Dziób (instrumentoznawstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
KlarinetMondstuk.jpg
Dzioby dwóch saksofonów

Dziób – rodzaj ustnika w instrumencie muzycznym.

W aerofonach stroikowych (np. saksofon, klarnet), krótka rurka z ukośnym ścięciem, na którą nakłada się stroik.

W aerofonach wargowych (np. flet) klinowate zakończenie, wewnątrz którego znajduje się kanał kierujący strumień powietrza na wargę.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]