Działo przeciwlotnicze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Działo przeciwlotnicze Flak 18

Działo przeciwlotnicze, armata przeciwlotniczadziało przeznaczone do zwalczania celów powietrznych. Najczęściej o kalibrze 20-130 mm, przy czym zwyczajowo działa przeciwlotnicze o mniejszym kalibrze (do 37-40 mm) określa się mianem działek przeciwlotniczych.

W niektórych przypadkach działa przeciwlotnicze wykorzystywane są również jako armaty do zwalczania pojazdów naziemnych, gdyż ze względu na wysoką prędkość wystrzeliwanych pocisków sprawdzają się jako broń przeciwpancerna. Najbardziej znanym przykładem wykorzystywania ich w tym charakterze jest niemieckie działo przeciwlotnicze Flak 18 kalibru 88 mm z okresu II wojny światowej. Podczas tego samego konfliktu jako dział przeciwlotniczych używano również dział artylerii głównej okrętów. Największymi działami użytymi w charakterze przeciwlotniczym były armaty japońskich pancerników typu „Yamato” (kalibru 460 mm).[potrzebny przypis]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]