Dziboni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Dziboni.svg

Dziboni (Gibboni) – polski herb szlachecki z indygenatu.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:

Na tarczy dzielonej w pas, w polu górnym, czerwonym, pół orła czarnego z dziobem złotym, w polu dolnym, zielonym, miecz srebrny z rękojeścią złotą, między dwoma kogutami walczącymi, naturalnymi.

Klejnot: nad hełmem w koronie ramię zbrojne, trzymające pistolet srebrny.

Labry: czerwone, podbite zielonym.

Juliusz Karol Ostrowski nie znał barw tego herbu, a ponadto podawał miecz w klejnocie w miejsce pistoletu[1].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Zatwierdzony indygenatem Janowi Dziboniemu, z rodziny włoskich kuźników, 20 marca 1654. Herb znany bez podania barw z opisów słownych w Volumina Legum, w herbarzu Kaspra Niesieckiego i Borkowskiego oraz z pieczęci z 1664[1]. Przytoczone barwy oraz pistolet w klejnocie pochodzą z oryginalnego dokumentu indygenatu.

Herbowni[edytuj]

Ponieważ herb pochodził z nobilitacji osobistej, prawo do niego ma tylko jedna rodzina herbownych:

Dziboni (Gibboni).

Przypisy

  1. a b Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 69.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]