Dziewicza Góra (Pojezierze Wielkopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dziewicza Góra
Ilustracja
Widok z Piątkowa
Państwo  Polska
Położenie Pojezierze Wielkopolskie
Pasmo wzgórza moreny czołowej stadiału poznańskiego
Wysokość 144,9 m n.p.m.
Położenie na mapie gminy Czerwonak
Mapa konturowa gminy Czerwonak, blisko centrum po lewej na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Dziewicza Góra”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Dziewicza Góra”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Dziewicza Góra”
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa konturowa powiatu poznańskiego, blisko centrum u góry znajduje się czarny trójkącik z opisem „Dziewicza Góra”
Ziemia52°28′48″N 17°00′40″E/52,480000 17,011111

Dziewicza Góra – wzniesienie o wysokości 144,9 m n.p.m.[1] na Pojezierzu Wielkopolskim, położona w woj. wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Czerwonak. Wysokość względna to około 90 m.

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Dziewicza Góra jest najwyższym wzniesieniem na terenie Parku Krajobrazowego Puszcza Zielonka. Teren wzniesienia jest objęty specjalnym obszarem ochrony siedlisk „Uroczyska Puszczy Zielonki”. Jest drugim co do wysokości w paśmie wzgórz moreny czołowej stadiału poznańskiego.

Znajduje się na pograniczu Pojezierza Gnieźnieńskiego (północ) i Równiny Wrzesińskiej (południe).

Wieża na szczycie Dziewiczej Góry

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wzniesienie pierwotnie nosiło nazwę Dziewcza Góra[2]. Nazwa ta pochodzi od cysterek, którym w 1242 książę Przemysł I nadał wzniesienie. Z biegiem lat nazwa przekształciła się do obecnej postaci.

Środowisko przyrodnicze[edytuj | edytuj kod]

Dziewicza Góra stanowi element moreny czołowej stadiału poznańskiego 2 km na wschód od Doliny Warty. Stoki wzniesienia (grzbiet ma około 400 m długości) porasta las mieszany zaś w kilku miejscach znajduje się starodrzew dębowy. Obszar objęto ochroną ze względu na ok. 700 gatunków roślin naczyniowych oraz ok. 130 gatunków mchów i wątrobowców. Są to gatunki charakterystyczne dla zróżnicowanych środowisk: leśnych, łąkowych, stepowych a nawet górskich. Na stokach góry występuje również czerwiec polski, którego być może hodowały tu cysterki, a od którego pochodzi nazwa pobliskiego Czerwonaka. Swoją strukturą las ten przypomina pierwotną puszczę.

Wieża[edytuj | edytuj kod]

Po dużym pożarze w 1992 roku w którym spłonęło 250 ha Puszczy Zielonki oraz kilku mniejszych postanowiono wzmocnić ochronę przeciwpożarową kompleksu leśnego. W 2005 roku na szczycie Dziewiczej Góry Nadleśnictwo Łopuchówko wybudowało przeciwpożarową wieżę obserwacyjną. Wieża służy również jako punkt widokowy turystom. Żelbetowa wieża na planie koła ma 40 m wysokości. Poziom kabiny obserwacyjnej to 33 m, a pod nią na wysokości 30 m znajduje się taras widokowy z którego rozciąga się rozległy widok na Poznań. Obiekt wykonało Przedsiębiorstwo Projektowo-Budowlane MCP Kopuły z Bielska-Białej, według projektu inż. arch. Joanny Giczali-Ochodek i inż. Andrzeja Czecha[3].

Sport[edytuj | edytuj kod]

Od 2014 w okresie jesienno-zimowym na stokach Dziewiczej Góry rozgrywany jest cykl biegów górskich na dystansach 5 i 10 km[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Arkusz N-33-131-C-a-1 (Kicin). Mapa topograficzna Polski 1:10 000. Ukł. „1992”. Warszawa: Główny Geodeta Kraju, 1998.
  2. Wieża Widokowa na Dziewiczej Górze. poznan.pl. [dostęp 2013-07-14].
  3. informacja na tablicy umieszczonej przy wejściu do wieży in situ
  4. Strona zawodów dziewiczagorabiega.pl [dostęp: 2018-11-14]


Panorama z wieży widokowej na Dziewiczej Górze
Panorama z wieży widokowej na Dziewiczej Górze