Edward Fondamiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward Efraim Fondamiński
Ilustracja
Data urodzenia 1910
Data i miejsce śmierci 8 maja 1943
Warszawa
Przebieg służby
Stanowiska żołnierz Żydowskiej Organizacji Bojowej
Główne wojny i bitwy powstanie w getcie warszawskim
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
Tablica Miejskiego Systemu Informacji upamiętniająca Edwarda Fondamińskiego

Edward Efraim Fondamiński (ur. 1910, zm. 8 maja 1943 w Warszawie) – polski inżynier i polityk żydowskiego pochodzenia, działacz ruchu oporu w getcie warszawskim, uczestnik powstania w getcie warszawskim.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 1936 ukończył Politechnikę Warszawską (wydział elektryczny). Podczas studiów należał do akademickiej organizacji Pochodnia, a od 1934 do OMS „Życie”, która wówczas połączyła się z Pochodnią. W tym czasie został również aktywnym członkiem KZMP, a następnie KPP. Brał czynny udział w akcjach politycznych tych organizacji.

Po wybuchu II wojny światowej wyjechał do Lwowa. W 1941, po zajęciu Lwowa przez Niemców, wraz z żoną Lubą, b. członkiem KPP, wrócił do Warszawy. Został przesiedlony do warszawskiego getta, gdzie po zamordowaniu Josefa Finkelsztajna-Lewartowskiego zastąpił go na stanowisku sekretarza Komitetu Dzielnicy Polskiej Partii Robotniczej. W styczniu 1943 obsługiwał komórkę PPR w Centosie.

Był członkiem Żydowskiego Komitetu Koordynacyjnego i Żydowskiej Organizacji Bojowej. Zginął śmiercią samobójczą 8 maja 1943 razem z ponad setką bojowców ŻOB w bunkrze przy ul. Miłej 18[1].

29 kwietnia 1947 został pośmiertnie odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy[2].

Od 16 maja 1963 do 9 listopada 2017 był patronem ulicy na Nowym Mieście w Warszawie[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Barbara Engelking, Jacek Leociak: Getto warszawskie. Przewodnik po nieistniejącym mieście. Warszawa: Wydawnictwo IFiS PAN, 2001, s. 743. ISBN 83-87632-83-X.
  2. M.P. z 1947 r. nr 77, poz. 513
  3. Uchwała nr 75 Rady Narodowej m. st. Warszawy z dnia 16 maja 1963 r. w sprawie nadania nazw ulicom, "Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy", Warszawa, dnia 20 maja 1963 r., nr 14, poz. 52; Zarządzenie Zastępcze Wojewody Mazowieckiego z dnia 9 listopada 2017 r. w sprawie nadania nazwy ulicy, „Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego”, Warszawa, dnia 10 listopada 2017 r., poz. 10108.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Cywia Lubetkin: Zagłada i powstanie. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999. ISBN 83-05130-41-X.
  • Edward Gronczewski, Walczyli o Polskę Ludową, Warszawa 1982.
  • Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, t. 2, Warszawa 1987.