Ekstremalna czarna dziura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ekstremalna czarna dziura – najmniejsza możliwa czarna dziura mająca dany ładunek i moment pędu.

Stosunek ładunku do masy takiej czarnej dziury jest stały. Oznacza to, że jej przyśpieszenie w przypadku obecności pola magnetycznego jest zdeterminowane wyłącznie przez to pole i niezależne od jej masy[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. J. Maldacena, L. Susskind, Cool horizons for entangled black holes, arXiv:1306.0533 (ang.)