Emil Stroński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Emil Stroński
major piechoty major piechoty
Data urodzenia  ?
Data i miejsce śmierci 19 maja 1919
pod Zadwórzem
Przebieg służby
Siły zbrojne c. i k. armia,
Wojsko Polskie
Jednostki Pułk Piechoty Ziemi Cieszyńskiej
Stanowiska komendant pułku,
dowódca batalionu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-ukraińska
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Emil Strońskii (ur. ?, zm. 15 maja 1919 pod Zadwórzem) – major piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj]

Pochodził ze Śląska[1]. Był oficerem c. i k. armii, w szeregach której służył podczas I wojny światowej[1]. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. W stopniu majora został komendantem pułku strzelców cieszyńskich[1]. Wraz z jednostką zaangażował się w udział w wojnie polsko-ukraińskiej, trwającej od listopada 1918[1]. Przez kilka tygodnik bronił Lubienia[1]. Po rozpoczęciu polskiej ofensywy sprawując stanowisko dowódcy III batalionu Pułku Piechoty Ziemi Cieszyńskiej poległ 15 maja 1919 pod Zadwórzem[2] (według innych opisów pod Porzecze-Zadwornem w okolicy Lubienia[1][3]).

Rozkaz dzienny gen. Józefa Hallera z 26 maja 1919 zawierał następujący fragment (dosłowny cytat): Nie mogę wyróżniać Waszych czynów bohaterskich, bo musiałbym zasługi wszystkich podnosić. Dziękuję Wam, oficerowie i żołnierze. Tym, którzy swoje życie bohatersko złożyli na ołtarzu ojczyzny, cześć i chwała! Pamięć o dzielnym dowódcy 8 pułku ułanów, maj. Strońskim i dowódcy batalionu maj. Bartmańskim, oraz poległych oficerach i żołnierzach nigdy nie zaginie[4].

Odznaczenia i ordery[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f Kronika. † Emil Stroński. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 115 z 20 maja 1919. 
  2. Lista strat Wojska Polskiego : polegli i zmarli w wojnach 1918-1920. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1934, s. 837.
  3. Franciszek Kłosowski: Zarys historji wojennej 10-go pułk piechoty. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1930, s. 9-10, 29.
  4. Cytat zawiera błąd merytoryczny, gdyż zgodnie z powyższym tekstem tekstem mjr. Emil Stroński miał być dowódcą 8 pułku ułanów, zaś major Bartmański dowódcą batalionu. Jest to zapewne omyłka redakcyjna, jako że na kolejnej stronie tego wydania „Gazety Lwowskiej” krótki biogram Zygmunta Bartmańskiego zawiera prawidłowy opis sprawowania przez niego stanowiska dowódcy 9 Pułku Ułanów. Por. Rozkaz dzienny gen. Hallera. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 124 z 31 maja 1919. 
  5. Franciszek Kłosowski: Zarys historji wojennej 10-go pułk piechoty. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1930, s. 30.