Edward Hołda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward Hołda
Data i miejsce urodzenia 13 października 1924
Kraków
Data śmierci 18 marca 2016
Zawód poeta, prozaik, reportażysta

Edward Hołda (ur. 13 października 1924 r. w Krakowie, zm. 18 marca 2016) – polski poeta, prozaik, reportażysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Wyższej Szkole Nauk Społecznych w Krakowie. W czasie okupacji był żołnierzem Armii Krajowej. Debiutował jako poeta w 1950 r. na łamach tygodnika "Nowa Kultura". W latach 1955-1957 był redaktorem tygodnika "Po Prostu", w latach 1970-1972 dwutygodnika "Współczesność", zaś w latach 1972-1981 tygodnika "Literatura".

Zmarł 18 marca 2016[1].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Sprawy powszednie (poezje)
  • Kartki z notesu (poezje)
  • Wypadek na zakręcie (reportaże)
  • Twarzą ku ziemi (poezje)
  • Okazja dla spóźnionych (reportaże)
  • Człowiek z nurtu (opowiadania)
  • Po latach świetlnych (poezje)
  • W skurczu źrenicy (opowiadania)
  • Zuchwali i zwinni (reportaże)
  • Poemat z masy papierowej (poezje)
  • Ciszej, dzwony (powieść)
  • Przetrwać siebie (reportaże)


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Edward Hołda (pol.). nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2016-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-22)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.