Dzianott

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
POL COA Dzianott.svg

Dzianott de Castellati (Gianotti de Castellati) – polski herb szlachecki z indygenatu, w oparciu o herb Rzeszy.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Opis z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:

W polu błękitnym na murawie zielonej mur obronny czerwony, blankowany, żyłowany, z bramą otwartą, na nim pięć wież czerwonych, blankowanych, żyłowanych, środkowa wyższa, zza których orzeł dwugłowy czarny, każda głowa koronowana, dzioby otwarte, wystają języki czerwone, na głowach orłów korony i aureole złote. Nad nim zbroja złocisto-srebrna, korona złota, wieńczy ją orzeł, taki sam jak w tarczy. .

Klejnot: nad hełmem w koronie orzeł jak w godle.

Labry: błękitne, podbite czerwienią.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Zatwierdzony indygenatem Piotrowi Dziannoti, synowi Jakuba, towarzyszowi husarskiemu u Jerzego Lubomirskiego, za waleczność w 1662 roku. Piotr Dzianott pochodził z kupieckiej rodziny włoskiej, która otrzymała szlachectwo w Rzeszy. "Cesarz Ferdynand 3-ci, w dokumencie w języku niemieckim; ze względu na osobiste cnoty i usługi Jakuba Dzianotta, wyświadczone austryackiemu dworowi, pozwolił mu nabyć dobra wartości aż do 40.000 guldenów, bez wszelkich zastrzeżeń i względów na jakieś przywileje albo zwyczaje krajowe  i to w górnej i dolnej Austrii, oraz w innych krajach koronnych cesarstwa, prócz tego policzył go do swej gwardii przybocznej czyli tak zwanego turnieju, a co ważniejsze jeszcze, nadał  mu szlachectwo austryackie, na mocy dyplomu wydanego we Wiedniu 10 lutego 1644 roku, pozwalając przytem używać herbu Rzeszy Niemieckiej, opisanego powyżej."

  Rodzina przybyła do Polski z Castasegnii, z włoskiego kantonu Szwajcarii – Gryzonii ( dawnej Retii) w XVI wieku, przez Austrię   i Nadrenię. Pisali się: Gianotti, Dzianotti, Dzianotty, wreszcie Dzianott (od około 1820 roku).

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Ponieważ herb polski pochodził z nobilitacji osobistej, prawo do niego ma tylko jedna rodzina herbownych:

Dzianott de Castellati z Żychorzyna. Linia wymarła.

Znani herbowni[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Dzianotti – brat Piotra, herbu Dzianott de Castellati, szlachectwo Rzeszy; Piotr pisał się z Żychorzyna.
  • Franciszek Dzianotti syn Jakuba Tomasza z Akwinu, herbu Dzianott de Castellati, szlachectwo Rzeszy; z linii krakowskiej
  • Juliusz Wilhelm Dzianott z Żychorzyna, praprapraprawwnuk Piotra
  • Adam Dzianott herbu Dzianott de Castellati, szlachectwo Rzeszy; z linii krakowskiej, kolejno z linii lublańskiej

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku: ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.
  • Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 69.
  • Dominik Dzianott: Ród Dzianottów de Castellati 400 lat w Polsce i za granicami

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]