Dworek Ludwika Geyera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dworek Ludwika Geyera
Obiekt zabytkowy nr rej. 514.VII.18 z 21.01.1950 ZY/1/18 z 9.03.1964 oraz 1/18 z 20.01.1971[1]
Ilustracja
Dworek Geyera (2016)
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres ul. Piotrkowska 286
Styl architektoniczny klasycystyczny
Kondygnacje 1
Rozpoczęcie budowy 1833
Ważniejsze przebudowy 1949
Pierwszy właściciel Ludwik Geyer
Położenie na mapie Łodzi
Mapa konturowa Łodzi, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Dworek Ludwika Geyera”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Dworek Ludwika Geyera”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Dworek Ludwika Geyera”
Ziemia51°44′35,89″N 19°27′44,32″E/51,743303 19,462311

Dworek Ludwika Geyeraklasycystyczny dworek leżący przy ulicy Piotrkowskiej 286 w Łodzi[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Murowany dworek wybudowany został w 1833 roku dla fabrykanta Ludwika Geyera. Dworek służył rodzinie do 1844 roku, czyli do czasu przeprowadzki do rezydencji, wzniesionej rok wcześniej na tej samej posesji, lecz przy narożniku ulicy Piotrkowskiej i Górnego Rynku. Pierwotnie dworek miał trzy izby, a przez środek parteru przechodziła sień. Dom miał facjatę mieszczącą jedną izbę z żelaznym balkonem[2].

W 2015 dom Geyera został uznany pomnikiem historii[3]. Obecnie budynek jest własnością prywatną.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Murowana, klasycystyczna[4] budowla nakryta jest dachem czterospadowym[2]. Fasada zdobiona znajdującym się na osi ryzalitem z facjatką, z trójkątnym szczytem. Dworek od czasu powstania ulegał licznym przebudowaniom. Podczas remontu w 1948 roku, przebudowana została elewacja frontowa, dobudowano podcień z kolumnami i portykiem, a także zlikwidowano balkon. Dach został pokryty dachówką.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo łódzkie. 2020-09-30. s. 44. [dostęp 2011-08-29].
  2. a b c Rynkowska 1970 ↓, s. 29.
  3. Aleksandra Hac: Prezydent Komorowski: Łódzkie zabytki pomnikami historii. lodz.gazeta.pl, 2015-02-17. [dostęp 2018-02-22].
  4. Sławomir Krajewski, Jacek Kusiński: Spacer drugi. Ulica Piotrkowska. Łódź: Wydawnictwo Jacek Kusiński, 2008. ISBN 978-83-927666-8-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]