Paul Annacone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paul Annacone
Paul Annacone
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Topanga
Data i miejsce urodzenia 20 marca 1963
Southampton (Nowy Jork)
Wzrost 185 cm
Masa ciała 79 kg
Gra praworęczna, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 1984
Zakończenie kariery 1993
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 12 (3 marca 1986)
Australian Open 4R (1987)
Roland Garros 3R (1988)
Wimbledon QF (1984)
US Open 3R (1985, 1990)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 14
Najwyżej w rankingu 3 (6 kwietnia 1987)
Australian Open W (1985)
Roland Garros QF (1985)
Wimbledon SF (1986)
US Open F (1990)

Paul Annacone (ur. 20 marca 1963 w Southampton (Nowy Jork)) – amerykański tenisista i trener tenisa, zwycięzca Australian Open 1985 w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Zawodowym tenisistą był w latach 1984–1993.

W grze pojedynczej wygrał 3 turnieje rangi ATP World Tour oraz osiągnął 3 finały. W rozgrywkach wielkoszlemowych jest ćwierćfinalistą Wimbledonu 1984, gdy przystępował do turnieju jako 242. tenisista w rankingu[1]. Pokonał m.in. w 4 rundzie 13. w zestawieniu ATP Johana Krieka, a przegrał z Jimmym Connorsem.

W grze podwójnej jest mistrzem Australian Open 1985, startując w parze z Christo Van Rensburgiem. Amerykanin jest ponadto finalistą US Open 1990, kiedy to tworzył debel z Davidem Wheatonem. Łącznie w tej konkurencji zwyciężył w 14 turniejach, a w dalszych 16 był finalistą.

Wspólnie z Betsy Nagelsen osiągnął w 1987 finał gry mieszanej na US Open w finale ponosząc porażkę z Martiną Navrátilovą i Emilio Sánchezem.

Annacone zagrał w 1 meczu o Puchar Davisa, w 1986 roku w półfinale grupy światowej z Australią, w rywalizacji deblowej wspólnie z Kenem Flachem. Australia awansowała do finału po triumfie 3:1, a punkt dla Stanów Zjednoczonych zdobył debel Annacone–Flach po pokonaniu Pata Casha i Johna Fitzgeralda.

W rankingu gry pojedynczej Annacone najwyżej był na 12. miejscu (3 marca 1986), a w klasyfikacji gry podwójnej na 3. pozycji (6 kwietnia 1987).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (3–3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 1985 Atlanta Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone John McEnroe 6:7, 6:7, 2:6
Zwycięzca 1. 1985 Los Angeles Twarda Szwecja Stefan Edberg 7:6, 6:7, 7:6
Zwycięzca 2. 1985 Brisbane Dywanowa (hala) Nowa Zelandia Kelly Evernden 6:3, 6:3
Finalista 2. 1985 Melbourne Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Marty Davis 4:6, 4:6
Finalista 3. 1988 Stratton Mountain Twarda Stany Zjednoczone Andre Agassi 2:6, 4:6
Zwycięzca 3. 1989 Wiedeń Dywanowa (hala) Nowa Zelandia Kelly Evernden 6:7, 6:4, 6:1, 2:6, 6:3

Gra podwójna (14–16)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 1983 Kolonia Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Eric Korita Stany Zjednoczone Nick Saviano
Rumunia w epoce komunizmu Florin Segărceanu
3:6, 4:6
Finalista 2. 1984 Livingston Twarda Kanada Glenn Michibata Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone Ben Testerman
4:6, 4:6
Zwycięzca 1. 1984 Sydney Trawiasta Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg Stany Zjednoczone Tom Gullikson
Stany Zjednoczone Scott McCain
7:6, 7:5
Zwycięzca 2. 1985 Delray Beach Twarda Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg Stany Zjednoczone Sherwood Stewart
Australia Kim Warwick
7:5, 7:5, 6:4
Zwycięzca 3. 1985 Atlanta Dywanowa (hala) Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg Stany Zjednoczone Steve Denton
Czechosłowacja Tomáš Šmíd
6:4, 6:3
Finalista 3. 1985 Las Vegas Twarda Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg Australia Pat Cash
Australia John Fitzgerald
6:7, 7:6, 6:7
Finalista 4. 1985 Newport Trawiasta Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg Australia Peter Doohan
Stany Zjednoczone Sammy Giammalva Jr.
1:6, 3:6
Finalista 5. 1985 Los Angeles Twarda Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone Robert Van’t Hof
3:6, 6:7
Zwycięzca 4. 1985 San Francisco Dywanowa (hala) Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg Stany Zjednoczone Brad Gilbert
Stany Zjednoczone Sandy Mayer
3:6, 6:3, 6:4
Zwycięzca 5. 1985 Australian Open, Melbourne Trawiasta Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg Australia Mark Edmondson
Australia Kim Warwick
3:6, 7:6, 6:4, 6:4
Finalista 6. 1986 Londyn WCT Dywanowa (hala) Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg Szwajcaria Heinz Günthardt
Węgry Balázs Taróczy
4:6, 6:1, 6:7, 7:6, 4:6
Finalista 7. 1986 Stratton Mountain Twarda Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg Stany Zjednoczone Peter Fleming
Stany Zjednoczone John McEnroe
3:6, 6:3, 3:6
Zwycięzca 6. 1987 Key Biscayne Twarda Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg Stany Zjednoczone Ken Flach
Stany Zjednoczone Robert Seguso
6:2, 6:4, 6:4
Finalista 8. 1987 Orlando Twarda Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg Stany Zjednoczone Sherwood Stewart
Australia Kim Warwick
6:2, 6:7, 4:6
Zwycięzca 7. 1987 Chicago Dywanowa (hala) Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg Stany Zjednoczone Mike De Palmer
Stany Zjednoczone Gary Donnelly
6:3, 7:6
Zwycięzca 8. 1987 Tokio Twarda Stany Zjednoczone Kevin Curren Ekwador Andrés Gómez
Szwecja Anders Järryd
6:4, 7:6
Finalista 9. 1988 Schenectady Twarda Stany Zjednoczone Patrick McEnroe Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Alexander Mronz
Stany Zjednoczone Greg Van Emburgh
3:6, 7:6, 5:7
Zwycięzca 9. 1988 Paris Twarda (hala) Australia John Fitzgerald Stany Zjednoczone Jim Grabb
Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg
6:2, 6:2
Finalista 10. 1988 Sztokholm Twarda (hala) Australia John Fitzgerald Stany Zjednoczone Kevin Curren
Stany Zjednoczone Jim Grabb
5:7, 4:6
Zwycięzca 10. 1989 Memphis Twarda (hala) Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone Tim Wilkison
7:6, 6:7, 6:1
Zwycięzca 11. 1989 Filadelfia Dywanowa (hala) Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jim Pugh
6:3, 7:5
Finalista 11. 1989 Scottsdale Twarda Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jim Pugh
7:6, 3:6, 2:6, 6:2, 4:6
Finalista 12. 1989 San Francisco Dywanowa (hala) Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg Związek Południowej Afryki Pieter Aldrich
Związek Południowej Afryki Danie Visser
4:6, 3:6
Finalista 13. 1989 Wiedeń Dywanowa (hala) Nowa Zelandia Kelly Evernden Szwecja Jan Gunnarsson
Szwecja Anders Järryd
2:6, 3:6
Zwycięzca 12. 1990 Toronto Twarda Stany Zjednoczone David Wheaton Australia Broderick Dyke
Szwecja Peter Lundgren
6:1, 7:6
Finalista 14. 1990 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone David Wheaton Związek Południowej Afryki Pieter Aldrich
Związek Południowej Afryki Danie Visser
2:6, 6:7, 2:6
Finalista 15. 1992 Newport Trawiasta Stany Zjednoczone David Wheaton Związek Południowej Afryki Royce Deppe
Czechosłowacja David Rikl
4:6, 4:6
Zwycięzca 13. 1993 Atlanta Ceglana Stany Zjednoczone Richey Reneberg Stany Zjednoczone Todd Martin
Stany Zjednoczone Jared Palmer
6:4, 7:6
Finalista 16. 1993 Coral Springs Ceglana Stany Zjednoczone Doug Flach Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
4:6, 3:6
Zwycięzca 14. 1993 Pekin Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Doug Flach Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
7:6, 6:3

Gra mieszana (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 1987 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Betsy Nagelsen Stany Zjednoczone Martina Navrátilová
Hiszpania Emilio Sánchez
4:6, 7:6, 6:7

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Annacone pracę jako trener rozpoczął w 1995 roku. Prowadził:

W latach 2008–2010 był kapitanem reprezentacji Wielkiej Brytanii w Pucharze Davisa[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Paul Annacone – Personal (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 11 stycznia 2017].
  2. Jennifer Frey: With Dedication, Sampras Aces Third U.S. Open (ang.). washingtonpost.com, 11 września 1995. [dostęp 27 grudnia 2016].
  3. Roger Federer splits with coach (ang.). W: Associated Press [on-line]. espn.com, 13 września 2013. [dostęp 11 stycznia 2017].
  4. Douglas Robson: Sloane Stephens splits with coach Paul Annacone (ang.). W: USA TODAY Sports [on-line]. usatoday.com, 23 lipca 2014. [dostęp 11 stycznia 2017].
  5. Roger Federer hires Paul Annacone as coach for 'test period' (ang.). W: Telegraph staff [on-line]. telegraph.co.uk, 26 lipca 2010. [dostęp 11 stycznia 2017].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]