Nowe Miasto (Warszawa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Warszawy Nowe Miasto
Osiedle Warszawy
Ilustracja
Rynek Nowego Miasta, na studni widoczny herb Nowego Miasta – panna z jednorożcem
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miasto Warszawa
Dzielnica Śródmieście
Położenie na mapie dzielnicy
Położenie na mapie
Portal Portal Polska
XVII wieczna pieczęć Nowego Miasta Warszawa z jego herbem: panną i jednorożcem (ze zbiorów AGAD).
Canaletto, Rynek Nowego Miasta, kościół św. Kazimierza (sakramentek)

Nowe Miasto – część dzielnicy Śródmieście w Warszawie. Powstało na przełomie XIV i XV w. na północ od Starego Miasta.

Nowa Warszawa była miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego w województwie mazowieckim[1].

Historia[edytuj]

Już w XIV wieku ograniczona murami miejskimi Warszawa była za ciasna dla wszystkich pragnących się w niej osiedlić. W roku 1408 książę mazowiecki Janusz I Starszy nadał przywilej lokacyjny drugiemu miastu, tzw. Nowej Warszawie, położonemu na północ od Starego Miasta przy trakcie do Zakroczymia (ul. Freta i Zakroczymska). Herbem Nowej Warszawy była panna z jednorożcem, a ratusz nowomiejski znajdował się na środku rynku Nowego Miasta. Administracyjne połączenie Nowego Miasta z resztą Warszawy nastąpiło dopiero w 1791 roku wraz z likwidacją warszawskich jurydyk.

Większość zabudowy Nowego Miasta została zniszczona podczas II wojny światowej i została odbudowana po 1945.

Ważniejsze obiekty[edytuj]

Pozostałe informacje[edytuj]

  • Na Nowym Mieście znajduje się 22-metrowa ulica Samborska, uważana za najkrótszą ulicę w Polsce[2].

Przypisy

  1. Adolf Pawiński, Mazowsze, Warszawa 1895, s. 38.
  2. Tomasz Urzykowski: Najkrótsza ulica w Polsce jest w Warszawie!. W: „Gazeta Stołeczna” [on-line]. warszawa.gazeta.pl, 30 września 2009. [dostęp 2014-08-18].

Linki zewnętrzne[edytuj]