach H. Cegielski Poznań” (wnp.pl)[13]
  23. „Pikieta pracowników H. Cegielski Poznań” (biznes.onet.pl),[14]
  24. „Łódź: Pikieta pracowników służby zdrowia” (niezalezna.pl),[15]
  25. „Bielsko-Biała: OZZ Inicjatywa Pracownicza i Szpital Psychiatryczny zawarły ugodę” (www.rynekzdrowia.pl),[16]
  26. „Strajk pracowników psychiatrycznego ZOZ w Bielsku-Białej” (wiadomości.wp.pl),[17]
  27. „Chęć do rokowań jest” (radiobielsko.pl),[18]
  28. Magdalena Ostrowska, ATTAC i śląska KP popiera KPiORP - lewica.pl, lewica.pl, 8 listopada 2019 [dostęp 2021-04-07] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-08] (pol.).
  29. Demonstracja w Poznaniu. „Chleba zamiast igrzysk” (www.polskieradio.pl),[19]
  30. Poznań: Chleba zamiast igrzysk! (lewica.pl),[20]
  31. 15 października – mobilizacja przeciwko CETA i TTIP!, www.ozzip.pl [dostęp 2021-04-07] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-07] (pol.).
  32. a b c d X Krajowy Zjazd Delegatów i Delegatek OZZ Inicjatywa Pracownicza, ozzip.pl, 2017 [zarchiwizowane z adresu 2021-04-07] (pol.).
  33. Zjazd Roboczy Inicjatywy Pracowniczej - sprawozdanie, www.ozzip.pl, 2020 [dostęp 2021-04-07] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-07] (pol.).
  34. Biuletyn Inicjatywa Pracownicza, www.ozzip.pl [dostęp 2021-04-07] (pol.).
  35. Na pierwszej Linii (IP VW), www.ozzip.pl [dostęp 2021-04-07] (pol.).
  36. Głos Załogi Amazona, www.ozzip.pl [dostęp 2021-04-07] (pol.).
  37. Publicystyka, www.ozzip.pl [dostęp 2021-04-07] (pol.).
  38. Prawo, ozzip.pl [dostęp 2021-04-07] (pol.).
  39. Książki i broszury, www.ozzip.pl [dostęp 2021-04-07] (pol.).
  40. Frankfurt: Blokada przemarszu neonazistów, epoznan.pl [dostęp 2019-11-08] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-08] (pol.).
  41. Piotr Ciszewski, Jacek Rosołowski, Frankfurt nad Odrą - Blokada marszu neonazistów, lewica.pl [dostęp 2019-11-08] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-08].
  42. Amazon Workers International - Transnational Social Strike Platform, 11 grudnia 2020 [dostęp 2021-04-07] (ang.).
  43. List pracowników Amazon z Europy i US do Jeffa Bezosa i Stefano Perego, www.ozzip.pl [dostęp 2021-04-07] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-07] (pol.).
  44. Niech Amazon zapłaci! #MakeAmazonPay, www.ozzip.pl [dostęp 2021-04-07] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-07] (pol.).
  45. Founding of a New International, Freedom News, 12 maja 2018 [dostęp 2019-11-08] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-08] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]