Doug Flach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Doug Flach
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 10 sierpnia 1970
Saint Louis
Wzrost 183 cm
Masa ciała 68 kg
Gra praworęczny
Status profesjonalny 1987
Zakończenie kariery 1999
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 108 (21 marca 1994)
Australian Open 1R (1994)
Roland Garros 1R (1997)
Wimbledon 3R (1996)
US Open 2R (1993, 1996)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 73 (6 czerwca 1994)
Australian Open 2R (1997, 1999)
Roland Garros 3R (1994)
Wimbledon 3R (1991)
US Open 3R (1993, 1996)

Doug Flach (ur. 10 sierpnia 1970 w Saint Louis) – amerykański tenisista, brat Kena Flacha.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę zawodową Flach rozpoczął w 1987 roku, a zakończył w 1999 roku. W grze pojedynczej jednym z jego lepszych wyników jest zwycięstwo w turnieju z cyklu ATP Challenger Tour, w Cincinnati z 1993 roku.

W grze podwójnej Amerykanin zwyciężył w dwóch turniejach kategorii ATP World Tour, w 1993 roku w Pekinie i w 1998 roku w Newport. Dodatkowo Flach awansował do czterech finałów zawodów ATP World Tour.

W rankingu gry pojedynczej Flach najwyżej był na 108. miejscu (21 marca 1994), a w klasyfikacji gry podwójnej na 73. pozycji (6 czerwca 1994).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Nazwa
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
ATP Tour World Championships
ATP Masters Series
ATP Championship Series
ATP World Series

Gra podwójna (2–4)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 25 sierpnia 1991 Long Island Twarda Włochy Diego Nargiso Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Eric Jelen
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Carl-Uwe Steeb
6:0, 4:6, 6:7
Finalista 2. 16 maja 1993 Coral Springs Ceglana Stany Zjednoczone Paul Annacone Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
4:6, 3:6
Zwycięzca 1. 24 października 1993 Pekin Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Paul Annacone Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
7:6, 6:3
Finalista 3. 21 lipca 1996 Waszyngton Twarda Stany Zjednoczone Chris Woodruff Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Scott Davis
6:7, 6:3, 3:6
Zwycięzca 2. 12 lipca 1998 Newport Trawiasta Australia Sandon Stolle Australia Scott Draper
Australia Jason Stoltenberg
6:2, 4:6, 7:6
Finalista 4. 9 maja 1999 Delray Beach Ceglana Stany Zjednoczone Brian MacPhie Białoruś Maks Mirny
Federalna Republika Jugosławii Nenad Zimonjić
6:7(3), 6:3, 3:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]