Dywizjonizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dopiero w dużym powiększeniu (z bliska) widać, że na konarach drzew Monet umieścił duże plamy intensywnej błękitnej barwy, a na zaroślach plamy brązów i czerwieni.

Dywizjonizm (fr. division – podział) – metoda malarska zapoczątkowana przez twórców impresjonizmu, rozwinięta przez neoimpresjonistów w tzw. pointylizm. Powstanie metody dywizjonizmu wiąże się z artystycznymi poszukiwaniami Claude'a Moneta.

Dywizjonizm polega na ograniczeniu palety barw widma słonecznego. Farby nakładane są plamami "czystych" kolorów, które, obserwowane z pewnej odległości, mieszają się w siatkówce oka widza, tworząc kolory uzupełniające. Uzyskuje się w ten sposób efekt wibracji i świetlistości, niemożliwy do osiągnięcia przy mieszaniu kolorów.

Wprowadzenie zasady dywizjonizmu było konsekwencją wielu odkryć fizyków na polu optyki (rozbicie wiązki światła białego na barwy spektralne).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]